Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3941 roślin
Wyświetlanie 3457-3492 z 3941
Śnieżna Róża
Serissa japonica
Serissa japonica, powszechnie znana jako Śnieżna Róża lub Drzewo Tysiąca Gwiazd, to niewielki wiecznie- lub półwiecznie zielony krzew pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej. Jest ceniona w kulturze bonsai za delikatne, gwiazdkowate białe lub różowe kwiaty, subtelną strukturę gałązek oraz szorstką, szarą korę. Pomimo eleganckiego wyglądu uchodzi za roślinę wymagającą, ze względu na wrażliwość na zmiany środowiskowe.
Sesbania pęcherzykowata
Sesbania vesicaria
Sesbania vesicaria to wysoka roślina jednoroczna z rodziny bobowatych, pochodząca z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, występująca od wschodniego Teksasu wzdłuż stanów nadmorskich aż po Karolinę Północną. Osiąga wysokość od 1,2 do 3 m, posiada pojedynczą, rozgałęzioną łodygę oraz pierzasto złożone liście składające się z 20 do 40 listków. Późnym latem wytwarza zwisające kłosy motylkowatych kwiatów o barwie od żółtej do pomarańczowo-koralowej, po których pojawiają się spłaszczone, zakończone dzióbkiem, zazwyczaj dwunasienne strąki, którym roślina zawdzięcza swoje nazwy zwyczajowe. Rośnie w rowach, na bagnach, wilgotnych pastwiskach i zaburzonych terenach podmokłych; toleruje powodzie, suszę oraz pożary. Uwaga: nasiona zawierają toksynę sesbanimid i są trujące dla zwierząt gospodarskich oraz ludzi.
Sesleria modra
Sesleria caerulea
Sesleria modra to niska, kępiasta, zimozielona trawa ozdobna pochodząca z Europy, w tym z wapiennych muraw i rędzin Wielkiej Brytanii oraz Irlandii. Tworzy gęste, uporządkowane kępy wąskich, łukowato wygiętych liści, które są niebiesko-zielone z wierzchu i błyszczące, ciemnozielone od spodu, co nadaje roślinie charakterystyczny niebiesko-szary odcień. Wiosną tuż ponad liśćmi pojawiają się krótkie, purpurowe kłosy kwiatowe, które w miarę dojrzewania płowieją do barwy jasnobeżowej. Jako wytrzymała, niewymagająca trawa wapieniolubna, jest ceniona w ogrodach za swój zwarty pokrój, całoroczną strukturę oraz tolerancję na ubogie, kamieniste i zasadowe gleby.
Włośnica
Setaria
Setaria to obszerny rodzaj jednorocznych i krótkowiecznych wieloletnich traw z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), powszechnie znanych jako włośnice ze względu na ich gęste, szczeciniaste kłosy przypominające puszysty ogon lisa. Rodzaj ten obejmuje pospolite chwasty – takie jak włośnica zielona (S. viridis) – występujące na poboczach dróg, polach uprawnych i terenach przekształconych w regionach o klimacie umiarkowanym na całym świecie, a także ważne zboże, jakim jest włośnica ber (S. italica), udomowiona około 8000 lat temu nad rzeką Żółtą w Chinach i wciąż uprawiana w Azji, Afryce i części Europy na ziarno, siano oraz karmę dla ptaków. Ponieważ jest to wpis na poziomie rodzaju, wskazówki dotyczące uprawy odzwierciedlają ogólne warunki dla gatunków Setaria, przyjmując uprawną włośnicę ber jako główny punkt odniesienia.
Włośnica ber
Setaria italica
Starożytna jednoroczna trawa zbożowa udomowiona w Azji, wywodząca się od włośnicy zielonej (Setaria viridis). Tworzy wzniesione źdźbła zwieńczone gęstym, cylindrycznym, szczeciniastym kłosem; małe ziarna służą jako pokarm dla ludzi, zwierząt gospodarskich i ptaków.
