1339 Gemiddelde Makkelijk te verzorgen | Gids 2026 - Pagina 2
Vind 1339 gemiddeld makkelijk te verzorgen. Complete gids voor jouw tuin.
1339 Makkelijk te verzorgen met gemiddeld niveau
37-72 van 1339 weergeven
Koraalbes Bromeliad
Aechmea fulgens
Aechmea fulgens, algemeen bekend als de Koraalbes Bromeliad, is een epifytische bromeliad die van nature voorkomt in het noordoosten van Brazilië, met name in de deelstaten Bahia en Pernambuco. De plant vormt een elegante rozet van heldergroene, wasachtige bladeren met marginale stekels. De opvallende bloeiwijze bestaat uit rode schutbladeren en talrijke paarse bloemen, gevolgd door langdurig aanhoudende rode, bolvormige bessen die vele maanden na de bloei aan de plant blijven zitten. Dit maakt haar tot een van de meest decoratieve bromeliadplanten voor zowel kamerteelt als tropische tuinen.
Canarische roos
Aeonium aureum
Aeonium aureum, in de volksmond bekend als de Canarische roos, is een rozetvormende succulent die inheems is op de vulkanische hellingen van Tenerife op de Canarische Eilanden. De spatelvormige en dicht opeengepakte bladeren vormen een perfect symmetrische rozet, in tinten variërend van blauwgroen tot goudgroen, wat de soortaanduiding "aureum" (gouden) verklaart. In tegenstelling tot de meeste succulenten volgt deze soort een cyclus van wintergroei en zomerrust: de plant groeit actief tijdens de koele en vochtige maanden van de herfst, winter en lente, en sluit vervolgens de rozet stevig om te rusten tijdens de hete en droge zomer, waarbij vocht wordt vastgehouden. Na enkele jaren groei kunnen volwassen rozetten een hoge goudgele bloemstengel produceren, een zeldzame en spectaculaire gebeurtenis, hoewel de bloeiende rozet daarna afsterft en uitlopers achterlaat om de plant voort te zetten.
Vossenstaartorchidee
Aerides
Aerides is een geslacht van ongeveer 30 epifytische orchideeën uit tropisch Azië, variërend van India en Nepal tot Zuid-China, Zuidoost-Azië, de Filipijnen en Nieuw-Guinea. Ze hebben geen pseudobulben: ze groeien vanuit een enkele stam met dikke, leerachtige bladeren in twee rijen en dikke luchtwortels. De bloemen verschijnen in hangende, lange en volle trossen die doen denken aan een vossenstaart. Ze zijn wasachtig, geurig en gaan lang mee; meestal wit met roze of paarse punten, en bij sommige soorten roze, paars of geel. De naam komt uit het Grieks en betekent "van de lucht", vanwege de gewoonte om aan bomen bevestigd te leven.
Lippenstiftplant
Aeschynanthus
Aeschynanthus is een geslacht van epifytische hangplanten uit de familie Gesneriaceae, inheems in de tropische bossen van Zuidoost-Azië, waaronder Thailand, het Maleis schiereiland, Sumatra en Borneo. Het wordt veel gekweekt als hangende kamerplant en produceert glanzende, leerachtige bladeren aan hangende stengels, met scharlakenrode buisvormige bloemen die uit donkerrode kelken tevoorschijn komen, wat doet denken aan een lippenstift -- vandaar de Nederlandse naam.
Lippenstiftplant
Aeschynanthus radicans
De Lippenstiftplant (Aeschynanthus radicans) is een prachtige tropische epifyt, afkomstig uit de vochtige regenwouden van Zuidoost-Azië. De plant staat bekend om zijn sierlijk neerhangende ranken met glanzende, wasachtige bladeren en opvallende buisvormige rode bloemen die uit donkerrode kelken tevoorschijn komen en sterk lijken op een lippenstiftkoker. Deze plant is een favoriet onder kamerplantenliefhebbers. Hij gedijt het best in hangmanden, waar de hangende stengels sierlijk kunnen neervallen en een weelderig, kleurrijk geheel vormen.
