Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3941 roślin
Wyświetlanie 3241-3276 z 3941
Róża alpejska
Rosa pendulina
Róża alpejska (Rosa pendulina) to niemal bezkolcowy dziki krzew, rosnący naturalnie w górach środkowej i południowej Europy — w Pirenejach, Alpach, Karpatach i Apeninach. Wytwarza głęboko różowe do fuksjowych kwiaty z wyraźnymi żółtymi pręcikami, po których pojawiają się charakterystyczne zwisające, wydłużone czerwone owoce. Jest wyjątkowo mrozoodporna — znosi temperatury do -30°C — i doskonale rośnie w skalistych krajobrazach górskich.
Róża rdzawa
Rosa rubiginosa
Róża rdzawa (Rosa rubiginosa) to krzew liściasty pochodzący z Europy i zachodniej Azji, należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Znana z delikatnych różowych kwiatów z białym środkiem oraz jabłkowego zapachu liści, ta dzika róża wytwarza jesienią jaskrawoczerwone owoce (szypułki), cenione zarówno za walory dekoracyjne, jak i wartości odżywcze. Jest szeroko stosowana w żywopłotach, ogrodach naturalistycznych oraz do kontroli erozji gleby. Olej tłoczony z jej owoców jest słynny w kosmetyce ze względu na swoje właściwości regenerujące skórę.
Róża pomarszczona
Rosa rugosa
Róża pomarszczona (Rosa rugosa) to wytrzymały, ciernisty krzew pochodzący ze wschodniej Azji — Japonii, Chin, Korei i Rosji. Znana jest z wyjątkowej odporności na słone powietrze, wiatr i silne mrozy, dzięki czemu doskonale sprawdza się w ogrodach nadmorskich i klimacie umiarkowanym. Pachnące kwiaty w odcieniach różu, bieli i czerwieni pojawiają się od późnej wiosny do jesieni, a po nich tworzą się duże, pomarańczowo-czerwone owoce różane bogate w witaminę C.
Róża wieczniezielona
Rosa sempervirens
Rosa sempervirens, znana powszechnie jako róża wieczniezielona lub śródziemnomorska róża pnąca, to silnie rosnąca roślina pochodząca z basenu Morza Śródziemnego. Wyróżnia się półzimozielonymi, błyszczącymi liśćmi oraz obfitym kwitnieniem w postaci białych lub kremowych kwiatów zebranych w grona, które pojawiają się wiosną i latem. Jest szeroko stosowana do obsadzania murów, pergoli i ogrodzeń, dodając ogrodom piękna i zapachu przez wiele miesięcy.
Róża gęstokolczasta
Rosa spinosissima
Róża gęstokolczasta (Rosa spinosissima, syn. Rosa pimpinellifolia) to niska, gęsto ulistniona krzewinka z rodziny różowatych (Rosaceae), znana też jako róża szkocka (burnet rose). Pochodzi z Europy, południowo-zachodniej Syberii, północno-zachodniego Iranu i Algierii; w Polsce występuje głównie na południu kraju, na suchych, kamienistych wzgórzach i w ciepłych zaroślach, chętnie na podłożu wapiennym. Osiąga zwykle 50–100 cm wysokości, tworząc zwarte, silnie kolczaste kępy o ciemnobrunatnych pędach pokrytych gęsto prostymi kolcami i sztywnymi szczecinkami. Liście są pierzaste, złożone z 5–11 drobnych, zaokrąglonych listków, często z czerwonawym nalotem. Od maja do czerwca pojawiają się pojedyncze, kremowobiałe (rzadziej różowe), pachnące kwiaty o pięciu płatkach, po których jesienią dojrzewają kuliste, ciemnobrunatne do czarnych owocostany (biodra).
Róża gruczołowata
Rosa transmorrisonensis
Rosa transmorrisonensis to pnąca róża pochodząca z Tajwanu i Filipin (Luzon), występująca w subtropikalnych biomach górskich. Odróżnia się od gatunków pokrewnych gładkimi (nieowłosionymi) słupkami.
