1331 Middelmakkelijke planten | Gids 2026 - Pagina 36
Ontdek 1331 middelmakkelijke planten voor jouw tuin. Complete verzorgingsgids.
1331 Middelmakkelijke planten
1261-1296 van 1331 weergeven
Elsbes
Torminalis glaberrima
De elsbes (Torminalis glaberrima, voorheen Sorbus torminalis) is een middelgrote tot grote bladverliezende boom uit de rozenfamilie (Rosaceae), die inheems is in heel Europa en West-Azië. Het karakteristieke, gelobde blad dat aan esdoorn doet denken, krijgt in de herfst een levendige rood-bronzen kleur. De witte bloemen bloeien in mei-juni in losse tuilen. De vruchten zijn kleine, bruine, gespikkelde appeltjes die door hun wrange smaak pas eetbaar zijn als ze overrijp zijn (of zacht geworden na vorst, 'beurs'), maar dan zijn ze een vitamine C-rijke lekkernij. De boom groeit matig snel, maar is zeer langlevend, kan tot 20 meter hoog worden en verdraagt drogere, kalkrijke bodems goed; eenmaal volwassen is hij droogteresistent.
Sterjasmijn
Trachelospermum jasminoides
Trachelospermum jasminoides, algemeen bekend als sterjasmijn of confederaatjasmijn, is een krachtige, groenblijvende klimplant die van nature voorkomt in Oost- en Zuidoost-Azië (China, Japan, Korea en Vietnam). In de zomer produceert hij trossen intensief geurende, stervormige witte bloemen. De glanzende, donkergroene bladeren zijn ovaal en leerachtig, en krijgen in de winter vaak aantrekkelijke brons-rode tinten. Veel geteeld als sierklimmer op hekken, latwerk, muren en pergola's, maar ook geschikt als bodembedekker. Licht giftig bij inslikken.
Windmolmpalm
Trachycarpus fortunei
Trachycarpus fortunei, bekend als de Windmolmpalm, is een van de meest vorstbestendige palmen ter wereld. Afkomstig uit de bergachtige streken van China en Japan, heeft hij een kenmerkende stam die bedekt is met een dichte laag bruine vezels die op hennep lijken. De waaiervormige bladeren zijn levendig donkergroen en kunnen zware sneeuwval en temperaturen ver onder het vriespunt weerstaan, waardoor hij een populaire keuze is voor tuinen in gematigde klimaten.
Watersintel
Trapa natans
Trapa natans, algemeen bekend als watersintel of waterkastanje, is een drijvende, eenjarige waterplant die van oorsprong afkomstig is uit Eurazië en Afrika. De plant is herkenbaar aan zijn ruitvormige drijvende bladeren die in een rozet zijn gerangschikt en aan zijn kenmerkende, vierhoornige stekelige noten, die eetbaar zijn en al meer dan 3.000 jaar door mensen worden geconsumeerd. In Noord-Amerika wordt de soort beschouwd als een invasieve exoot.
Catuaba
Trichilia
Trichilia is een geslacht van meer dan honderd soorten tropische bomen uit de mahoniefamilie (Meliaceae), verspreid over tropisch Amerika, Afrika en Madagaskar. Representatieve soorten zoals Trichilia catigua (catuaba) groeien als ondergroei in het Atlantisch Woud en de Zuid-Amerikaanse regenwouden. Ze bereiken een hoogte tot 10 meter, met samengestelde bladeren van 5 tot 7 deelblaadjes en witgele bloemen die in het voorjaar bloeien. Het geslacht wordt gewaardeerd als sierplant vanwege het gebladerte en, in het geval van de catuaba, vanwege het traditionele gebruik als Braziliaans versterkingsmiddel.
Reuzencactus
Trichocereus pasacana
De reuzencactus is een gigantische cactus uit de Andes, inheems in het noorden van Argentinië en Bolivia, op hoogtes tussen 2.000 en 4.000 meter. Hij doet denken aan de saguaro uit westernfilms: een dikke stam met een diameter tot 80 cm en omhoogstaande armen. Hij groeit langzaam tot ongeveer 10 meter hoog en kan meer dan 300 jaar oud worden. De wit-roze bloemen zijn 10 tot 14 cm groot, openen aan het einde van de dag en bloeien 18 tot 40 uur.