Witte paardenkastanje
Aesculus hippocastanum
De witte paardenkastanje (Aesculus hippocastanum) is een grote, snelgroeiende loofboom die oorspronkelijk uit het Balkanschiereiland komt. Hij wordt in heel Europa en Noord-Amerika gewaardeerd als een statige schaduw- en sierboom. De boom heeft een brede, ronde kroon, handvormig samengestelde bladeren met vijf tot zeven deelblaadjes en produceert elk voorjaar spectaculaire rechtopstaande trossen witte bloemen met geel-tot-rode kelen. In de herfst vallen de glanzende bruine zaden, bekend als kastanjes, die in stekelige groene bolsters zitten.
Straatchampignon
Agaricus bitorquis
Agaricus bitorquis, bekend als de straatchampignon, is een eetbare paddenstoelensoort uit de familie Agaricaceae. Hij kenmerkt zich door een uitzonderlijk hard, vlezig vruchtvlees en een specifieke, dubbele ring op de steel. Hij wordt vaak aangetroffen in stedelijke omgevingen en is in staat om zelfs door asfalt of harde grond op trottoirs heen te breken. De hoed is wit of licht crème van kleur en de lamellen zijn bleekroze, die naarmate ze ouder worden verkleuren naar chocoladebruin.
Victoria-agave
Agave victoriae-reginae
De Agave victoriae-reginae, of Victoria-agave, is een extreem langzaam groeiende monocarpische succulent die inheems is in de Chihuahua-woestijn in de Mexicaanse staten Coahuila, Durango en Nuevo León. Het vormt een compacte en perfect geometrische rozet van korte, stijve, donkergroene bladeren, gemarkeerd met witte lijnen die met de hand geschilderd lijken. Na tientallen jaren van groei produceert de plant een enkele bloeiwijze van enkele meters hoog met crèmekleurige bloemen, waarna de moederrozet sterft en vaak uitlopers aan de basis achterlaat.
Aglaonema tricolor
Aglaonema pictum
De Aglaonema pictum is een overblijvende kruidachtige plant uit de Araceae-familie, inheems in de vochtige bossen van Sumatra, Indonesië, waar hij in de schaduw van bomen groeit. De vorm die als 'Tricolor' wordt verkocht, heeft ovale, glanzende bladeren met vlekken in drie tinten — donkergroen, lichtgroen en zilver — in een patroon dat doet denken aan militaire camouflage, uniek op elk blad. De plant vormt een compacte pol van 30 tot 60 cm, groeit langzaam en bloeit binnenshuis zelden (de bloeiwijze is een kleine witte spatha). Omdat hij zeldzaam is en een hogere luchtvochtigheid vereist dan gewone hybride Aglaonema's, is hij zeer gewild bij verzamelaars.
Grasleemhoed
Agrocybe pediades
Agrocybe pediades is een kleine, kosmopolitische saprofytische schimmel die vaak groeit op voedselrijke bodems, zoals gazons, tuinen en graslanden. Hij kenmerkt zich door een hoed die aanvankelijk halfbolvormig is en later afplat, met een geelachtige oker- of kaneelkleur. Het is een essentieel organisme voor de afbraak van organisch materiaal en de recycling van voedingsstoffen in de bodem. Hoewel hij eetbaar is, vereisen de geringe omvang en de kans op verwarring met soortgelijke giftige soorten voorzichtigheid.
