Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3951 roślin
Wyświetlanie 3061-3096 z 3951
Premna
Premna
Premna to rodzaj tropikalnych krzewów i małych drzew z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodzący z Azji, Afryki i Oceanii. W Azji – szczególnie gatunki P. microphylla i P. serratifolia – jest ceniona jako roślina do uprawy bonsai oraz na żywopłoty, doceniana za gęste ulistnienie i szybki wzrost.
Pierwiosnek
Primula
Primula to rodzaj obejmujący około 500 gatunków kwitnących roślin wieloletnich z rodziny pierwiosnkowatych (Primulaceae). Znane ze wczesnowiosennych kwiatów, tworzą rozety liści odziomkowych i wytwarzają okazałe kwiaty w odcieniach żółci, czerwieni, fioletu, bieli i różu. Dobrze rosną w chłodnych, częściowo zacienionych stanowiskach i są bardzo lubiane w ogrodach wiejskich oraz jako rośliny doniczkowe.
Pierwiosnek miękki
Primula malacoides
Pierwiosnek miękki (Primula malacoides) to delikatna, zimozielona bylina pochodząca z Himalajów, Assamu, Birmy i Chin. Tworzy kępy jasnozielonych, owłosionych liści, nad którymi wczesną wiosną wyrastają smukłe pędy z piętrowo ułożonymi, drobnymi kwiatami w kolorze fioletowym, różowym, czerwonym lub białym. Jest popularną rośliną doniczkową oraz ozdobą chłodnych szklarni.
Pierwiosnek trujący
Primula obconica
Primula obconica, powszechnie znana jako pierwiosnek trujący lub pierwiosnek niemiecki, to urocza kwitnąca roślina doniczkowa pochodząca z Chin. Tworzy grona delikatnych kwiatów w odcieniach różu, czerwieni, fioletu, błękitu i bieli, zazwyczaj wiosną. Pomimo swojej urody roślina zawiera pryminkę — naturalny alergen, który może powodować podrażnienia skóry przy kontakcie, co dało jej przydomek pierwiosnka trującego. Najlepiej rośnie w chłodnych warunkach przy jasnym, rozproszonym świetle, co czyni ją doskonałą rośliną na parapet w chłodniejszych miesiącach.
Pierwiosnek bezłodygowy
Primula vulgaris
Primula vulgaris, czyli pierwiosnek bezłodygowy, to niska, zielna bylina pochodząca z zachodniej i południowej Europy. Tworzy rozetę pomarszczonych, ciemnozielonych liści i wytwarza pojedyncze, jasnożółte kwiaty z głębszym żółtym środkiem, należące do najwcześniejszych kwitnących roślin późnej zimy i wczesnej wiosny.
Pierwiosnek wielokwiatowy
Primula x polyantha
Primula x polyantha, powszechnie znana jako pierwiosnek wielokwiatowy, to urokliwy europejski mieszaniec powstały z krzyżówek Primula veris (pierwiosnka lekarskiego) i Primula vulgaris (pierwiosnka pospolitego). Wiosną tworzy kępy żywo ubarwionych kwiatów, co czyni go ulubioną rośliną do obwódek ogrodowych, pojemników oraz chłodnych dekoracji wnętrz. Uprawiany przez wieki, wyhodowano go w niezwykłej gamie kolorów: czerwonym, pomarańczowym, różowym, białym, kremowym, żółtym i fioletowym.
Primulina dryas
Primulina dryas
Primulina dryas, dawniej znana jako Chirita dryas, to zwarta, zimozielona bylina z rodziny ostrojowatych (Gesneriaceae), pochodząca z Hongkongu i południowych Chin. W naturze rośnie na zacienionych wapiennych klifach i formacjach krasowych, tworząc płaskie rozety grubych, aksamitnych liści, które czasem zdobią srebrzyste żyłki. Latem i jesienią wytwarza niewielkie skupiska rurkowatych, białych kwiatów z fioletowymi płatkami i żółtym wnętrzem kielicha.