Trichoderma
Trichoderma
Trichoderma is een geslacht van schimmels dat in alle bodems voorkomt, waar ze de meest voorkomende kweekbare schimmels zijn. Veel soorten in dit geslacht kunnen worden gekenmerkt als opportunistische avirulente plantensymbionten. Ze worden veel gebruikt in de landbouw als biologische bestrijdingsmiddelen vanwege hun vermogen om andere schimmels te parasiteren en plantengroei te stimuleren.
Afrikaanse kroonplant
Trichodiadema bulbosum
Trichodiadema bulbosum is een kleine caudiciforme vetplant uit de Aizoaceae-familie, afkomstig uit Zuid-Afrika. De plant vormt een knolvormige, bolvormige caudex die meestal gedeeltelijk begraven blijft, waaruit rechtopstaande en vertakte stengels met een struikachtige groeiwijze tevoorschijn komen, wat hem het uiterlijk geeft van een miniatuurbonsai. De bladeren zijn bedekt met borstelige papillen en bekroond met een 'diadeem' van stijve haren, een kenmerk waaraan het geslacht zijn naam ontleent. In de lente en zomer produceert hij opvallende roze bloemen met een geel hart. Het is een langzaam groeiende plant die zeer gewaardeerd wordt in de teelt als decoratieve vetplant en als bonsai voor zowel binnen als buiten.
Armeense paddenlelie
Tricyrtis formosana
Tricyrtis formosana, de Armeense paddenlelie, is een winterharde vaste plant die oorspronkelijk uit de bosrijke ondergroei van Taiwan komt. In de nazomer en herfst produceert de plant kleine, stervormige witte bloemen met opvallende paarse vlekken en een geel hart, die doen denken aan exotische orchideeën. De glanzende, lancetvormige donkergroene bladeren blijven het hele groeiseizoen aantrekkelijk en de plant vormt na verloop van tijd dichte pollen door middel van kruipende wortelstokken. Het is een schaduwminnende plant die resistent is tegen ziekten en plagen, ideaal voor bostuinen, schaduwrijke borders en langs vijverranden.
Gele Wandelende Iris
Trimezia gracilis
Trimezia gracilis, algemeen bekend als de gele wandelende iris, is een wortelstokachtige vaste plant uit de lissenfamilie (Iridaceae), inheems in het west-centrale en zuidoostelijke deel van Brazilië tot aan Paraguay. De plant vormt rechtopstaande waaiers van zwaardvormige bladeren en produceert kortstondige gele bloemen met bruin-paarse vlekken aan de basis van de bloembladen. Elke bloem bloeit slechts één dag, maar de bloei gaat door van het voorjaar tot de herfst. De Nederlandse naam verwijst naar de jonge plantjes die zich vormen aan de toppen van uitgebloeide bloemstengels. Deze wortelen zodra ze de grond raken, waardoor de plant lijkt te 'wandelen'.
Tarwe
Triticum aestivum
Tarwe (Triticum aestivum) is het meest geteelde graan ter wereld en behoort tot de oudste cultuurplanten van de mensheid. Meer dan 9.000 jaar geleden gedomesticeerd in het Midden-Oosten, wordt het vandaag de dag op alle continenten verbouwd. Dit eenjarige gras bereikt een hoogte van maximaal 120 cm en vormt karakteristieke aren die in de zomer rijpen. De korrels vormen de basis voor brood, meel, pasta en een verscheidenheid aan andere voedingsmiddelen. Tarwe stelt relatief hoge eisen aan bodem, water en klimaat en geeft de voorkeur aan zonnige locaties met voedselrijke, goed doorlatende bodems.
Kogelbloem
Trollius europaeus
De Europese kogelbloem is een vaste plant uit de ranonkelfamilie. In Europa en West-Siberië groeit hij in vochtige weiden, veengebieden en bergweiden. De plant wordt 50-70 cm hoog en heeft diep ingesneden bladeren met 3-5 lobben. De citroengele, bolvormige bloemen van ongeveer 3 cm bloeien in mei en juni en gaan nauwelijks open: de gekleurde kelkbladen vormen een gesloten bol rond de echte bloembladen en de vele meeldraden. In het wild is de plant zeldzaam en beschermd, dus pluk ze niet; plant exemplaren uit een kwekerij in de tuin.