Slijmlelie
Albuca
Albuca is een groot geslacht van bolgewassen (geofyten) in de familie Asparagaceae (onderfamilie Scilloideae), met meer dan 100 soorten die voornamelijk inheems zijn in zuidelijk Afrika, uitlopend tot in tropisch Afrika en Arabië. De geslachtsnaam en de algemene bijnaam "slijmlelie" verwijzen naar het slijmerige sap dat vrijkomt wanneer de bladeren of bolschubben worden ingesneden. De meeste soorten zijn wintergroeiers: ze produceren bladeren tijdens de koele, natte maanden, bloeien in de late winter tot het voorjaar, verliezen dan hun loof en gaan volledig in rust tijdens de hete, droge zomer. Populaire gecultiveerde soorten zoals Albuca spiralis en Albuca namaquensis worden geprezen om hun smalle, krullende bladeren met spiraalvormige uiteinden en rechtopstaande stengels met hangende, geelgroene bloemen die naar vanille ruiken. Als aan de woestijn aangepaste geofyten zijn ze sterk en vergevingsgezind zolang hun rustcyclus wordt gerespecteerd, maar ze zijn zeer gevoelig voor overbewatering terwijl de bol in rust is.
Gekrulde Tamarakplant
Albuca spiralis
Albuca spiralis, algemeen bekend als 'Frizzle Sizzle', is een bijzondere bolgewas-vetplant afkomstig uit Zuid-Afrika. De plant is beroemd om haar kenmerkende, kurketrekkervormige bladeren die strakker oprollen wanneer ze aan hoge lichtniveaus worden blootgesteld. In de late lente produceert ze aren met knikkende, klokvormige geelgroene bloemen die een zoete vanillegeur verspreiden. De plant doorloopt een zomerse rustperiode waarbij het blad volledig kan afsterven.
Imperiale Bromelia
Alcantarea imperialis
Alcantarea imperialis, algemeen bekend als de Imperiale Bromelia, is een van de grootste bromeliasoorten ter wereld en een werkelijk spectaculaire sierplant die endemisch is in Brazilië. Deze prachtige soort is inheems op de rotsachtige hellingen van het berggebied Serra dos Órgãos in de deelstaat Rio de Janeiro en vormt enorme rozetten van leerachtige bladeren die een diameter van 1,5 m kunnen bereiken, met een centrale watertank die tot 30 liter regenwater kan bevatten. Wanneer de plant uiteindelijk bloeit — een gebeurtenis die pas na 10 tot 40 jaar plaatsvindt — produceert zij een hoge bloemstengel van wel 3,5 m met witgelige bloemen en roodachtige schutbladeren die kolibries en andere bestuivers aantrekken.
Stokroos
Alcea
Alcea is een geslacht van ongeveer 60-80 soorten hoge en opvallende bloeiende planten uit de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), inheems in Zuidwest- en Centraal-Azië en Zuidoost-Europa. De meest gekweekte soort, Alcea rosea, is een klassieke cottage-tuinplant, gewaardeerd om zijn imposante bloemstengels die een hoogte van 2-3 meter kunnen bereiken, met grote schotelvormige bloemen in de kleuren roze, rood, wit, geel, paars en bijna zwart. Stokrozen worden meestal gekweekt als tweejarige of kortlevende vaste planten, die in het tweede jaar bloeien en zichzelf vaak uitzaaien. Ze worden veel gebruikt als achtergrondbeplanting in borders, langs hekken en muren in landelijke tuinen.
Stokroos
Alcea rosea
De Stokroos (Alcea rosea) is een tweejarige of kortlevende vaste plant, behorend tot de familie Malvaceae, oorspronkelijk afkomstig uit China en Turkije. Bekend om zijn imposante bloemstelen die tot 2,5 meter hoog kunnen worden, produceert hij weelderige bloemen in roze, rood, wit, geel, paars en oranje gedurende de zomer. Het is een klassieke tuinplant, zeer gewaardeerd in borders en langs muren.