Włośnica zielona
Setaria viridis
Setaria viridis, znana jako włośnica zielona, to szybko rosnąca trawa jednoroczna, pochodząca z Eurazji, a obecnie zadomowiona niemal na całym świecie. Tworzy kępy wąskich liści z cienkimi, łukowatymi łodygami, zwieńczonymi cylindrycznymi, miękkimi kłosami przypominającymi lisi ogon. Wyjątkowo łatwo adaptująca się roślina, dobrze rośnie na glebach przekopanych, poboczach dróg i terenach otwartych; jest uznawana za dzikiego przodka prosa. Ze względu na krótki cykl życiowy jest również wykorzystywana jako roślina modelowa w badaniach nad fotosyntezą C4 u traw bioenergetycznych.
Sida sercolistna
Sida cordifolia
Sida cordifolia, powszechnie znana jako Bala lub ślaz wiejski, to wieloletni półkrzew z rodziny ślazowatych (Malvaceae), pochodzący z Indii, a obecnie naturalizowany w całej strefie tropikalnej i subtropikalnej. Osiąga wysokość 50–200 cm, posiada rozgałęzione, zdrewniałe u podstawy pędy oraz sercowate, aksamitne liście pokryte miękkimi, białymi włoskami. Wytwarza małe, żółte kwiaty, niekiedy z pomarańczowym środkiem. Od dawna ceniona w medycynie ajurwedyjskiej jako „Bala”, roślina ta rozprzestrzeniła się szeroko jako chwast przydrożny i pastwiskowy, a w częściach Afryki, Australii, południowych Stanach Zjednoczonych oraz na wyspach Pacyfiku jest uznawana za gatunek inwazyjny.
Sida wachlarzowata
Sida sp
Sida wachlarzowata (Sida sp.) to rodzaj ziół i półkrzewów z rodziny Malvaceae, obejmujący ponad 170 gatunków rodzimych dla tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk. Rośliny osiągają do 2 metrów wysokości, posiadają owłosione, filcowate łodygi oraz drobne pięciopłatkowe kwiaty w odcieniach żółtego, pomarańczowego lub białego. Kilka gatunków ma długą historię zastosowania w tradycyjnej medycynie Brazylii, Indii i Afryki.
Siderasis brązowy
Siderasis fuscata
Siderasis fuscata, powszechnie znana jako siderasis brązowy, to wieloletnia roślina zielna pochodząca z tropikalnych lasów deszczowych Brazylii. Charakteryzuje się szerokimi, aksamitnymi ciemnozielonymi liśćmi z wyraźnymi fioletowymi spodami, tworzącymi zwartą rozetę. Małe fioletowo-purpurowe kwiaty wyrastają bezpośrednio z liści podczas lata. Doskonała roślina doniczkowa do słabego oświetlenia dla tych, którzy szukają egzotycznego tropikalnego piękna przy minimalnej pielęgnacji.
konopnica pospolita
Silaum silaus
Konopnica pospolita (Silaum silaus) to wieloletnia roślina z rodziny selerowatych (Apiaceae), jedyny przedstawiciel rodzaju Silaum. Występuje w całej Europie aż po zachodnią Syberię, rośnie również w Polsce na wilgotnych, nieużytkowanych łąkach i pastwiskach, na glebach gliniastych, o odczynie neutralnym do lekko zasadowego. Łodyga dorasta do 100 cm wysokości, a drobne, żółtawe kwiaty zebrane są w baldachy, które kwitną od czerwca do sierpnia. Rozgniecione części rośliny wydzielają nieprzyjemny zapach siarkowodoru. Jest uważana za gatunek wskaźnikowy dla starych, tradycyjnie użytkowanych łąk.
