Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3951 roślin
Wyświetlanie 3097-3132 z 3951
Pseudocolus fusiformis
Pseudocolus fusiformis
Pseudocolus fusiformis, powszechnie znany jako „ośmiornica śmierdząca”, to fascynujący grzyb saprofityczny. Wyłania się z białego, podziemnego „jaja”, tworząc strukturę z 3 do 4 ramion połączonych u góry, które rozdzielają się w dojrzałości, przypominając macki. Wewnętrzna część ramion pokryta jest cuchnącą, zielonkawo-brązową glebą, która przyciąga muchy do rozsiewania zarodników.
Kokorycz żółta
Pseudofumaria lutea
Pseudofumaria lutea, znana jako kokorycz żółta, to kępiasta, zwarta bylina z rodziny makowatych (Papaveraceae). Pochodzi z zacienionych szczelin wapiennych w Alpach Włoch i Szwajcarii, ale zadomowiła się w starych murach, na chodnikach i w ogrodach skalnych w całej Europie i Ameryce Północnej. Jej ażurowe, niebiesko-zielone ulistnienie tworzy gęste kępy zwieńczone gronami złocistożółtych kwiatów z krótką ostrogą, które kwitną niemal bez przerwy od późnej wiosny do pierwszych silnych przymrozków.
Modrzewnik chiński
Pseudolarix amabilis
Modrzewnik chiński (Pseudolarix amabilis) to zrzucające igły drzewo iglaste pochodzące ze wschodnich Chin, jedyny gatunek w rodzaju Pseudolarix. W przeciwieństwie do większości iglaków, każdej jesieni gubi igły, które przed opadnięciem przybierają wyraźny złocistożółty kolor, od którego drzewo wzięło swoją nazwę. Rośnie powoli i w uprawie może osiągnąć 9–18 m wysokości, charakteryzując się miękkimi, jasnozielonymi igłami zebranymi w pęczki na krótkopędach. Zamiast typowych kwiatów wytwarza szyszki: mniejsze męskie szyszki pyłkowe wiosną oraz wzniesione, jajowate szyszki żeńskie, które dojrzewając, stają się czerwonobrązowe i rozpadają się po dojrzeniu nasion. Jest ceniony jako soliter ozdobny oraz jako drzewko bonsai ze względu na swoje sezonowe piękno i niezwykły wygląd.
Pseudorypsalis
Pseudorhipsalis ramulosa
Pseudorhipsalis ramulosa, znany jako kaktus jemiołowy lub pseudorypsalis, to kaktus epifityczny pochodzący z wilgotnych lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie rośnie przytwierdzony do pni drzew i skał. Jego płaskie, przypominające wstążki pędy zwisają kaskadowo i mogą osiągać kilka metrów długości, przybierając odcienie od intensywnej zieleni po rubinową czerwień pod wpływem silniejszego światła. Latem wytwarza małe, biało-zielonkawe kwiaty, po których pojawiają się białe lub czerwonawe jagody, co czyni go cenioną rośliną ozdobną do wiszących pojemników.
Bambus strzałowaty
Pseudosasa japonica
Bambus strzałowaty (Pseudosasa japonica) to gatunek bambusa strefy umiarkowanej pochodzący z Japonii i Korei. Tworzy gęste kępy wzniesionych, eleganckich pędów pokrytych długimi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi, które mogą osiągać do 30 cm długości. Jest to jeden z najczęściej uprawianych gatunków bambusa w ogrodach strefy umiarkowanej na całym świecie.
Daglezja zielona
Pseudotsuga menziesii
Daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii) to duże, szybko rosnące wiecznie zielone drzewo iglaste pochodzące z zachodniej Ameryki Północnej, rozciągające się od Gór Skalistych po wybrzeże Pacyfiku. Pomimo swojej nazwy potocznej, nie jest to prawdziwa jodła (Abies), lecz należy do własnego rodzaju, Pseudotsuga. Ma stożkowaty, piramidalny kształt z miękkimi, płaskimi, niebieskozielonymi do ciemnozielonych igłami ułożonymi spiralnie wokół gałązki oraz charakterystyczne zwisające szyszki z trójzębnymi, przypominającymi język węża łuskami wystającymi między łuskami. W swoim naturalnym zasięgu należy do najwyższych drzew na świecie, historycznie osiągając ponad 90 m wysokości; w uprawie zazwyczaj dorasta do 12-24 m wysokości z rozpiętością 4-6 m. Daglezja zielona jest podstawą przemysłu drzewnego na Północno-Zachodnim Pacyfiku i jest oficjalnym drzewem stanu Oregon, a jej pachnące igły sprawiają, że jest jednym z najpopularniejszych drzewek bożonarodzeniowych w Ameryce Północnej.