Palma Wachlarzowa Fidżijska
Pritchardia pacifica
Pritchardia pacifica, powszechnie znana jako palma wachlarzowa fidżijska lub pacyficzna palma wachlarzowa, to majestatyczna tropikalna palma pochodząca z wysp pacyficznych – Fidżi i Tonga. Charakteryzuje się zachwycającymi liśćmi w kształcie wachlarza o średnicy do 1,8 m, co czyni ją jedną z najbardziej efektownych wizualnie palm na świecie. Historycznie fidżijscy wodzowie używali jej liści jako ceremonialnych wachlarzy, nadając jej głębokie kulturowe i królewskie znaczenie.
Pelionia
Procris repens
Pelionia (Procris repens, wcześniej klasyfikowana jako Pellionia repens lub Elatostema repens) to niewielkie, zielne pnącze z rodziny pokrzywowatych, pochodzące z lasów tropikalnych od południowych Chin po Azję Południowo-Wschodnią. Rośnie nisko przy ziemi, osiągając około 15 cm wysokości i rozrastając się do 60 cm szerokości, charakteryzując się zygzakowatymi, czerwonawymi łodygami. Jej asymetryczne i pofalowane liście przypominają skórkę arbuza, z odcieniami szarozielonymi, srebrnymi oraz brzegami od brązu po fioletowy brąz, które ciemnieją wraz z wiekiem rośliny. Jest powszechnie uprawiana jako roślina doniczkowa, w terrariach, wiszących doniczkach i ogrodach wertykalnych.
Prosopis glandulosa
Prosopis glandulosa
Prosopis glandulosa (znany również jako mesquite miododajne) to drzewo lub krzew liściasty z rodziny bobowatych (Fabaceae), pochodzący z suchych i półpustynnych obszarów południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku. Osiąga od 4 do 9 metrów wysokości, charakteryzuje się szeroką, rozłożystą koroną, krótkim pniem i gałęziami uzbrojonymi w ciernie. Wiosną i latem wytwarza gęste grona bardzo pachnących, żółto-zielonych kwiatów, po których pojawiają się wydłużone, płaskie strąki dojrzewające pod koniec lata. Dzięki korzeniowi palowemu, zdolnemu sięgać dziesiątki metrów w głąb ziemi w poszukiwaniu wody, oraz zdolności do wiązania azotu atmosferycznego, jest gatunkiem niezwykle odpornym na suszę i kluczowym dla ekosystemów pustynnych.
Prosopis strombulifera
Prosopis strombulifera
Ciernisty krzew z rodziny bobowatych (Fabaceae), pochodzący z suchych i półsuchych obszarów Ameryki, od południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych po argentyńską Patagonię. Zazwyczaj mierzy od 15 do 150 cm, sporadycznie osiągając 3 m. Rozprzestrzenia się przez boczne korzenie, które wypuszczają nowe pędy, tworząc gęste zarośla. Ma liście podwójnie pierzaste, białe ciernie i żółte, spiralne owoce. Jest halofitem zdolnym do wzrostu na bardzo zasolonych glebach i do wiązania azotu.
Protea królewska
Protea cynaroides
Protea cynaroides, znana jako protea królewska, to wiecznie zielony krzew pochodzący z formacji roślinnej fynbos w południowoafrykańskich prowincjach Przylądkowej Zachodniej i Wschodniej. Roślina ta najlepiej czuje się w ubogich w składniki odżywcze, dobrze zdrenowanych piaszczystych glebach w klimacie śródziemnomorskim, charakteryzującym się gorącymi, suchymi latami oraz chłodnymi, wilgotnymi zimami. Wytwarza największe kwiatostany w swoim rodzaju – kielichowate skupiska gęsto osadzonych, jedwabistych kwiatów, otoczone dużymi, sztywnymi podsadkami o barwie od kremowobiałej po głęboką purpurę, przy czym najbardziej ceniona jest odmiana o delikatnym, srebrzystym różu. Poniżej kwiatów znajdują się twarde, skórzaste, ciemnozielone liście, przystosowane do przetrwania suszy i silnych wiatrów. Jest to roślina wolno rosnąca i długowieczna, która po pożarach buszu energicznie odrasta z drewniejącej podziemnej karpy, co przyczyniło się do uznania jej za narodowy kwiat RPA.