Róża wirginijska
Rosa virginiana
Rosa virginiana, powszechnie znana jako róża wirginijska, to mrozoodporny, wytwarzający liczne odrosty krzew liściasty pochodzący ze wschodnich Stanów Zjednoczonych i wschodniej Kanady. Osiąga wysokość od 1,2 do 1,8 metra (sporadycznie do 3 metrów), tworząc gęste, zaroślowe kolonie dzięki podziemnym rozłogom, co czyni ją cenną rośliną do naturalistycznych żywopłotów, kontroli erozji i ogrodów przyjaznych dzikiej przyrodzie. Jej błyszczące, ciemnozielone, pierzaste liście jesienią przebarwiają się na intensywne odcienie fioletu, czerwieni, pomarańczu i żółci, a czerwonawe pędy uzbrojone w zakrzywione kolce stanowią ozdobę zimą i schronienie dla zwierząt. Od czerwca do sierpnia krzew wytwarza pachnące, pojedyncze różowe kwiaty o pięciu płatkach z jasnyżółtymi pręcikami, po których pojawiają się efektowne czerwone owoce (szupinki), utrzymujące się do zimy i stanowiące pokarm dla ptaków oraz małych ssaków.
Róża Wielkokwiatowa
Rosa x grandiflora
Rosa x grandiflora, powszechnie znana jako róża wielkokwiatowa, to nowoczesna klasa mieszańców stworzona w latach 50. XX wieku poprzez skrzyżowanie róż herbaciano-mieszańcowych z różami wielokwiatowymi (floribunda). Efektem jest silnie rosnący, wysoki krzew, który wydaje duże, eleganckie kwiaty zebrane w grona na długich łodygach, łącząc najlepsze cechy obu klas rodzicielskich. Róże wielkokwiatowe są cenione za powtarzające się kwitnienie, imponującą wysokość oraz szeroki wachlarz barw – od czystej bieli po głęboką czerwień, złocistą żółć i żywe dwubarwne kompozycje.
Roskoea purpurowa
Roscoea purpurea
Roskoea purpurowa (Roscoea purpurea) to wieloletnia roślina zielna z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae), występująca naturalnie w wysokich partiach Himalajów – głównie w Nepalu i północnych Indiach – na alpejskich łąkach, skalnych półkach, tarasach i obrzeżach lasów. Z krótkiego, pionowego kłącza wczesnym latem wyrastają szerokie liście przypominające storczyki oraz mięsista łodyga rzekoma, osiągająca wysokość od 30 do 50 cm. Od lata do wczesnej jesieni pojawiają się duże, purpurowe lub liliowe kwiaty z trójdzielną koroną i wyraźną warżką, które przypominają tropikalne orchidee, co nadało roślinie przydomek „imbirowej orchidei”. Jako geofit roślina całkowicie zamiera na zimę, przeżywając mroźne miesiące pod ziemią w formie kłącza.
Rozmaryn lekarski
Rosmarinus officinalis
Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis) to aromatyczny, wiecznie zielony krzew pochodzący z regionu Morza Śródziemnego, znany z intensywnego zapachu oraz wąskich, igiełkowatych liści. Jest szeroko uprawiany jako zioło kulinarne, roślina lecznicza i ozdobna.
Rotala okrągłolistna
Rotala rotundifolia
Rotala rotundifolia to roślina łodygowa z rodziny Lythraceae, pochodząca z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, gdzie rośnie jako pospolity chwast na polach ryżowych i wilgotnych obszarach Indii, Chin, Tajwanu, Tajlandii, Laosu i Wietnamu. Występuje w dwóch formach w zależności od sposobu uprawy: w formie wynurzonej (poza wodą) rozwija zaokrąglone liście, natomiast zanurzona w akwarium jej liście są wąskie i lancetowate. Przy intensywnym oświetleniu końcówki łodyg i górne liście przybierają odcienie od bladoróżowego do pomarańczowo-czerwonego, natomiast przy słabym świetle roślina pozostaje intensywnie zielona.
Niebieskie Drzewo Motylkowe
Rotheca myricoides
Rotheca myricoides, powszechnie znana jako Niebieskie Drzewo Motylkowe, to wiecznie zielony krzew pochodzący ze wschodniej Afryki. Wytwarza zachwycające, bladofioletowo-niebieskie kwiaty w kształcie motyla z charakterystycznym ciemniejszym niebieskim dolnym płatkiem i długimi, wygiętymi pręcikami, co czyni go prawdziwą ozdobą ogrodów tropikalnych i subtropikalnych. Dawniej klasyfikowany jako Clerodendrum ugandense, należy do rodziny jasnotowatych Lamiaceae.