Gele stokroos
Alcea rugosa
Een krachtige, kortlevende tweejarige of vaste plant, inheems in Oekraïne, de Krim, Zuid-Europees Rusland en de Kaukasus. Alcea rugosa onderscheidt zich door een superieure resistentie tegen stokroosroest in vergelijking met gewone stokroosvariëteiten. De plant produceert hoge, robuuste bloemaren met lichtgele, trechtervormige bloemen die gedurende de hele zomer van onder naar boven openbloeien.
Alectryon
Alectryon
Alectryon is een geslacht van ongeveer 30 soorten groenblijvende bomen en struiken uit de zeepboomfamilie (Sapindaceae), variërend van lage struiken tot bladerdakbomen van meer dan 30 meter hoog. Het geslacht is inheems in Australazië, Melanesië, Polynesië en Zuidoost-Azië, met de grootste diversiteit in Oost-Australië; het bekendste lid, de Nieuw-Zeelandse titoki (Alectryon excelsus), bereikt 15-20 meter met een gegroefde zwarte schors en glanzende geveerde bladeren. Kleine karmozijnrode bloemen worden gevolgd door leerachtige zaadcapsules die opensplijten om een felrode, vlezige zaadmantel te onthullen die om een enkel zwart zaadje is gewikkeld - een schouwspel dat doet denken aan een vogelsoog, of de hanenkam waaraan het geslacht zijn Griekse naam ontleent (alektryon, "haan").
Smalbladige waterweegbree
Alisma lanceolatum
Alisma lanceolatum, bekend als de smalbladige waterweegbree, is een overblijvend kruidachtig water- en moerasgewas dat inheems is in Europa, Azië en Noord-Afrika. De plant groeit geworteld in de modder langs de oevers van vijvers, sloten, beken en moerassen. Het vormt een rozet van lancetvormige bladeren en produceert vertakte stengels met kleine roze bloemen met drie bloemblaadjes tussen juni en augustus.
Paarse Allamanda
Allamanda blanchetii
De paarse allamanda (Allamanda blanchetii) is een houtachtige klimheester uit de familie Apocynaceae, afkomstig uit Bahia, Brazilië. Hij valt op door zijn grote, trompetvormige bloemen in roodpaarse tot lila tinten met een gele keel, die overvloedig verschijnen van het vroege voorjaar tot de herfst. De bladeren zijn fluweelachtig, elliptisch en staan in kransen langs flexibele takken die als klimplant langs een trellis kunnen worden geleid of als compacte struik kunnen worden gesnoeid. Het is een tropische plant met een matige groei, die veel zon en warmte vereist en gevoelig is voor vorst. De hele plant, vooral het melksap, is giftig en irriterend voor huid en slijmvliezen en moet met handschoenen worden gehanteerd.
Zege-look
Allium victorialis
Allium victorialis is een overblijvende bolplant uit de narcisfamilie (Amaryllidaceae), inheems in de alpiene en subalpiene regio's van Europa en Azië. De plant is buitengewoon winterhard en verdraagt temperaturen tot -30°C (USDA-zone 4). Hij vormt compacte pollen met breed, glanzend en donkergroen blad dat sterk lijkt op dat van prei. De plant produceert rechtopstaande, bladloze bloemstengels (30-70 cm) met losse schermen van 20-35 kleine witachtige tot groenachtige bloemen die bloeien van mei tot augustus. De kleine bollen (10-20 mm in diameter) groeien aan een korte wortelstok en delen zich na verloop van tijd op natuurlijke wijze om uitbreidende kolonies te vormen.
Olifantsoor 'Portora'
Alocasia 'Portora'
Een hybride cultivar tussen Alocasia odora en Alocasia portei, ontwikkeld door LariAnn Garner (Aroidia Research). Het vormt een brede, opgaande pol met enorme pijlvormige bladeren die sterk gegolfde randen en een gerimpeld oppervlak hebben. De bladeren worden ondersteund door robuuste olijfgroene bladstelen met fijne donkere vlekken. In een grote pot kan de plant meer dan 2 meter hoog worden.