Guawa truskawkowa
Psidium cattleyanum
Guawa truskawkowa (Psidium cattleyanum) to owocujący krzew lub małe drzewo pochodzące z Brazylii, należące do rodziny Myrtaceae. Wydaje małe owoce o smaku truskawki, które mogą być czerwone lub żółte. Znana ze swojej wytrzymałości i zdolności adaptacji, dobrze rośnie w klimacie tropikalnym i subtropikalnym, ceniona zarówno za jadalne owoce, jak i walory ozdobne.
Drzewo Guawy
Psidium guajava
Drzewo guawy (Psidium guajava) to tropikalne drzewo owocowe z rodziny Myrtaceae, pochodzące z obu Ameryk. Jest szeroko uprawiane ze względu na słodkie i aromatyczne owoce, zwane guawami. Drzewo charakteryzuje się gładką korą, eliptycznymi liśćmi i delikatnymi białymi kwiatami. Jest to roślina silna i szybko rosnąca, mogąca osiągać kilka metrów wysokości, ceniona zarówno za plony owocowe, jak i właściwości lecznicze.
Psilocybe angulospora
Psilocybe angulospora
Psilocybe angulospora to gatunek grzyba blaszkowego z rodziny Hymenogastraceae. Charakteryzuje się małymi, brązowawymi lub żółtawymi kapeluszami, które często wykazują reakcję sinienia po uszkodzeniu, co wskazuje na obecność psylocybiny. Gatunek ten wyróżnia się kanciastymi (angulate) zarodnikami, co pozwala odróżnić go od wielu innych przedstawicieli tego rodzaju. Zazwyczaj występuje na zrębkach drzewnych, ściółce lub bogatych w materię organiczną szczątkach w regionach o klimacie umiarkowanym i subtropikalnym.
Widłak Nagi
Psilotum nudum
Psilotum nudum, powszechnie znany jako widłak nagi, jest jedną z najbardziej prymitywnych roślin naczyniowych na Ziemi, z rodowodu sięgającym ponad 400 milionów lat wstecz. Pozbawiony prawdziwych korzeni i liści, pobiera wodę i składniki odżywcze przez kłącza oraz fotosyntetyzujące zielone łodygi. Rodzimy dla regionów pantropikalnych, rośnie naturalnie w szczelinach skalnych oraz jako epifit.
Psychotria
Psychotria
Psychotria to jeden z największych rodzajów roślin kwitnących na świecie, należący do rodziny marzanowatych (Rubiaceae – tej samej co kawa), obejmujący ponad 1600 gatunków występujących w regionach tropikalnych i subtropikalnych na wszystkich kontynentach. Znane powszechnie jako dzikie kawowce, rośliny te to wiecznie zielone krzewy lub małe drzewa podszytu leśnego o błyszczących, naprzeciwległych liściach, małych rurkowatych kwiatach o barwie od białej do zielonkawej oraz owocach typu pestkowiec, które dojrzewają do intensywnej czerwieni lub fioletu. Rodzaj ten jest kluczowy pod względem ekologicznym – dostarcza nektaru zapylaczom i owoców ptakom – oraz istotny etnobotanicznie, z licznymi gatunkami wykorzystywanymi w medycynie tradycyjnej w Ameryce, Afryce i Azji. Niektóre gatunki, zwłaszcza Psychotria viridis, wytwarzają alkaloid dimetylotryptaminę (DMT), co czyni ten rodzaj wyjątkowym punktem odniesienia w etnofarmakologii i rdzennych praktykach duchowych.
Roślina Gorące Usta
Psychotria elata
Psychotria elata, powszechnie znana jako Roślina Gorące Usta lub Usta Nierządnicy, to tropikalny krzew pochodzący z lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej. Jej najbardziej charakterystyczną cechą są żywo czerwone przysadki liściowe w kształcie ludzkich ust, które pojawiają się przed rozkwitem małych białych i żółtych kwiatów. Rosnąca jako krzew podszycia w lasach tropikalnych Meksyku, Kostaryki, Panamy, Kolumbii i Ekwadoru, ta niezwykła roślina stała się zagrożona wyginięciem na skutek wylesiania na terenie swojego naturalnego zasięgu.