Lepnica
Silene
Lepnica (Silene) to największy rodzaj w rodzinie goździkowatych (Caryophyllaceae), obejmujący od około 500 do 900 gatunków roślin zielnych jednorocznych, dwuletnich i wieloletnich. Pochodzą one z umiarkowanych regionów półkuli północnej i wyróżniają się delikatnymi, rurkowatymi kwiatami w odcieniach różu, czerwieni, bieli i fioletu, często z ząbkowanymi płatkami i charakterystycznym, rozdętym kielichem. Wiele gatunków przyciąga motyle i inne zapylacze, co czyni je cennymi roślinami w ogrodach naturalistycznych, na łąkach kwietnych i w ogrodach skalnych.
firletka omszona
Silene coronaria
Firletka omszona (Silene coronaria, syn. Lychnis coronaria) to niewymagająca, krótkowieczna bylina lub roślina dwuletnia z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae), pochodząca z regionu śródziemnomorskiego i południowo-zachodniej Azji. Roślina słynie z uderzającego kontrastu srebrzystoszarych, kutnerowatych liści oraz jaskrawych purpurowych, różowych, czerwonych lub białych kwiatów o średnicy około 2–3 cm. W pierwszym roku tworzy przyziemne rozety aksamitnych liści, a w drugim wyrastają z nich wzniesione, rozgałęzione pędy osiągające wysokość 60–90 cm. Dzięki zdolności do samosiewu niezawodnie utrzymuje się w ogrodzie przez wiele lat.
Lepnica rozdęta
Silene vulgaris
Silene vulgaris to wieloletnia roślina zielna z rodziny goździkowatych, pochodząca z Europy, umiarkowanej części Azji i Afryki Północnej, a także zadomowiona w dużej części Ameryki Północnej. Tworzy kępy o wysokości od 50 cm do 1 m, o szarozielonych liściach i lekko zdrewniałej podstawie. Od wiosny do późnego lata rozwija białe kwiaty o głęboko wciętych płatkach, z których każdy osadzony jest na rozdętym, żyłkowanym kielichu przypominającym mały pęcherz. W naturze rośnie na przydrożach, suchych łąkach i kamienistych zboczach.
Rożnik
Silphium
Silfium (Rożnik) to rodzaj wytrzymałych, wieloletnich roślin preriowych z Ameryki Północnej, należących do rodziny astrowatych (Asteraceae). Rodzaj obejmuje około 17–18 gatunków, w tym dobrze znany rożnik przerośnięty (Silphium perfoliatum), roślinę kompasową (Silphium laciniatum) oraz rożnik całolistny (Silphium integrifolium). Te imponujące byliny mogą osiągać do 3 metrów wysokości i wytwarzają jasnożółte, przypominające słoneczniki kwiatostany latem i jesienią. Liście rośliny kompasowej ustawiają się w osi północ-południe, aby zminimalizować utratę wody w intensywnym południowym słońcu, podczas gdy zrośnięte parami liście rożnika przerośniętego tworzą naturalne „kubki”, które zbierają wodę deszczową dla ptaków i owadów. Gatunki Silfium są kluczowe dla bioróżnorodności prerii, przyciągając szeroką gamę zapylaczy, ptaków i owadów.
Drzewo Rajskie
Simarouba amara
Simarouba amara, powszechnie znana jako Drzewo Rajskie lub Gorzkie Drzewo, to majestatyczne tropikalne drzewo wiecznie zielone, pochodzące z lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej. Wyróżnia się błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi pierzastymi oraz prostym pniem z gładką, szarawą korą. Drzewo wytwarza drobne, niepozorne żółtawe kwiaty, które rozwijają się w owalne pestkowce, zmieniające kolor od czerwonego do czarnofioletowego w chwili dojrzewości. Jest wysoce cenione w swoim naturalnym zasięgu za właściwości lecznicze, zwłaszcza kora zawierająca gorzkie kwassinoidy stosowane w leczeniu różnych dolegliwości.