Alocasia Polly
Alocasia × mortfontanensis
Alocasia × mortfontanensis, algemeen bekend als de Afrikaans Maskerplant of Alocasia Amazonica, is een opvallende hybride met grote, pijlvormige bladeren. Het blad is diep donkergroen, bijna zwart, met dramatische, dikke zilverachtig-witte nerven en golvende, gekartelde randen. Het is een blikvanger die een tropische, prehistorische uitstraling geeft aan elke binnenruimte.
Australische Olifantsoor
Alocasia brisbanensis
Alocasia brisbanensis, algemeen bekend als Cunjevoi, is een overblijvende tropische plant met grote bladeren die inheems is aan de randen van het regenwoud in Oost-Australië. De plant heeft opvallende, glanzende, spade-vormige bladeren tot 70 cm lang op lange paarsgroene bladstelen, wat het een indrukwekkende sierplant maakt. Alle delen van de plant bevatten calciumoxalaatkristallen en zijn zeer giftig bij inname.
Alocasia Green Shield
Alocasia clypeolata
Alocasia clypeolata, algemeen bekend als de Alocasia Green Shield, is een compacte groenblijvende aroid die endemisch is in de Filipijnen en voor het eerst werd verzameld op het eiland Mindanao. De plant behoort tot de Araceae-familie en is geliefd bij verzamelaars vanwege de ronde, schildvormige bladeren met donkere, contrasterende nerven die vanuit het midden van elk blad naar buiten stralen. Met een bescheiden hoogte en breedte van ongeveer 30 cm vormt deze wortelstokachtige vaste plant een dicht rozet van ongeveer zes stevige bladeren op een korte centrale stengel. In de ondergroei van het inheemse tropische regenwoud groeit hij in rotsachtige, goed doorlatende grond op lage hoogten, beschut tegen direct zonlicht. Zoals de meeste Alocasia-soorten bevatten de weefsels calciumoxalaatkristallen, waardoor de plant giftig is bij inname door huisdieren of mensen.
Chinese Taro
Alocasia cucullata
Alocasia cucullata, algemeen bekend als Chinese Taro of Boeddha's Hand, is een compacte tropische plant afkomstig uit Zuidoost-Azië. De plant heeft glanzende, hartvormige tot pijlvormige bladeren aan lange bladstelen, die rechtop staan in een opvallende architectonische vorm. Deze groenblijvende vaste plant gedijt goed in warme, vochtige omgevingen en wordt op grote schaal gekweekt als sierkamerplant. In Thailand en Laos wordt de plant vereerd als heilige plant van geluk en wordt traditioneel geplaatst bij huisingangen en boeddhistische tempels.
Alocasia Cuprea
Alocasia cuprea
De Alocasia cuprea, bekend als de Koperen Alocasia of 'Red Secret', is een overblijvende wortelstokachtige aroid die zeer gewaardeerd wordt om zijn dikke, diep generfde bladeren met een metaalachtige koper-paarse glans aan de bovenzijde en een wijnrode onderzijde. Oorspronkelijk afkomstig uit de laaglandregenwouden en heuvels van Borneo, behoort deze plant tot de Araceae-familie en is het een favoriet onder verzamelaars vanwege het bijna gelakte blad.
Dwergolifantsoor
Alocasia gageana
Alocasia gageana, algemeen bekend als de dwergolifantsoor, is een overblijvende aroid die inheems is in de tropische regenwouden van Myanmar, Laos, Thailand en Zuid-China. De smaragdgroene, pijlvormige bladeren hebben diepgelegen nerven en licht geschulpte randen, en kunnen tot 50 cm breed worden. Ondanks de Nederlandse naam is de plant niet echt klein; bij een goede verzorging kan hij een hoogte van 1 meter bereiken.