Dąb cerrado
Roupala montana
Roupala montana, powszechnie znana jako dąb cerrado, to drzewo lub krzew z rodziny Proteaceae, występujący od Meksyku po południową Brazylię, Boliwię, Paragwaj i Argentynę. Jest typowy dla cerrado, lasów galeriowych, formacji skalnych i resting, rosnąc zazwyczaj od 1 do 8 metrów wysokości, a w sprzyjających warunkach może osiągnąć nawet 15-25 metrów. Ma gęstą i zaokrągloną koronę, cylindryczny pień oraz liście pojedyncze lub złożone, z gęsto owłosionymi młodymi gałęziami. Jej małe kwiaty, od białych do kremowych lub jasnożółtych, zebrane są w wydłużone kwiatostany (grona), które pojawiają się głównie między latem a jesienią. Jest to gatunek uważany za „ochlo-gatunek”, charakteryzujący się dużą zmiennością morfologiczną między populacjami. Jej szlachetne drewno, podobne do dębu europejskiego, jest wykorzystywane w stolarstwie, budownictwie i produkcji węgla drzewnego, natomiast kora jest używana w medycynie tradycyjnej.
Królewska Palma Kubańska
Roystonea regia
Majestatyczna Królewska Palma Kubańska, Roystonea regia, to wielka palma drzewiasta pochodząca z tropikalnych regionów obu Ameryk. Charakteryzuje się pojedynczym, gładkim, jasnoszarym pniem, który nieznacznie poszerza się u podstawy i jest zwieńczony gęstą koroną dużych, łukowato wygiętych liści pierzastych. Jest szeroko stosowana w architekturze krajobrazu, by tworzyć efektowny akcent wizualny przy alejach, w parkach i ogrodach.
Marzana barwierska
Rubia tinctorum
Marzana barwierska (Rubia tinctorum) to wieloletnia roślina pnąca lub płożąca z rodziny marzanowatych (Rubiaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego i Azji Zachodniej. Jej czworokątna łodyga, pokryta haczykowatymi włoskami, rozgałęzia się na wielu poziomach, a lancetowate liście o kolczastych brzegach wyrastają w okółkach. Na początku i w połowie lata zakwitają drobne, miodowożółte kwiaty, z których rozwijają się czarne, mięsiste jagody. Długi, mięsisty, pomarańczowoczerwony korzeń zawiera barwnik zwany alizaryną, który od tysiącleci służy do barwienia tkanin na czerwono – od średniowiecza do pojawienia się barwników syntetycznych w XIX wieku była ona najważniejszym naturalnym źródłem czerwonego barwnika.
Jeżyna armeńska
Rubus armeniacus
Rubus armeniacus, powszechnie znana jako jeżyna armeńska, to silnie rosnący, szybko rosnący, półzimozielony krzew pochodzący z Armenii i północnego Iranu. Jej łukowate, dwuletnie pędy mogą osiągać 3–10 metrów długości i są pokryte mocnymi kolcami. Pomimo nazwy zwyczajowej, nie pochodzi z Himalajów; została sprowadzona do Ameryki Północnej w 1885 roku i od tego czasu stała się jednym z najbardziej rozprzestrzenionych krzewów inwazyjnych w regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie. Roślina wytwarza atrakcyjne, białe lub bladoróżowe kwiaty późną wiosną i wczesnym latem, a następnie duże, słodkie, lśniąco czarne owoce, które są cenione do spożycia na świeżo, wyrobu dżemów, ciast i napojów. Kora korzeni i liście mają również długą historię zastosowania medycznego jako środek ściągający.
Jeżyna himalajska
Rubus bifrons
Jeżyna himalajska (Rubus bifrons) to kolczasty krzew pnący z rodziny różowatych, pochodzący z Europy i Azji Zachodniej. Rośnie bardzo silnie, tworząc gęste zarośla o łukowatych pędach, które mogą osiągać kilka metrów długości. Wiosną i latem wytwarza białe lub jasnoróżowe kwiaty, po których następują czarne, błyszczące i słodkie owoce. Jest niezwykle wytrzymała i stała się gatunkiem inwazyjnym w wielu regionach poza swoim naturalnym zasięgiem.
Jeżyna popielica
Rubus caesius
Płożący się krzew liściasty z rodziny różowatych, rodzimy dla Europy i Azji, blisko spokrewniony z jeżynami i malinami. Posiada łukowate pędy z nielicznymi kolcami, trójlistkowe, lekko omszone liście oraz białe kwiaty o średnicy do 6 cm. Owocem jest skupisko niebiesko-czarnych pestkowców pokrytych woskowym nalotem, który nadaje im błękitny odcień, stąd nazwa łacińska 'caesius'. Rośnie w żywopłotach, na obrzeżach lasów, brzegach rzek i nieużytkach.