Oog van de zon tulp
Tulipa agenensis
Tulipa agenensis, algemeen bekend als de Oog van de zon tulp of Sharon-tulp, is een wilde tulpensoort die inheems is in het Midden-Oosten en het oostelijke Middellandse Zeegebied. De plant produceert opvallende scharlakenrode bloemen met een kenmerkende zwarte vlek aan de basis, omzoomd met geel, en bloeit in het voorjaar. Als bladverliezend bolgewas gaat de plant in de zomer in rust en is hij goed aangepast aan droge, zonnige mediterrane klimaten.
Hybride Tulp
Tulipa hybrida
Hybride tulpen (Tulipa hybrida) zijn de iconische voorjaarsbloeiers, bolgewassen die wereldwijd geliefd zijn om hun levendige, bekervormige bloemen. Afkomstig van wilde soorten uit Centraal-Azië en Turkije, hebben eeuwen van teelt in Nederland en daarbuiten duizenden benoemde variëteiten voortgebracht in vrijwel elke denkbare kleur. Ze bloeien van vroeg tot laat in het voorjaar en zijn een klassiek kenmerk van zowel formele tuinen als informele borders.
Typhonium
Typhonium
Typhonium is een geslacht van knolvormende planten uit de Aronskelkfamilie (Araceae) met meer dan 70 soorten, inheems in tropisch Azië, Mongolië en het noordoosten van Australië. Deze bossige, overblijvende planten produceren driehoekige, glanzende en gelobde bladeren in midden- tot donkergroen, die aan lange bladstelen groeien. In de zomer verschijnen de donkerpaarse of bruine schutbladen (spatha), die vaak de voor de Aronskelkfamilie kenmerkende onaangename geur verspreiden. De plant gaat in de winter in rust, waarbij het gebladerte afsterft tot het volgende voorjaar.
Waterbanaan
Typhonodorum lindleyanum
Typhonodorum lindleyanum, in de volksmond bekend als de Waterbanaan, is een reusachtige monotypische aroïde uit Madagaskar, de Comoren, Zanzibar, Mauritius en het oosten van Tanzania. De plant groeit in zoetwatermoerassen, oevers van rivieren en ondiepe lagunes, en produceert enorme pijlvormige, groenblijvende bladeren van wel 1 meter lang. De indrukwekkende pseudostammen kunnen een hoogte van 4 meter bereiken. De crèmekleurige schutblad- en kolfinflorescentie en de grote, helgele bessen maken dit een werkelijk spectaculaire siërplant.
Iepen
Ulmus
Ulmus is het geslacht van de iep, bladverliezende of half-bladverliezende bomen uit de familie Ulmaceae. Er zijn ongeveer 30 tot 40 soorten verspreid over de gematigde streken van Noord-Amerika, Europa en Azië. De bladeren staan verspreid, zijn dubbel gezaagd en scheef aan de bladvoet: de ene kant begint lager dan de andere, wat de makkelijkste manier is om een iep te herkennen. In de late winter, nog voor de bladeren verschijnen, ontstaan er bundels kleine roodachtige bloempjes zonder kroonbladen. Daarna volgen de zaden: ronde, platte schijfjes met een dunne papierachtige vleugel die door de wind worden meegevoerd. De Amerikaanse iep kan meer dan 30 meter hoog worden. De meeste volwassen iepen in Europa en Noord-Amerika zijn de afgelopen decennia gestorven aan de iepziekte; tegenwoordig worden er vooral resistente cultivars aangeplant. De Chinese iep (Ulmus parvifolia) is een van de meest populaire bomen voor bonsai.