Orlica pospolita
Pteridium aquilinum
Pteridium aquilinum, powszechnie znana jako orlica pospolita lub paproć orla, jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych roślin na Ziemi, występującą na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy. Ta liściasta paproć wytwarza duże, trójkątne liście osiągające do 120 cm wysokości i rozprzestrzenia się agresywnie za pomocą podziemnych kłączy. Choć historycznie wykorzystywana do celów leczniczych i praktycznych, jest rakotwórcza przy regularnym spożyciu i toksyczna dla zwierząt gospodarskich.
Orliczka
Pteris
Pteris to rodzaj paproci z rodziny orliczkowatych (Pteridaceae), obejmujący około 300 gatunków występujących w regionach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Znane powszechnie jako orliczki, są to eleganckie rośliny o długich, łukowatych liściach (frondach), często o pstrokatym ubarwieniu z białymi lub srebrzystymi pasami. Przystosowane do cienistych i wilgotnych środowisk, paprocie te są cenione zarówno jako rośliny doniczkowe, jak i ogrodowe w łagodnym klimacie. Nie wytwarzają kwiatów — rozmnażają się przez zarodniki umieszczone na brzegach listków. Są uważane za nietoksyczne dla ludzi, kotów i psów, co czyni je bezpiecznym wyborem dla domów ze zwierzętami.
Paproć Kreteńska
Pteris cretica
Pteris cretica, powszechnie znana jako paproć kreteńska, to elegancka wiecznie zielona paproć pochodząca z rejonu Morza Śródziemnego. Dzięki wdzięcznym, pierzastym liściom, które mogą wykazywać piękne przebarwienia, stała się popularną rośliną doniczkową cenioną za delikatny wygląd i właściwości oczyszczające powietrze. Ta wolno rosnąca paproć doskonale rośnie w wilgotnych, zacienionych miejscach i świetnie nadaje się do terrariów, łazienek oraz kolekcji roślin doniczkowych.
Pteris mieczowata
Pteris ensiformis
Pteris mieczowata (Pteris ensiformis) to kompaktowa paproć ozdobna z rodziny orliczkowatych (Pteridaceae), pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej i Australii. Wyróżnia się cienkimi, łukowato wygiętymi liśćmi ze srebrzystym nerwem środkowym, który kontrastuje z ciemną zielenią, nadając roślinie delikatny, koronkowy wygląd. Odmiana 'Evergemiensis' jest najpopularniejsza jako roślina doniczkowa i osiąga około 30–60 cm wysokości.
Paproć chińska
Pteris vittata
Pteris vittata, powszechnie znana jako paproć chińska, to odporna paproć pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych regionów Azji, Afryki i Europy. Wytwarza eleganckie, łukowato wyginające się liście z wąskimi listkami ułożonymi wzdłuż głównego nerwu na kształt drabiny. Ta paproć posiada niezwykłe wyróżnienie w świecie roślin: jest pierwszym naturalnie odkrytym hiperakumulatorem arsenu, zdolnym do pobierania nawet 22 630 mg arsenu na kilogram suchej masy pędów z zanieczyszczonej gleby — co czyni ją cenionym narzędziem w projektach fitoremediacyjnych na całym świecie.
Skrzydłorzech kaukaski
Pterocarya fraxinifolia
Skrzydłorzech kaukaski (Pterocarya fraxinifolia) to majestatyczne i bardzo szybko rosnące drzewo leśne, pochodzące z lasów łęgowych Kaukazu i północnego Iranu. Może osiągnąć 25 do 30 metrów wysokości i 20 metrów rozpiętości, rozwijając potężny pień z głęboko spękaną korą i szeroką, rozłożystą koronę. Jego opadające, ciemnozielone i błyszczące liście składają się z dużych, pierzastych liści, które mogą przekraczać 60 cm długości, przypominając liście jesionu. Wiosną wytwarza długie, zwisające, zielonkawe, bardzo ozdobne kotki, po których latem następują skrzydlate owoce zebrane w grona, mogące osiągnąć 60 cm. To drzewo plenerowe jest idealne do dużych przestrzeni, parków i nasadzeń wzdłuż zbiorników wodnych, gdzie jego korzenie odroślowe przyczyniają się do stabilizacji brzegów.