Jeżyna
Rubus fruticosus
Rubus fruticosus, powszechnie znana jako jeżyna lub ostrężyna, to silnie rosnący, liściasty krzew pochodzący z Europy, szeroko zadomowiony na całym świecie. Wytwarza łukowate, kolczaste pędy (zwane pędami owocującymi), na których w późnej wiośnie i wczesnym lecie pojawiają się grona białych lub bladoróżowych kwiatów, a po nich znajome, błyszczące, czarne owoce o słodko-kwaśnym smaku, uwielbiane w dżemach, ciastach i spożywane na świeżo. Jako roślina o dwuletnim cyklu pędów, pędy pierwszoroczne rosną wegetatywnie, podczas gdy pędy drugiego roku owocują, a następnie obumierają, co sprawia, że coroczne cięcie jest niezbędne. Głęboko zakorzeniona w europejskim folklorze i przydomowych ogrodach, jeżyna jest jedną z najhojniejszych jadalnych roślin żywopłotowych dzikiej przyrody.
Jeżyna Grabowskiego
Rubus grabowskii
Jeżyna Grabowskiego to jeden z ponad 330 mikrogatunków tworzących grupę jeżyny krzewiastej (Rubus fruticosus aggregate) – kompleksu apomiktycznych (tworzących klony nasion) krzewów występujących w żywopłotach, na obrzeżach lasów i nieużytkach w Europie Środkowej i Północnej. Podobnie jak jej krewniacy, jest to silnie rosnący, kolczasty krzew o łukowato wygiętych pędach dwuletnich: pędy pierwszoroczne rosną wegetatywnie, a w drugim roku kwitną, owocują i zamierają, ustępując miejsca nowym przyrostom. Botanicy odróżniają ją od innych mikrogatunków po zwężających się kolcach, liściach z wyraźnie długim ogonkiem listka szczytowego, szerokich, często piramidalnych kwiatostanach oraz białych lub bladoróżowych kwiatach z owłosionymi słupkami. Produkowane późnym latem owoce są jadalne i, jak wszystkie jeżyny z tej grupy, stanowią cenne źródło pożywienia, schronienia i nektaru dla dzikiej fauny.
Malina właściwa
Rubus idaeus
Malina właściwa (Rubus idaeus) to zrzucający liście krzew owocowy pochodzący z Europy i północnej Azji, należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Wytwarza łukowate, kolczaste pędy, na których latem pojawiają się pyszne, jasnoczerwone owoce złożone. Szeroko uprawiana zarówno ze względu na jadalne owoce, jak i ozdobną wartość jako żywopłot, doskonale rośnie w klimacie umiarkowanym z chłodnymi zimami i łagodnymi latami.
Jeżyna Mysore
Rubus niveus
Rubus niveus to kolczasty krzew z rodziny różowatych (Rosaceae), blisko spokrewniony z maliną, pochodzący z południowej i południowo-wschodniej Azji – od Afganistanu i Himalajów po Chiny, Tajwan, Indochiny, Jawę i Sri Lankę. W naturze rośnie na obrzeżach lasów, polanach, w zaroślach i nad brzegami strumieni na wysokościach od 500 do 2800 m n.p.m. Tworzy gęste zarośla o wysokości od 1 do 2,5 m z łukowato wygiętymi pędami pokrytymi zakrzywionymi kolcami. Młode pędy są białawe i pokryte woskowym nalotem, z czasem stają się zielone lub fioletowe. Liście są złożone, składają się z 5 do 11 listków (zazwyczaj 7 lub 9), ciemnozielone z wierzchu i szarobiałe od spodu. Pędy w pierwszym roku wytwarzają tylko liście, w drugim kwitną i owocują, po czym zamierają. Kwiaty o średnicy około 1 cm mają płatki o barwie od ciemnoróżowej do czerwonej. Owoce po dojrzeniu zmieniają kolor z czerwonego na czarny, są słodkie i soczyste. Roślina ta jest uznawana za groźny gatunek inwazyjny na Hawajach i wyspach Galapagos.