Hollandse iep
Ulmus × hollandica
Ulmus × hollandica, in de volksmond bekend als de Hollandse iep, is een natuurlijke hybride tussen de bergiep (Ulmus glabra) en de veldiep (Ulmus minor), die spontaan is ontstaan in Europa waar de verspreidingsgebieden van de twee ouderlijke soorten elkaar overlappen. Het is een snelgroeiende, grote bladverliezende boom, historisch op grote schaal aangeplant als straat- en kanaalboom in Nederland, gewaardeerd om zijn tolerantie voor stedelijke omstandigheden en zijn brede, elegante kroon. De bladeren hebben een tussenliggende vorm tussen de twee ouderlijke soorten, en discrete roodachtige bloemen verschijnen vroeg in het voorjaar vóór de bladeren, gevolgd door gevleugelde vruchten (samara's). De hybride is bekend geworden door zijn rol in de iepziekte-epidemieën in de 20e eeuw, hoewel sommige klonen matige resistentie vertonen en blijven worden geselecteerd op hogere tolerantie.
Amerikaanse iep
Ulmus americana
De Amerikaanse iep (Ulmus americana) is een snelgroeiende, bladverliezende boom uit de iepenfamilie (Ulmaceae), oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van Noord-Amerika. De boom staat bekend om zijn karakteristieke vaasvormige kroon en kan in de natuur tot 24 meter hoog worden met een vergelijkbaar brede kroon. Vanaf het midden van de 20e eeuw decimeerde de schimmelziekte iepenziekte grote delen van de wilde populatie in Noord-Amerika, maar sindsdien zijn er ziekteresistente variëteiten gekweekt. De soort krijgt kleine, onopvallende groenachtig-rode bloemen vroeg in het voorjaar, vóór het uitlopen van de bladeren, en heeft een ruw, donkergroen bladerdek dat in de herfst goudkleurig wordt.
Veldiep
Ulmus minor
Ulmus minor, bekend als de veldiep, is een majestueuze bladverliezende boom inheems in Europa, Noord-Afrika en West-Azië. Hij onderscheidt zich door zijn robuuste gestalte, diep gegroefde schors bij volwassen exemplaren en afwisselend geplaatste bladeren met een sterk asymmetrische basis. Het is een sleutelsoort in oeverwaldbossen, hoewel zijn populaties de afgelopen decennia drastisch zijn teruggelopen door de iepziekte, een verwoestende schimmelinfectie.
Amazonlelie Grandiflora
Urceolina × grandiflora
De Amazonlelie Grandiflora (Urceolina × grandiflora, syn. Eucharis grandiflora) is een tropische bolplant die van nature voorkomt op de Andeshellingen van Colombia en Peru. Ze produceert trossen van 3–6 geurige, zuiver witte bloemen die lijken op narcissen, op elegante stelen tot 70 cm hoog. Ze wordt gewaardeerd als sierplant voor binnen en als blikvanger in tropische tuinen wereldwijd.
Bladrijk blaasjeskruid
Utricularia foliosa
Utricularia foliosa is een vleesetende waterplant uit de familie Lentibulariaceae, inheems in de tropische en subtropische regio's van Amerika en Afrika. De plant drijft vrij of leeft ondergedoken in stilstaand water van vijvers, moerassen en langzaam stromende rivieren, waar hij dichte matten vormt van dunne, vertakte stengels die enkele meters lang kunnen worden. De draadvormige bladeren, tot 30 cm lang, dragen kleine blaasvormige vallen (utricula) die micro-kreeftachtigen, muggenlarven en andere kleine ongewervelde waterdieren opzuigen en vangen. Tijdens de bloeiperiode produceert de plant een rechtopstaande bloemstengel die tot 40 cm boven het water uitsteekt, met verschillende gele bloemen die lijken op kleine leeuwenbekjes.
Konijnenoogbosbessen
Vaccinium ashei
De Konijnenoogbosbessen (Vaccinium ashei) is een bladverliezende struik afkomstig uit het zuidoosten van de Verenigde Staten, gewaardeerd om zijn uitzonderlijke hitte- en droogtetolerantie. Hij produceert een overvloed aan blauwe bessen in de zomer en een prachtige herfstverkleuring in tinten oranje en scharlaken.
Trosbes
Vaccinium corymbosum
De trosbes (Vaccinium corymbosum) is een bladverliezende vruchtdragende struik die inheems is in het oosten van Noord-Amerika en lid is van de Ericaceae-familie (verwant aan azalea's en rhododendrons). Het is de belangrijkste commercieel geteelde soort voor de productie van blauwe bessen wereldwijd. De plant vormt opgaande struiken van 1,8 tot 3,7 m hoog, met groen blad dat in de herfst oranjerood kleurt, klokvormige witte of roze bloemen in het voorjaar en zoete, voedzame blauwpaarse vruchten in de zomer.