Simaruba
Simarouba glauca
Simaruba (Simarouba glauca) to szybko rosnące wiecznie zielone drzewo pochodzące z Ameryki Środkowej, Karaibów i południowej Florydy, należące do rodziny simarubowatych (Simaroubaceae). Charakteryzuje się błyszczącymi, pierzastozłożonymi liśćmi, które początkowo mają barwę czerwonopomarańczową, a z czasem stają się ciemnozielone. Wytwarza skupiska małych, żółtych lub kremowobiałych kwiatów kwitnących od późnej zimy do wiosny, po których pojawiają się ciemnofioletowe pestkowce przypominające oliwki. Jest to roślina wysoce adaptacyjna, tolerująca szeroki zakres gleb, suszę, zasolenie oraz trudne warunki po zakorzenieniu, co czyni ją popularnym drzewem cienistym i przyulicznym w ciepłym klimacie. Jej kora i liście mają długą historię zastosowań w medycynie tradycyjnej, szczególnie w leczeniu gorączki i czerwonki.
Jojoba
Simmondsia chinensis
Jojoba (Simmondsia chinensis) to wiecznie zielony krzew wieloletni, pochodzący z pustynnych obszarów południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północno-zachodniego Meksyku (pustynia Sonora). Będąc jedynym przedstawicielem rodziny Simmondsiaceae, tworzy gęsty, zaokrąglony krzew osiągający 2 do 2,5 metra wysokości, z grubymi, skórzastymi, szarozielonymi liśćmi, które ograniczają utratę wody. Jest to roślina dwupienna (oddzielne osobniki męskie i żeńskie), której nasiona produkują unikalny płynny wosk, bardzo podobny do ludzkiego sebum, szeroko stosowany w kosmetyce pod nazwą oleju jojoba. Niezwykle odporna na suszę po ukorzenieniu, może przetrwać przy zaledwie 250 do 800 mm deszczu rocznie i tolerować ubogie i zasolone gleby.
Gorczyca
Sinapis
Sinapis to niewielki rodzaj jednorocznych roślin zielnych z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), tej samej co kapusta i kalafior, pochodzący z basenu Morza Śródziemnego, Europy i Azji Zachodniej. Najbardziej znanym gatunkiem jest gorczyca biała lub żółta (Sinapis alba), której zmielone nasiona dają żółtą musztardę stołową; gorczyca polna (S. arvensis), powszechna jako chwast w uprawach, również często jest zaliczana do tego rodzaju. Są to rośliny wzniesione, osiągające od 50 cm do 1 m wysokości, z szorstkimi, powcinanymi liśćmi i gronami żółtych, czteropłatkowych kwiatów wiosną i latem, po których następują cienkie strąki wypełnione nasionami. Rosną bardzo szybko: kwitną 4 do 6 tygodni po wysiewie. Oprócz zastosowania jako przyprawa, młode liście są spożywane po ugotowaniu, a w Europie gorczyca biała jest często wysiewana jako zielony nawóz i roślina okrywowa.
Gorczyca polna
Sinapis arvensis
Gorczyca polna (Sinapis arvensis) to jednoroczna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodząca z basenu Morza Śródziemnego, Europy, północnej Afryki i części Azji, a obecnie naturalizowana w obu Amerykach, Australii i Afryce Południowej. Zazwyczaj osiąga od 20 cm do 1 m wysokości i wytwarza grona żółtych, czteropłatkowych kwiatów od wiosny do późnego lata. Występuje głównie na polach uprawnych, poboczach dróg i nieużytkach, preferując gleby wapienne i słoneczne, i jest uważana za chwast w wielu uprawach. Młode liście są jadalne po ugotowaniu, a zmielone nasiona dają przyprawę podobną do musztardy.
Sinningia
Sinningia
Sinningia to rodzaj bulwiastych roślin kwitnących pochodzących z Brazylii, należących do rodziny Gesneriaceae. Rośliny te są cenione na całym świecie jako ozdobne rośliny doniczkowe ze względu na swoje okazałe kwiaty w kształcie dzwonków, w odcieniach fioletu, różu, czerwieni i bieli. Najpopularniejszym gatunkiem jest S. speciosa, powszechnie nazywana gloksynią kwiaciarni. Rośliny są liściopoczące – wchodzą w stan spoczynku zimą i odradzają się każdej wiosny ze swoich bulw.