Malina zachodnia
Rubus occidentalis
Rubus occidentalis, powszechnie znana jako malina zachodnia lub malina czarna, to kolczasty, zrzucający liście krzew owocowy pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej. Wyróżnia się łukowato wygiętymi pędami o fioletowym zabarwieniu, pokrytymi woskowym, białym nalotem. Ten silnie rosnący krzew wytwarza małe, czarne owoce w kształcie kopuły, cenione za głęboki, słodko-kwaśny smak i wysoką zawartość antyoksydantów. W przeciwieństwie do malin czerwonych, pędy maliny czarnej ukorzeniają się wierzchołkowo w miejscu styku z podłożem, naturalnie tworząc nowe rośliny. Doskonale rośnie w nasłonecznionych żywopłotach, na obrzeżach lasów oraz w uprawach ogrodowych.
Winiarka japońska
Rubus phoenicolasius
Rubus phoenicolasius, znana jako winiarka japońska, to silnie rosnący wieloletni krzew z rodziny różowatych. Pochodzi ze wschodniej Azji i jest łatwo rozpoznawalna dzięki łodygom gęsto pokrytym czerwonofioletowymi gruczołowatymi włoskami. Roślina wytwarza drobne białe kwiaty, z których rozwijają się jasnoczerwone, błyszczące, jadalne jagody. Owoce są osłonięte ochronnym, owłosionym kielichem aż do pełnej dojrzałości. Jest bardzo ceniona za słodko-kwaśny smak, jednak w wielu regionach Ameryki Północnej uznawana jest za gatunek inwazyjny ze względu na szybki wzrost i zdolność do tworzenia gęstych zarośli.
Jeżyna wiązolistna
Rubus ulmifolius
Rubus ulmifolius, powszechnie znany jako jeżyna wiązolistna lub jeżyna srebrzysta, to silnie rosnący, półwiecznie zielony krzew pochodzący z Europy i regionu śródziemnomorskiego. Tworzy gęste, kolczaste zarośla i wydaje jadalne jeżyny szeroko wykorzystywane w kuchni oraz tradycyjnej medycynie. Introdukowany poza swój naturalny zasięg, uznawany jest za gatunek inwazyjny w części Australii, Chile i Nowej Zelandii.
Rudbekia
Rudbeckia
Rudbekia to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzący z Ameryki Północnej. Znana z efektownych żółtych i złotych kwiatów z ciemnymi środkami, jest jedną z najpopularniejszych roślin ozdobnych w ogrodach na całym świecie.
Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia fulgida
Rudbeckia fulgida to kępiasta bylina pochodząca ze wschodniej części Ameryki Północnej, ceniona za radosne kwiaty przypominające stokrotki o złoto-pomarańczowych płatkach wokół ciemnobrązowego, niemal czarnego stożka środkowego. Kwitnie od późnego lata do jesieni, tworząc przyziemną rozetę owłosionych, ząbkowanych liści i powoli rozprzestrzenia się za pomocą kłączy, tworząc naturalne plamy na rabatach, w ogrodach preriowych i ogrodach dla zapylaczy. Popularne odmiany, takie jak 'Goldsturm', wyróżniają się długim okresem kwitnienia i dobrą odpornością w różnych klimatach.
Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia hirta
Rudbeckia hirta, powszechnie znana jako rudbekia błyskotliwa, to rodzima północnoamerykańska roślina dziko rosnąca, ceniona za jasne żółto-pomarańczowe płatki otaczające ciemnobrązowe centrum. Obficie kwitnie od lata do jesieni, przyciągając motyle, pszczoły i śpiewające ptaki.
Ruelia błękitna
Ruellia
Ruellia, znana powszechnie jako ruelia lub petunia meksykańska, to szybko rosnąca bylina z rodziny akantowatych (Acanthaceae), pochodząca z Meksyku oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Tworzy wzniesione, wielołodygowe kępy o wydłużonych, ciemnozielonych liściach i kwiatach w kształcie trąbki, które żyją tylko jeden dzień, ale pojawiają się nieprzerwanie od wiosny do jesieni. Po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę i łatwa w utrzymaniu, co czyni ją popularnym wyborem na obwódki, rabaty i do ogrodów w ciepłym klimacie.