Blauwe bosbes
Vaccinium myrtillus
De blauwe bosbes (Vaccinium myrtillus) is een bladverliezende, laagblijvende struik uit de heidefamilie (Ericaceae), inheems in heidegebieden, veengronden en bergbossen in Europa en Noord-Azië. De plant verspreidt zich via ondergrondse wortelstokken en vormt dichte matten van 10-50 cm hoog. In het voorjaar verschijnen er kleine groen-roze bloemen, gevolgd door dof blauwzwarte bessen die zeer gewaardeerd worden in de traditionele Europese keuken en kruidengeneeskunde.
Bosbes
Vaccinium sp
Vaccinium sp., in de volksmond bekend als bosbes, is een geslacht van bloeiende struiken uit de heidefamilie (Ericaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika. Deze bladverliezende of halfgroenblijvende struiken produceren kleine, zoete, donkerblauwe tot paarse bessen die zeer gewaardeerd worden om hun voedingswaarde en smaak. Het geslacht omvat tientallen soorten die zijn aangepast aan uiteenlopende omgevingen, van laaggroeiende variëteiten in koude noordelijke bossen tot hooggroeiende cultivars in gematigde streken. Bosbessen zijn geliefd om hun antioxidantrijke vruchten en sierlijke herfstverkleuring.
Vossenbes
Vaccinium vitis-idaea
De vossenbes (Vaccinium vitis-idaea) is een dwergachtige, groenblijvende struik uit de heidefamilie (Ericaceae), verwant aan de blauwe bes en de cranberry. De plant groeit in het wild in boreale bossen en de Arctische toendra op het noordelijk halfrond. De stengels bereiken een hoogte van 10 tot 40 cm en de plant verspreidt zich via ondergrondse uitlopers tot dichte matten. De bladeren zijn klein, ovaal, glanzend donkergroen en blijven het hele jaar aan de plant. In het voorjaar draagt de struik trossen klokvormige witte of lichtroze bloemen. De vruchten zijn wrange rode bessen van 6 tot 10 mm breed die rijpen van de late zomer tot in de herfst. In Scandinavië worden ze verwerkt tot de jam die geserveerd wordt bij gehaktballen en wild.
Vatricania guentheri
Vatricania guentheri
Vatricania guentheri is een zuilcactus uit het oosten van Bolivia. Tegenwoordig heet hij officieel Espostoa guentheri; Vatricania guentheri, Cereus guentheri en Cephalocereus guentheri zijn oudere namen voor dezelfde soort. In het wild groeit hij alleen in het dal van de Río Grande (Chuquisaca en Santa Cruz), op hellingen in seizoensdroog bos tussen 800 en 1.300 m hoogte. De lichtgroene zuilen worden tot 2, soms 3 m hoog en ongeveer 10 cm dik, met zo'n 27 ribben en 15 tot 25 strogele doorns per areool; met de jaren vertakt hij vanaf de voet. Het opvallendste kenmerk is het zijdelingse cephalium: een strook roodbruine wol met borstels en lange doorns, tot 50 cm lang, aan één kant van de stam. Daaruit komen in de vroege zomer buisvormige, geelachtige tot witachtige bloemen van zo'n 8 cm lang. De ronde, geschubde vruchten zijn eetbaar, maar smaken flauw tot vreemd. Het is een andere soort dan Espostoa lanata, de bekende wollige 'oudemannetjescactus' uit Peru.
Montgomery palm
Veitchia arecina
De Montgomery palm (Veitchia arecina) is een snelgroeiende tropische palm die inheems is op de eilanden van Vanuatu in de Melanesische archipel. Met zijn slanke, solitaire stam, een kenmerkende lichtgroene bladschede en weelderige geveerde bladeren, wordt hij zeer gewaardeerd als sierplant in tropische en subtropische tuinen.