Gloksynia florycka
Sinningia speciosa
Sinningia speciosa, powszechnie znana jako gloksynia florycka lub gloksynia brazylijska, to bulwiasta bylina pochodząca z kamienistych zboczy i lasów Brazylii, należąca do rodziny Gesneriaceae. Roślina jest ceniona za duże, aksamitne kwiaty w kształcie trąbki, występujące w odcieniach fioletu, purpury, czerwieni, bieli i różu. Kwitnie wiosną i latem, po czym wchodzi w okres spoczynku, by powrócić w kolejnym sezonie.
Sinokrassula
Sinocrassula yunnanensis
Sinocrassula yunnanensis, znana również jako chiński jadeit, to mały sukulent tworzący rozety, pochodzący z górzystej prowincji Junnan w Chinach. Jego wrzecionowate liście są gęsto pokryte drobnymi, miękkimi włoskami i zmieniają barwę z ciemnozielonej latem na głęboki czekoladowy brąz lub odcienie czerwieni w chłodniejszych miesiącach. Roślina łatwo rozmnaża się przez odrosty, tworząc z czasem gęste kępy, i wytwarza kremowobiałe kwiaty na wysokich pędach; po kwitnieniu rozeta mateczna obumiera.
Stulicha psia
Sisymbrium
Sisymbrium to rodzaj obejmujący około 40 gatunków roślin jednorocznych i dwuletnich z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), powszechnie znanych jako stulicha lub ziele śpiewaków. Najbardziej rozpowszechniony gatunek, stulicha psia (Sisymbrium officinale), to roślina ruderalna występująca na terenach przekształconych, przydrożach i żywopłotach, obecna w całej Europie i znaturalizowana w wielu innych regionach. Charakteryzuje się małymi, żółtymi kwiatami o czterech płatkach i cienkimi łuszczynami nasiennymi. Historycznie nazywana „zielem śpiewaków”, była stosowana w celu łagodzenia chrypki oraz ochrony głosu śpiewaków i mówców.
Miecznica wąskolistna
Sisyrinchium angustifolium
Sisyrinchium angustifolium (znana jako miecznica wąskolistna) to bylina pochodząca ze wschodniej części Ameryki Północnej, która wyrasta z krótkich kłączy, tworząc gęste, trawiaste kępy. Choć z wyglądu przypomina trawę, w rzeczywistości należy do rodziny kosaćcowatych (Iridaceae). Jej wąskie, mieczowate liście o szerokości 2–6 mm układają się w wachlarze, a spłaszczone, oskrzydlone pędy osiągają wysokość 15–50 cm. Od późnej wiosny do wczesnego lata roślina wytwarza drobne, około 1–1,5 cm kwiaty o sześciu płatkach w kolorze niebieskofioletowym z charakterystycznym żółtym „oczkiem” w środku. Kwiaty otwierają się rano i zamykają po południu lub wieczorem. Jej naturalnym siedliskiem są łąki, otwarte lasy i wilgotne murawy. Przyciąga pszczoły, bzygowate i motyle, a także łatwo rozsiewa się z nasion.
Skimia japońska
Skimmia japonica
Skimia japońska (Skimmia japonica) to zwarty, wolno rosnący zimozielony krzew z rodziny rutowatych. Jest to krzew ozdobny pochodzący z Japonii, który wyróżnia się pachnącymi, kremowobiałymi lub różowymi kwiatami wiosną, po których pojawiają się jasnoczerwone owoce utrzymujące się przez całą jesień i zimę. Liście wydzielają aromatyczny zapach po rozgnieceniu.
Yakon
Smallanthus sonchifolius
Yakon (Smallanthus sonchifolius) to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, pochodząca z regionu Andów. Osiąga od 1,5 do 2 m wysokości i wytwarza małe, żółte, niepozorne kwiaty pod koniec sezonu wegetacyjnego. Tworzy dwa rodzaje korzeni: kłącza rozmnożeniowe, podobne do topinamburu, oraz duże, jadalne bulwy spichrzowe, które mogą ważyć nawet do 1 kg. Korzenie te mają słodki smak i chrupiącą teksturę, a także zawierają inulinę i fruktooligosacharydy.