Pterostylis pedunculata
Pterostylis pedunculata
Pterostylis pedunculata to niewielki storczyk naziemny będący endemitem południowo-wschodniej Australii. Z podziemnej bulwy wyrasta rozeta ogonkowych liści oraz pojedynczy kwiat z charakterystycznym kapturem (galea), który u podstawy jest biało-zielony, a w górnej części przebarwia się na głęboki odcień czerwonobrązowy lub bordowy. Jest to roślina tworząca kolonie, rosnąca w lasach i zaroślach w okresie zimowym; czasami spotykana nawet na włóknistych pniach paproci drzewiastych.
Piórosz pierzasty
Ptilium crista-castrensis
Piórosz pierzasty (Ptilium crista-castrensis) to mech bocznozarodniowy o wyjątkowej urodzie. Jego rozgałęzienia są gęste, symetryczne i pierzaste, przypominające ptasie pióra lub ozdoby średniowiecznych hełmów. Ten mech o barwie od jasnej zieleni po złocistą tworzy miękkie i rozległe dywany na glebach lasów iglastych oraz na butwiejącym drewnie w regionach borealnych.
Ptilotus wyniosły
Ptilotus exaltatus
Ptilotus exaltatus to sztywna, zielna lub półzdrewniała roślina jednoroczna lub krótkowieczna bylina z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae), pochodząca z suchych i półpustynnych regionów większości Australii. Wytwarza jajowate do podłużnych liście o długości do 125 mm oraz efektowne, stożkowate kłosy kwiatowe o długości do 150 mm w odcieniach różu i fioletu, którym zawdzięcza swoje potoczne nazwy. Rośnie szybko, często zakwitając w ciągu kilku tygodni od wysiewu, ale wśród hodowców ma opinię rośliny krótkowiecznej i niezbyt niezawodnej w uprawie poza rodzimym, suchym klimatem.
Ptychosperma Macarthura
Ptychosperma macarthurii
Ptychosperma Macarthura (Ptychosperma macarthurii) to wielopniowa palma kępowa, pochodząca z północnej Australii i Nowej Gwinei. Wytwarza smukłe, pierścieniowate kłodziny zwieńczone pierzastymi, łukowato wygiętymi liśćmi o ciemnozielonej barwie, tworząc gęstą i elegancką kępę. Jest ceniona za swoją zdolność adaptacji, tolerowanie różnych rodzajów gleby oraz dobry wzrost zarówno w ogrodach tropikalnych, jak i w jasnych wnętrzach. Ponadto wykazuje znaczną odporność na szkodniki, choroby, a nawet na śmiertelne żółknięcie (lethal yellowing) – przypadłość dotykającą wiele innych gatunków palm.
Miodunka długolistna
Pulmonaria longifolia
Pulmonaria longifolia, powszechnie znana jako miodunka długolistna, to niska, półzimozielona bylina leśna pochodząca z Francji, Wielkiej Brytanii, Portugalii i Hiszpanii. Jej długie, wąskie, ciemnozielone liście są gęsto pokryte srebrzystobiałymi plamami, tworząc gęste kępy o ciekawej teksturze na długo przed i po okresie kwitnienia. Wiosną gęste grona lejkowatych kwiatów rozwijają się z różowych pąków i dojrzewają do głębokiego błękitu, nadając każdej łodydze dwubarwny wygląd. Ta wolno rozprzestrzeniająca się i cieniolubna roślina doskonale czuje się w chłodnych, wilgotnych warunkach leśnych, na rabatach i zacienionych zboczach.
Miodunka pstra
Pulmonaria saccharata
Miodunka pstra (Pulmonaria saccharata) to niska, półzimozielona bylina pochodząca z lasów Francji i Włoch. Jej ciemnozielone, lancetowate liście pokryte są srebrzystymi plamami, tworząc dekoracyjną okrywę gruntową o ciekawej teksturze nawet poza okresem kwitnienia. Wczesną wiosną rozwijają się lejkowate kwiaty zebrane w grona, które początkowo są różowe, a z czasem stają się intensywnie niebieskie, co daje efekt dwubarwności na tej samej łodydze. Rozprzestrzenia się powoli za pomocą płożących kłączy i najlepiej rośnie w chłodnym, wilgotnym cieniu ogrodów leśnych i zacienionych zakątków.