Protea wąskolistna
Protea neriifolia
Protea neriifolia, powszechnie znana jako protea wąskolistna, to majestatyczny wiecznie zielony krzew pochodzący z Południowej Afryki. Słynie ze swoich kielichowatych kwiatostanów złożonych z kolorowych przysadek w odcieniach od delikatnego różu po kremowy, zakończonych charakterystycznymi, aksamitnymi czarnymi końcówkami. Jej liście są wąskie i skórzaste, przypominające liście oleandrów, co dało roślinie jej gatunkową nazwę.
Głowienka pospolita
Prunella vulgaris
Prunella vulgaris, powszechnie znana jako głowienka pospolita, to niska bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), występująca naturalnie w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Od późnej wiosny do jesieni wytwarza gęste kłosy małych, rurkowatych kwiatów w odcieniach fioletu, różu i bieli, które przyciągają pszczoły i motyle. Roślina tworzy rozłożyste dywany półzimozielonych liści za pomocą rozłogów i jest ceniona w wielu kulturach za swoje szerokie właściwości lecznicze i jadalne.
Śliwa / Wiśnia (rodzaj)
Prunus
Prunus to jeden z największych i najważniejszych gospodarczo rodzajów w rodzinie różowatych (Rosaceae), obejmujący ponad 400 gatunków drzew i krzewów, w tym wiśnie, śliwy, brzoskwinie, migdały i morele. Rośliny te, pochodzące z umiarkowanych stref klimatycznych półkuli północnej, są liściaste i słyną ze spektakularnych wiosennych kwiatów oraz jadalnych owoców. Najlepiej rosną w pełnym słońcu i dobrze przepuszczalnych glebach, tolerując mroźne zimy do strefy 4 według USDA.
Morela
Prunus armeniaca
Morela (Prunus armeniaca) to drzewo owocowe z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzące z Azji Środkowej i Europy Wschodniej. Rodzi soczyste, złoto-pomarańczowe owoce, cenione świeże, suszone lub w przetworach. Wiosną, zanim pojawią się liście, pokrywa się białymi i różowymi kwiatami, które zwiastują odrodzenie sezonu. Pestki zawierają amigdalinę, glikozyd cyjanogenny, który w dużych ilościach może być toksyczny — sam owoc jest całkowicie bezpieczny do spożycia.
Czereśnia słodka
Prunus avium
Prunus avium, powszechnie znana jako czereśnia słodka, to duże drzewo liściaste z rodziny różowatych (Rosaceae), rodzime dla Europy i Azji Zachodniej. Wiosną zachwyca obfitymi białymi kwiatami, a latem wydaje słodkie, czerwone owoce – ceniona zarówno za walory ozdobne, jak i za jadalne owoce.
Śliwa wiśniowa
Prunus cerasifera
Śliwa wiśniowa (Prunus cerasifera) to ozdobne drzewo liściaste z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzące z Azji Południowo-Zachodniej i Bałkanów. Słynie z widowiskowego kwitnienia wczesną wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści, wytwarzając mnóstwo małych, pachnących kwiatów o barwie od białej do jasnoróżowej. Wiele popularnych odmian posiada charakterystyczne purpurowe lub brązowe ulistnienie, co czyni je jednymi z najbardziej cenionych drzew ozdobnych w ogrodach klimatu umiarkowanego.