Kolcorośl szorstka
Smilax aspera
Smilax aspera, powszechnie znana jako kolcorośl szorstka lub sarsaparyla, to zimozielone, kolczaste pnącze pochodzące z basenu Morza Śródziemnego, południowej Europy i Afryki Północnej. Za pomocą wąsów czepnych wspina się po krzewach, murach i pergolach, osiągając od 1 do 4 metrów długości. Jej zdrewniałe, zygzakowate łodygi oraz skórzaste, sercowate liście są uzbrojone w małe kolce. Od września do listopada roślina wytwarza grona drobnych, intensywnie pachnących, zielonkawobiałych kwiatów, z których powstają czerwone jagody, czerniejące po dojrzeniu.
Kolcorośl sinawa
Smilax glauca
Smilax glauca, powszechnie znana jako kolcorośl sinawa lub kolcorośl piłkujący, to kolczasta, liściasta pnącz rodzima dla lasów i zarośli wschodniej Ameryki Północnej. Rozpoznawalna jest po jajowatych do sercowatych liściach z charakterystycznym niebieskawobiałym woskowym nalotem na spodniej stronie blaszki, co dało gatunkowi jego łacińską nazwę „glauca". Łodygi są uzbrojone w ostre kolce. Wiosną i na początku lata roślina wydaje drobne żółtozielone kwiaty, po których pojawiają się grona ciemnoniebiesko-czarnych jagód stanowiących ważne źródło pożywienia dla dzikich zwierząt.
Sobralia ozdobna
Sobralia decora
Sobralia decora to średniej wielkości storczyk naziemny lub epifityczny, charakteryzujący się pędami przypominającymi bambus, które osiągają do 75 cm wysokości. Pochodzi z części Ameryki Środkowej (Belize, Gwatemala, Honduras, Nikaragua) oraz Meksyku (Nayarit, Oaxaca, Veracruz). Rośnie na wilgotnych zboczach i w zacienionych wąwozach nizinnych lasów tropikalnych, na wysokościach od 50 do 1700 metrów. Wytwarza duże, pachnące kwiaty o barwie od różowej do liliowej, często z warżką o białym zakończeniu i żółtym lub brązowym gardzielą. Każdy kwiat utrzymuje się tylko jeden dzień, ale roślina kwitnie sukcesywnie przez wiele tygodni.
Socratea exorrhiza
Socratea exorrhiza
Socratea exorrhiza to palma pochodząca z wilgotnych lasów deszczowych Ameryki Środkowej i północnej części Ameryki Południowej. W Brazylii występuje w dorzeczu Amazonki, na terenach zalewowych, brzegach strumieni i w lasach typu campinarana, często na glebach podmokłych lub piaszczystych. Posiada pojedynczy, prosty i smukły pień o średnicy od 10 do 20 cm, który osiąga wysokość 20–25 m i wspiera się na stożku powietrznych korzeni przybyszowych o wysokości do 2 m, pokrytych małymi kolcami. Stąd wzięła się nazwa „palma krocząca” – krążą legendy, że roślina „wędruje” w stronę światła, choć badania terenowe z oznakowanymi palmami nie potwierdziły tego przemieszczania się. Kwiaty są kremowo-żółte i zapylane przez chrząszcze; dojrzałe owoce są jadalne i chętnie spożywane przez ptaki oraz pekari. Ludy tubylcze wykorzystują twardy, rozłupany lub wydrążony pień do budowy domów, podłóg i włóczni.