sasanka otwarta
Pulsatilla patens
Pulsatilla patens, powszechnie znana jako sasanka otwarta, to odporna bylina zielna rodzima dla Ameryki Północnej, Europy i Azji. Słynie z tego, że jest jednym z pierwszych kwiatów kwitnących wczesną wiosną, często przebijając się przez śnieg. Roślinę charakteryzują dzwonkowate, jedwabisto owłosione fioletowe kwiaty oraz głęboko wcięte, pierzaste liście. Po przekwitnięciu kwiatów pojawiają się na ich miejscu efektowne, pióropuszowate owocostany, które pozostają ozdobne przez wiele tygodni.
Sasanka wiosenna
Pulsatilla vernalis
Sasanka wiosenna (Pulsatilla vernalis) to niska bylina alpejska z rodziny jaskrowatych, pochodząca ze skalistych zboczy i górskich łąk Europy, od Pirenejów po Skandynawię i Bałkany. Jest jednym z pierwszych kwiatów zakwitających każdego roku, często przebijając się przez ostatnie resztki topniejącego śniegu wczesną wiosną. Każdy zwisający, dzwonkowaty kwiat pokryty jest srebrzystymi, jedwabistymi włoskami i otwiera się, ukazując sześć działek kielicha przypominających płatki o barwie od białej do jasnofioletowej, z fioletowym nalotem na zewnątrz, otaczających skupisko złotych pręcików. Po przekwitnięciu roślina wytwarza pierzaste owocostany i drobno powcinane, paprotkowate liście, które utrzymują się przez lato, zanim zwiędną jesienią.
Pulwinula
Pulvinula
Pulvinula to rodzaj niewielkich grzybów miseczkowatych z rodziny Pyronemataceae. Grzyby te charakteryzują się zazwyczaj jaskrawopomarańczowymi lub czerwonawymi apotecjami (owocnikami) oraz preferencją do wzrostu na wypalonej glebie lub wśród mchów. Są to organizmy o mikroskopijnych detalach, często wymagające użycia lupy, aby w pełni docenić ich poduszkowaty kształt.
Granat właściwy
Punica granatum
Punica granatum, powszechnie znana jako granat właściwy, to owocujący liściasty krzew lub małe drzewo pochodzące z regionu rozciągającego się od Iranu po północne Indie. Była uprawiana od tysiącleci i ceniona za swoje rubinowe czerwone aryle, ozdobne szkarłatne kwiaty oraz głęboką symbolikę kulturową. Osiągając od 3 do 5 metrów wysokości, najlepiej rośnie w gorącym, suchym klimacie, przy pełnym słońcu i dobrze przepuszczalnej glebie.
Granat karłowaty
Punica granatum 'Nana'
Punica granatum 'Nana' to kompaktowa, ozdobna odmiana granatowca, ceniona za drobne, błyszczące liście, efektowne rurkowate kwiaty w kolorze czerwono-pomarańczowym oraz miniaturowe owoce. Pochodząca, w formie gatunku macierzystego, z basenu Morza Śródziemnego i Azji Zachodniej, ta karłowata odmiana rzadko przekracza 1,5 m wysokości i dobrze adaptuje się do uprawy w doniczkach, na rabatach lub jako kwitnące bonsai. Jej skręcony pień z czasem nabiera charakteru, co czyni ją ulubioną rośliną wśród miłośników bonsai.
Puszkinia cebulicowata
Puschkinia scilloides
Puschkinia scilloides to niewielka roślina cebulowa z rodziny szparagowatych, pochodząca z Kaukazu, Turcji, północnego Iranu i Libanu, gdzie rośnie na górskich łąkach i kamienistych zboczach do wysokości 3000 m n.p.m. Pod koniec zimy lub wczesną wiosną z każdej cebuli wyrastają dwa zielone, rzemieniowate liście oraz pęd o wysokości od 10 do 20 cm z luźnym gronem gwieździstych, pachnących, biało-niebieskich kwiatów. Każdy płatek ozdobiony jest niebieskim paskiem pośrodku (istnieją również formy całkowicie białe). Po kwitnieniu liście żółkną, a roślina przechodzi w stan spoczynku pod ziemią na okres lata. Z czasem rozprzestrzenia się poprzez cebulki przybyszowe oraz nasiona, tworząc gęste dywany. Nazwa rodzaju upamiętnia rosyjskiego botanika Apolla Mussina-Puszkina.