Wiśnia pospolita
Prunus cerasus
Wiśnia pospolita (Prunus cerasus) to liściaste drzewo owocowe z rodziny różowatych, pochodzące z Europy Wschodniej i Azji Południowo-Zachodniej. Wytwarza czerwone, kwaśne owoce, które są bardzo cenione w kuchni, szczególnie do deserów, nalewek (takich jak wiśniówka) i ciast. Wiosną obsypuje się pachnącymi białymi kwiatami, które czynią z ogrodu wyjątkowe widowisko.
Śliwa domowa
Prunus domestica
Śliwa domowa (Prunus domestica) to liściaste drzewo owocowe pochodzące z Azji Zachodniej, uprawiane w Europie od tysiącleci. Wytwarza soczyste owoce — śliwki — powszechnie cenione na surowo, w dżemach, likierach oraz jako suszone owoce (np. śliwki d'Agen). Drzewo kwitnie wiosną, obsypując się delikatnymi białymi kwiatami jeszcze przed pojawieniem się liści, co nadaje mu również walory ozdobne w ogrodzie.
Migdał
Prunus dulcis
Prunus dulcis, powszechnie znany jako migdałowiec, to drzewo liściaste pochodzące z Bliskiego Wschodu i Azji Południowej, obecnie szeroko uprawiane w klimacie śródziemnomorskim ze względu na jadalne nasiona. Późną zimą, zanim pojawią się jego wąskie liście, zakwita bladymi różowo-białymi kwiatami, będąc jednym z najwcześniej kwitnących drzew każdego roku. Uprawiany jako drzewo sadownicze lub ozdobne, potrzebuje gorącego, suchego lata i zimnego spoczynku zimowego, aby dobrze owocować. Istnieją dwie formy: migdał słodki (var. dulcis), ceniony za jadalne jądro, oraz migdał gorzki (var. amara), którego nasiona zawierają amigdalinę i są toksyczne, chyba że zostaną przetworzone.
Lubaszka
Prunus insititia
Lubaszka (Prunus insititia) to małe drzewo liściaste lub krzew z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzące z Europy i południowo-zachodniej Azji. Wczesną wiosną wytwarza białe kwiaty oraz małe, cierpkie, ciemnofioletowe owoce, tradycyjnie wykorzystywane do produkcji dżemów, przetworów oraz nalewek typu damson gin.
Laurowiśnia wschodnia
Prunus laurocerasus
Prunus laurocerasus, powszechnie znana jako laurowiśnia wschodnia, to bujny, duży wiecznie zielony krzew lub małe drzewo. Jest szeroko ceniona za gęsty pokrój oraz błyszczące, skórzaste, ciemnozielone liście, co czyni ją idealnym wyborem do żywopłotów zapewniających prywatność. W połowie wiosny wytwarza wzniesione grona drobnych, pachnących białych kwiatów wabiących zapylacze, po których pojawiają się małe, wiśniopodobne owoce dojrzewające do czarnego koloru. Jest wyjątkowo odporna i potrafi tolerować znaczne zanieczyszczenie miejskie oraz głęboki cień.
Laurowiśnia portugalska
Prunus lusitanica
Laurowiśnia portugalska (Prunus lusitanica) to zimozielony krzew lub małe drzewo pochodzące z Półwyspu Iberyjskiego i Wysp Makaronezyjskich. Z błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi, pachnącymi białymi kwiatami zebranymi w długie grona i ciemnofioletowymi owocami, jest bardzo ceniona w ogrodach formalnych, na żywopłoty i do formowania. Odporna i adaptacyjna, toleruje różne gleby, częściowy cień i warunki nadmorskie.