Argentyński Biały Kaktus Pochodni
Soehrensia candicans
Argentyński Biały Kaktus Pochodni (Soehrensia candicans) to kolumnowy kaktus pochodzący z północnej Argentyny, słynący ze spektakularnych, dużych, białych, aromatycznych kwiatów kwitnących nocą. Tworzy rozłożyste kępy o szerokości do 3 m, a poszczególne pędy osiągają 60 cm wysokości. Wytrzymały, odporny na suszę i mróz do -6°C, doskonale sprawdza się w ogrodach skalnych i ogrodach kserofitycznych.
Kaktus Złota Pochodnia
Soehrensia spachiana
Soehrensia spachiana, dawniej znana jako Echinopsis spachiana, to kaktus kolumnowy, który rozgałęzia się u podstawy i może osiągać do 2 metrów wysokości. Słynie ze spektakularnych, dużych białych kwiatów kwitnących nocą. Jego łodygi są limonkowozielone, z wyraźnie zaznaczonymi żebrami i złotożółtymi kolcami, które z wiekiem szarzeją. Jest to gatunek bardzo ceniony w ogrodnictwie kserofitycznym ze względu na swoją odporność i krzewiasty pokrój.
Solandra
Solandra maxima
Solandra maxima to zdrewniałe, wieloletnie pnącze z rodziny psiankowatych, pochodzące z Meksyku i Ameryki Środkowej. Rośnie szybko, zazwyczaj osiągając około 12 m, a w wyjątkowych przypadkach znacznie więcej. Jej liście są skórzaste, ciemnozielone i błyszczące, o długości od 5 do 18 cm. Kwiaty, pojedyncze i kielichowate, mierzą od 15 do 24 cm długości; otwierają się w kolorze kremowobiałym lub bladożółtym i ciemnieją do złota i ochry, z purpurowymi lub brązowymi paskami wewnątrz. Otwierają się o zmierzchu i pachną głównie w nocy. Wszystkie jej części są trujące.
Psiankowe
Solanum
Solanum to jeden z największych i najbardziej zróżnicowanych rodzajów roślin na Ziemi, obejmujący 1500–2000 gatunków ziół, krzewów, pnączy i niewielkich drzew z rodziny Solanaceae. Zalicza się do niego trzy z najważniejszych gospodarczo roślin uprawnych — ziemniak (S. tuberosum), pomidor (S. lycopersicum) i bakłażan (S. melongena) — a obok nich setki gatunków ozdobnych i dzikich. Większość zielonych części roślin zawiera toksyczne alkaloidy, takie jak solanina, co czyni ten rodzaj niezwykle dwulicowym: równocześnie daje życiodajne pożywienie i niesie potencjalne niebezpieczeństwo, często w obrębie tej samej rośliny.
Psianka etiopska
Solanum aethiopicum
Solanum aethiopicum, znana jako psianka etiopska lub bakłażan szkarłatny, to krzew owocowy z rodziny psiankowatych, pochodzący z tropikalnej Afryki. Dorasta do 2,5 m wysokości, wytwarza białe do fioletowych kwiaty w kształcie gwiazdy oraz małe owoce, które dojrzewając zmieniają kolor z zielonego na intensywny pomarańczowo-czerwony. Jest jednym z pięciu najważniejszych gospodarczo warzyw w Afryce Subsaharyjskiej, cenionym za jadalne owoce i pożywne liście.
Psianka amerykańska
Solanum americanum
Psianka amerykańska (Solanum americanum) to jednoroczna lub krótkowieczna bylina z rodziny psiankowatych (Solanaceae), szeroko rozpowszechniona w regionach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Pochodząca z obu Ameryk, stała się kosmopolitycznym chwastem rosnącym na terenach przekształconych przez człowieka, poboczach dróg, w ogrodach i na nieużytkach. Wytwarza małe, białe kwiaty w kształcie gwiazdy oraz okrągłe jagody o średnicy 5–10 mm, które dojrzewając zmieniają kolor z zielonego na lśniący czarny. Wszystkie jej części są uważane za silnie toksyczne — szczególnie części zielone i niedojrzałe owoce, które zawierają solaninę — choć roślina znajduje tradycyjne zastosowania lecznicze w różnych kulturach.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.