Ruellia meksykańska
Ruellia brittoniana
Ruellia brittoniana (Ruellia meksykańska), klasyfikowana również jako Ruellia simplex, to szybko rosnąca, zimozielona bylina pochodząca z Meksyku, ceniona za kwiaty przypominające petunie w kolorze lawendowego fioletu, które kwitną nieprzerwanie od wczesnego lata do jesieni. Roślina ta najlepiej czuje się w pełnym słońcu i łatwo adaptuje się zarówno do warunków wilgotnych, jak i suszy, rozprzestrzeniając się za pomocą kłączy oraz samosiewu. Ze względu na silny wzrost, na Florydzie i w innych regionach o ciepłym klimacie uznawana jest za gatunek inwazyjny, dlatego ogrodnicy powinni sadzić ją ostrożnie lub wybierać odmiany sterylne.
Petunka meksykańska
Ruellia simplex
Ruellia simplex, powszechnie znana jako petunka meksykańska, to bujnie rosnąca bylina zielna pochodząca z Meksyku, Karaibów i Ameryki Południowej. Charakteryzuje się długimi, wąskimi, ciemnozielonymi liśćmi oraz trąbkowatymi kwiatami kwitnącymi w odcieniach fioletu, różu lub bieli. Jest to roślina szybkorosnąca i mało wymagająca, idealna do ogrodów, rabat i pojemników, zwłaszcza w ciepłym klimacie, gdzie może kwitnąć przez większą część roku. Mimo że jest rośliną ozdobną, warto pamiętać, że w niektórych regionach może wykazywać właściwości inwazyjne.
Gęśnica czerwonawa
Rugosomyces carneus
Rugosomyces carneus, powszechnie znany jako gęśnica czerwonawa, to gatunek grzyba z rodziny kępkowcowatych. Charakteryzuje się małym kapeluszem o barwie od bladoróżowej do cielistej, który początkowo jest wypukły, a z czasem staje się spłaszczony, z gęstymi, białymi blaszkami. Jest to grzyb saprotroficzny, który zazwyczaj rośnie na pastwiskach, łąkach i terenach trawiastych w okresie letnim i jesiennym.
Szczaw
Rumex
Rumex to rodzaj obejmujący około 200 gatunków jednorocznych, dwuletnich i wieloletnich roślin zielnych z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), powszechnie znanych jako szczawie. Pochodzące z umiarkowanej strefy półkuli północnej, a obecnie naturalizowane niemal na całym świecie, gatunki Rumex tworzą zgrabne rozety liści od podłużnych do strzałkowatych, zwieńczone w sezonie wysokimi pędami małych zielonkawych kwiatów, które dojrzewają w rdzawoczerwone skupiska nasion. Kilka gatunków, zwłaszcza Rumex acetosa (szczaw zwyczajny) i Rumex crispus (szczaw kędzierzawy), jest uprawianych ze względu na ich cierpkie, cytrynowe jadalne liście oraz korzenie używane w tradycyjnej medycynie ziołowej, podczas gdy inne są pospolitymi chwastami przydrożnymi cenionymi głównie przez zapylacze i dziką faunę.
Szczaw polny
Rumex acetosella
Szczaw polny (Rumex acetosella) to niewielka wieloletnia dzika roślina zielna z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z umiarkowanych stref Europy i Azji, szeroko zadomowiona również w Ameryce Północnej. Jego strzałkowate liście charakteryzują się wyraźnym, kwaśnym smakiem wynikającym z zawartości kwasu szczawiowego. Jest to roślina odporna, dobrze radząca sobie na ubogich, kwaśnych glebach – ceniona jako zioło jadalne i w medycynie ludowej, choć może stać się inwazyjna dzięki pełzającym kłączom.
Szczaw kędzierzawy
Rumex crispus
Wieloletnia roślina zielna z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z Europy i Azji Zachodniej. Charakteryzuje się gładkimi liśćmi o pofalowanych brzegach, które mogą osiągać 14-24 cm długości. Jest pospolitym gatunkiem inwazyjnym na terenach przekształconych przez człowieka, wykazującym odporność na mróz i suszę. Tworzy gęste rozety i produkuje tysiące żywotnych nasion z jednej rośliny.
Szczaw krwisty
Rumex sanguineus
Szczaw krwisty (Rumex sanguineus) to zimozielona bylina z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z Europy, Azji Południowo-Zachodniej i Afryki Północnej. Jest ceniony za swoje uderzające liście z głębokimi, krwistoczerwonymi żyłkami na tle ciemnozielonej blaszki liściowej, co nadaje mu dramatyczny, dekoracyjny wygląd w ogrodach i na stołach. Roślina tworzy zwarte, rozetowe kępy i najlepiej rośnie w wilgotnej, dobrze przepuszczalnej glebie, w pełnym słońcu do półcienia.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.