Soepelrank
Ventilago
Ventilago is een geslacht van ongeveer 40 soorten groenblijvende klimranken en schandent groeiende struiken in de familie Rhamnaceae. Inheems in tropisch Zuid- en Zuidoost-Azië, Australazië, Afrika en Madagaskar, dragen ze kleine geelgroene okselstandige bloemen en opvallende eenzadige gevleugelde samara's. Sommige soorten ontwikkelen bij volwassenheid een boomachtige vorm en kunnen een hoogte van 7 meter bereiken.
Zwart nieskruid
Veratrum nigrum
Veratrum nigrum, of zwart nieskruid, is een opvallende Euraziatische vaste plant uit de eenbesfamilie (Melanthiaceae), die wordt gekweekt om zijn kransvormige, geplooide bladeren en lange zomerse aren met stervormige, bijna zwarte bloemen. Ondanks de Nederlandse naam is het geen echt nieskruid (geslacht Helleborus), maar behoort het tot een botanisch verschillende en uiterst giftige groep planten die rijk zijn aan alkaloïden.
Verbena (geslacht)
Verbena
Verbena is een geslacht van bloeiende planten in de familie Verbenaceae, die veel worden gekweekt als eenjarigen of vaste planten in tuinen en containers. Ze produceren overvloedige bloemen in tinten paars, roze, wit en rood, en zijn zeer aantrekkelijk voor bestuivers zoals bijen en vlinders.
Tungolieboom
Vernicia fordii
Vernicia fordii, algemeen bekend als de Tungolieboom, is een middelgrote loofboom afkomstig uit China. Hij behoort tot de wolfsmelkfamilie Euphorbiaceae en wordt al eeuwenlang geteeld vanwege zijn zaden, waaruit tungolie wordt gewonnen — een waardevolle drogende olie die wordt gebruikt in verf, vernis en houtafwerkingsmiddelen. De boom produceert prachtige trossen witte tot roze bloemen met donkerpaarse nerftekening, in de late winter tot het vroege voorjaar, vóór het uitlopen van de bladeren. Hoewel siertechnisch aantrekkelijk, zijn alle delen van de plant ernstig giftig.
Gelderse Roos
Viburnum opulus
Viburnum opulus, algemeen bekend als Gelderse Roos of Europese Veenbessenboom, is een bladverliezende struik die inheems is in Europa, Noord-Afrika en Centraal-Azië. De plant produceert spectaculaire platbollige trossen witte bloemen in het late voorjaar, gevolgd door felrode bessen die tot in de winter aan de takken blijven hangen. De gelobde, esdoornachtige bladeren kleuren in de herfst roodpaars, waardoor dit een vierseizoenentuinplant is die geliefd is bij wilde dieren.
Maretak
Viscum
Viscum is het geslacht van de maretak, met ongeveer 112 soorten halfparasitaire struiken in de sandelhoutfamilie (Santalaceae), afkomstig uit Europa, Afrika, Azië en Australazië. Ze groeien vast aan de takken van bomen en struiken, waar ze water en mineralen aan onttrekken, maar hebben groene bladeren en fotosynthetiseren. Ze vormen ronde klompen van vertakkende stengels, met kleine geelgroene bloemen en witte, gele, oranje of rode bessen met zeer kleverig vruchtvlees. Vogels eten de bessen en vegen de zaden aan takken af, waar ze ontkiemen. De bekendste is de Europese maretak (V. album), de kerstversiering.
Druivenrank
Vitis
Vitis, algemeen bekend als de druivenrank, is een houtige klimplant van groot historisch en economisch belang. De stengels, ranken genoemd, hechten zich aan steunstructuren via hechtranken. De plant staat bekend om de productie van druiven, die in trossen groeien en de basis vormen van de wijnindustrie, maar ook vers of gedroogd worden geconsumeerd. De bladeren zijn groot, gelobd en bladverliezend, en vormen een dicht bladerdek dat ideaal is voor pergola's.
Wat zijn Middelmakkelijke planten?
Middelmakkelijke planten vereisen iets meer aandacht en basiskennis van tuinieren. Deze planten gedijen met regelmatige verzorging. Ideaal voor wie de basisprincipes al beheerst.
Tips voor het kweken van Middelmakkelijke planten
middelmakkelijke planten hebben een balans nodig tussen aandacht en vrijheid. Houd een regelmatige verzorgingsroutine aan, observeer bladeren om problemen vroeg te identificeren en pas watergeven aan het seizoen aan.