Wiśnia wonna
Prunus mahaleb
Wiśnia wonna (Prunus mahaleb), znana również jako antypka, to drzewo lub krzew liściasty z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z Europy Środkowej i Południowej, Afryki Północnej oraz Azji Zachodniej. Osiąga wysokość od 2 do 10 m, charakteryzuje się szarobrązową korą z wyraźnymi przetchlinkami. Jej małe, zaokrąglone liście o piłkowanych brzegach pojawiają się wraz z intensywnie pachnącymi białymi kwiatami, zebranymi w krótkie grona, które rozkwitają w połowie wiosny. Owoce to małe pestkowce, które dojrzewając zmieniają barwę z zielonej przez czerwoną do fioletowoczarnej; mają bardzo gorzki smak i rzadko są spożywane na surowo. Jednak ich prażone i mielone nasiona są źródłem mahlabu (mahlepi) – przyprawy szeroko stosowanej w pieczywie i cukiernictwie we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego oraz na Bliskim Wschodzie. Gatunek ten jest również ceniony jako klasyczna podkładka dla uprawnych odmian wiśni i czereśni ze względu na swoją mrozoodporność oraz tolerancję na suche i wapienne gleby.
Morela japońska (Ume)
Prunus mume
Małe drzewo liściaste z rodziny różowatych, cenione za intensywnie pachnące kwiaty, które rozwijają się na nagich gałęziach pod koniec zimy, na długo przed pojawieniem się liści. Pochodzi z Chin i od wieków jest uprawiane w Japonii i Korei. Wytwarza kwaśne owoce przypominające morele, wykorzystywane do produkcji produktów takich jak umeboshi oraz likierów ume.
Czeremcha zwyczajna
Prunus padus
Czeremcha zwyczajna (Prunus padus) to szybko rosnące drzewo liściaste z rodziny różowatych, pochodzące z północnej Europy i Azji. Może osiągać do 15 metrów wysokości, charakteryzuje się zaokrągloną koroną i ciemną korą o specyficznym zapachu. Wiosną wytwarza długie grona pachnących białych kwiatów, po których pojawiają się małe, czarne i gorzkie owoce, bardzo cenione przez ptaki.
Brzoskwinia zwyczajna
Prunus persica
Brzoskwinia zwyczajna (Prunus persica) to drzewo owocowe pochodzące z Chin, szeroko uprawiane w regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie. Wytwarza soczyste i aromatyczne owoce o żółtym lub białym miąższu i aksamitnej skórce. Jest to jeden z najczęściej spożywanych owoców na świecie, ceniony zarówno za smak, jak i wartości odżywcze.
Śliwa japońska
Prunus salicina
Śliwa japońska (Prunus salicina) to małe lub średniej wielkości drzewo liściaste, pochodzące z Chin i szeroko uprawiane w regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie. Wiosną, przed pojawieniem się liści, wytwarza delikatne białe kwiaty, a latem soczyste owoce w kolorze żółtym, czerwonym lub fioletowym. Jest ceniona zarówno za swoje walory ozdobne, jak i jadalne, pożywne owoce.
Czeremcha amerykańska
Prunus serotina
Czeremcha amerykańska (Prunus serotina) to duże, szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące z Ameryki Północnej, cenione za pachnące wiosenne kwiaty, jadalne ciemne owoce oraz wartościowe drewno twarde. Dobrze rośnie w pełnym słońcu w szerokim zakresie klimatycznym, od Kanady po południowe Stany Zjednoczone.
Japoński Wiśniowy Kwiat
Prunus serrulata
Prunus serrulata, powszechnie znana jako Sakura lub Japoński Wiśniowy Kwiat, to drzewo liściaste o niezrównanej urodzie, pochodzące z Japonii, Korei i Chin. Słynie z ulotnego i bujnego kwitnienia wczesną wiosną, gdy nagie gałęzie pokrywają się gęstymi gronami różowych lub białych kwiatów. Ząbkowane liście pojawiają się po kwitnieniu, przybierając początkowo brązowe odcienie, by następnie zielenieć, a jesienią żółknąć lub czerwienieć.