Puya
Puya
Puya to rodzaj obejmujący około 200-225 gatunków naziemnych bromelii, pochodzących z chłodnych, suchych zboczy Andów w Chile, Peru, Boliwii i Argentynie. W przeciwieństwie do większości bromelii, gatunki Puya rosną zakorzenione w ziemi, a nie jako epifity, tworząc twarde, kolczaste rozety srebrzysto-zielonych liści. Wiele z nich jest monokarpicznych, wypuszczając raz w życiu spektakularny pęd kwiatowy – czasem kilkumetrowej wysokości – zanim rozeta obumrze, pozostawiając po sobie odrosty.
Kraspedia
Pycnosorus globosus
Kraspedia (Pycnosorus globosus) to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, pochodząca z prerii i okresowo wilgotnych obszarów południowo-wschodniej Australii (Nowa Południowa Walia, Queensland, Australia Południowa, Wiktoria). Charakteryzuje się kulistymi, zwartymi kwiatostanami o intensywnie złotożółtej barwie, osadzonymi na długich, sztywnych pędach osiągających od 90 do 120 cm wysokości, wyrastających ponad kępę srebrzystoszarych, zimozielonych liści. Ceniona w bukieciarstwie jako kwiat cięty i suszony, łatwo regeneruje się z nasion, szczególnie po pożarach w swoim naturalnym środowisku.
Jastrzębiec pomarańczowy
Pylosella aurantiaca
Jastrzębiec pomarańczowy (Pilosella aurantiaca, syn. Hieracium aurantiacum) to niska bylina z rodziny astrowatych, pochodząca z górskich łąk środkowej, wschodniej i północnej Europy. Tworzy przyziemną rozetę podłużnych, lekko owłosionych, szarozielonych liści, a wiosną i latem wypuszcza jedną lub kilka owłosionych łodyg z kwiatostanami o uderzająco ognistopomarańczowej lub ceglastoczerwonej barwie. Roślina rozprzestrzenia się za pomocą nadziemnych rozłogów oraz pełzających kłączy, dzięki czemu szybko tworzy gęste dywany – w Ameryce Północnej i wielu miejscach poza naturalnym zasięgiem jest uważana za agresywny gatunek inwazyjny, który wypiera rodzimą roślinność na łąkach i pastwiskach.
Ognik szkarłatny
Pyracantha coccinea
Pyracantha coccinea (ognik szkarłatny) to ciernisty, liściasty krzew półzimozielony pochodzący z Europy Południowej i Azji Zachodniej. Jest ceniony za gęste baldachy małych, białych kwiatów pojawiających się późną wiosną oraz obfite, jaskrawe, pomarańczowoczerwone owoce, które utrzymują się przez całą zimę, stanowiąc ważne źródło pożywienia dla ptaków. Roślina tworzy gęste, nieprzebyte zarośla dzięki ostrym cierniom, co czyni ją doskonałym wyborem na żywopłoty obronne lub nasadzenia ochronne.
Pyronema omphalodes
Pyronema omphalodes
Pyronema omphalodes, powszechnie znany jako poduszka węglowa lub grzyb ogniska, to pirofilny grzyb workowy. Zazwyczaj pojawia się jako jaskrawo pomarańczowe do łososiowych, poduszkowate masy na niedawno spalonej glebie lub sterylizowanych podłożach. Jest to gatunek pionierski, który rozwija się w alkalicznym, bogatym w składniki odżywcze środowisku stworzonym przez ogień, często pojawiając się w ciągu kilku tygodni od pożaru.
Milin płomienisty
Pyrostegia
Pyrostegia, powszechnie znana jako milin płomienisty, to silnie rosnące pnącze z rodziny bignoniowatych, pochodzące z południowej Brazylii, Boliwii, Paragwaju i północno-wschodniej Argentyny. Jest to rodzaj praktycznie monotypowy w uprawie, reprezentowany głównie przez gatunek Pyrostegia venusta, słynący z pomarańczowych, rurkowatych kwiatów, które pokrywają roślinę dużymi gronami zimą i wczesną wiosną. Jej rozgałęzione wąsy czepne łatwo przywierają do ogrodzeń, murów i pergoli, co czyni ją doskonałym wyborem do szybkiego pokrywania dużych powierzchni pionowych.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.