Tarnina
Prunus spinosa
Tarnina (Prunus spinosa) to gęsty, ciernisty krzew liściasty zrzucający liście na zimę, występujący naturalnie w Europie, zachodniej Azji i północno-zachodniej Afryce. Ceniona za chmury drobnych, białych kwiatów, które pojawiają się na nagich gałęziach wczesną wiosną, jeszcze przed liśćmi, później wytwarza cierpkie, ciemnoniebieskie owoce (tarki) wykorzystywane do wyrobu nalewek. Jej ciernisty, dający odrosty pokrój sprawia, że jest tradycyjnym wyborem na żywopłoty i do ogrodów przyjaznych dzikiej przyrodzie.
Czeremcha wirginijska
Prunus virginiana
Prunus virginiana, znana jako czeremcha wirginijska, to szybko rosnący, wytwarzający odrosty krzew liściasty lub małe drzewo, rodzime dla niemal wszystkich stanów USA i prowincji Kanady. Późną wiosną wytwarza długie, pachnące, białe grona kwiatowe (racemy), które dojrzewają w owoce wielkości grochu, zmieniając barwę z czerwonej na niemal czarną pod koniec lata. Czeremcha wirginijska jest ceniona przez ogrodników za jej wartość dla dzikiej przyrody i wiosenne kwitnienie, a przez zbieraczy za cierpkie owoce, tradycyjnie przetwarzane na dżemy, syropy i wina. Wszystkie inne części rośliny – kora, liście, gałązki i pestki – zawierają związki cyjanogenne i są toksyczne w przypadku pogryzienia lub zwiędnięcia, dlatego bezpieczny do spożycia jest wyłącznie dojrzały miąższ owoców po usunięciu nasion.
Gipsówka murowa
Psammophiliella muralis
Gipsówka murowa (Psammophiliella muralis), wcześniej klasyfikowana jako Gypsophila muralis, to jednoroczna roślina z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Gatunek ten został opisany już w 1753 roku przez Karola Linneusza, a nazwa muralis („murująca”) odnosi się do jej upodobania do suchych, otwartych stanowisk, takich jak żwirowe ścieżki, kamienne murki i piaszczyste tereny. Roślina tworzy gęstą, krzaczastą kępę cienkich, rozgałęzionych łodyg z wąskimi, liniowymi liśćmi i zazwyczaj osiąga wysokość 30-40 cm. Od pełnego lata do jesieni kępa pokrywa się chmurą drobnych, pięciopłatkowych kwiatów w odcieniach różu, rzadziej białych. Gatunek ten jest niemal całkowicie wolny od poważnych szkodników, jednak w wilgotnej, słabo zdrenowanej glebie może być narażony na gnicie korzeni i szarą pleśń.
Chaber białonogi
Psephellus dealbatus
Psephellus dealbatus (chaber białonogi) to wyjątkowo mrozoodporna bylina pochodząca z górzystych terenów Kaukazu, którą można uprawiać w strefach USDA 3–9b. Charakteryzuje się głęboko powcinanymi, szarozielonymi liśćmi, których spód jest srebrzyście owłosiony – nadaje to roślinie dekoracyjny wygląd również zimą. Na początku lata wytwarza efektowne kwiaty o postrzępionych płatkach w odcieniach różu i lawendy, które doskonale przyciągają pszczoły i motyle. Najlepiej rośnie w ubogiej, dobrze przepuszczalnej glebie; na podłożu żyznym i wilgotnym ma tendencję do pokładania się i jest podatny na gnicie szyjki korzeniowej.
Pseuderantemum Purpurowy
Pseuderanthemum carruthersii
Pseuderanthemum carruthersii, popularnie znany jako Pseuderantemum Purpurowy, to wieloletni tropikalny krzew rodzimy dla wysp Pacyfiku. Wyróżnia się bujnym ozdobnym ulistnieniem – owalne liście mienią się intensywnymi odcieniami fioletu, burgunda i metalicznej zieleni. Kwiaty są drobne, białe z różowawymi lub fioletowymi środkami, osadzone w wierzchołkowych kłosach. Jest to doskonała roślina do tworzenia barwnych kontrastów w ogrodach tropikalnych lub jako punkt centralny w przestronnych, dobrze oświetlonych wnętrzach.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.