Alocasia Black Magic
Alocasia infernalis
Alocasia infernalis is een kleine 'jewel alocasia' uit Sarawak, in Maleisisch Borneo. In het wild is de plant alleen bekend uit de Kapit-divisie, waar hij groeit op de bodem van natte laaglandvalleibossen, in kleiachtige leem onder een dikke laag bladstrooisel en diepe schaduw. De plant bereikt een hoogte van ongeveer 55 cm, met een slanke stengel en pijlvormige bladeren aan bladstelen van ongeveer 20 cm. Jonge planten hebben metallic paarse bladeren; volwassen bladeren worden glanzend paarszwart met een rode gloed bij bepaalde lichtinval. De bloemen zijn klein, lichtgroen of paars getint, gevolgd door oranjerode bessen. De soort werd pas in 2007 beschreven en komt op de markt via gelicentieerde weefselkweek.
Alocasia Lauterbachiana
Alocasia lauterbachiana
De Alocasia lauterbachiana, in de volksmond bekend als de Alocasia Lauterbachiana, is een opvallende aroid die wordt gekweekt om zijn lange, smalle en zwaardvormige bladeren. De glanzende, donkergroene bovenkant contrasteert sterk met de paars-violette onderkant, en nieuwe bladeren verschijnen vaak met een bijna metaalachtige glans. Oorspronkelijk afkomstig uit de vochtige bossen van Nieuw-Guinea, vormt het een compacte, wortelstokachtige pol die binnenshuis zelden hoger wordt dan 1,2-1,5 m, met rechtopstaand en boogvormig blad. Zoals de meeste Alocasia's geeft hij de voorkeur aan een licht uitdrogende grond tussen de gietbeurten door en is hij gevoelig voor zowel wateroverlast als langdurige droogte, dus regelmaat is essentieel voor een goede ontwikkeling.
Alocasia Dragon Scale
Alocasia longiloba
Alocasia longiloba is een opvallende tropische plant die inheems is in de vochtige regenwouden van Zuidoost-Azië — Borneo, Maleisië en Thailand. De plant staat vooral bekend om zijn indrukwekkende pijl- of hartvormige bladeren, versierd met zilvergrijze nerven die krachtig afsteken tegen een diepgroene achtergrond, wat hem de populaire naam 'Dragon Scale Alocasia' heeft opgeleverd. De textuur van het bladoppervlak kan bijna reptielachtig ogen, vooral bij de zeer gewilde 'Dragon Scale' en 'Silver' kweekvormen. Als kamerplant bereikt hij doorgaans een hoogte van 60–120 cm, waardoor het een elegant middelpunt is in woonkamers, kantoren en binnentuinen. Hij behoort tot de familie Araceae en deelt zijn geslacht met ongeveer 90 andere fascinerende soorten.
Alocasia lowii
Alocasia lowii
Alocasia lowii is een olifantsoor met grote, pijlvormige bladeren die aan de bovenkant donkergroen zijn, vaak met zilverachtige of witachtige nerven, en aan de onderkant lichtgroen of paars. De bladstelen zijn bruin en gevlekt. Botanici beschouwen het nu als een synoniem van Alocasia longiloba, een soort uit vochtige bossen van Zuid-China tot Zuidoost-Azië, maar de kamerplantenhandel gebruikt nog steeds de naam "lowii" voor deze vorm. In het wild bereikt hij 1,5 m; in een pot blijft hij meestal rond de 60 tot 70 cm met een paar grote bladeren. De bloemen zijn een groenachtige tot witte schutblad, gevolgd door kleine oranje vruchten. Het is een van de ouders van de hybride Alocasia × mortfontanensis.
Reuzenaro
Alocasia macrorrhizos
Alocasia macrorrhizos is een spectaculaire tropische vaste plant uit Zuidoost-Azië, gewaardeerd om zijn enorme, rechtopstaande pijlvormige bladeren die tot 1,5 meter lang kunnen worden. Bekend als Reuzens Olifantsoor, geeft deze snelgroeiende plant zowel binnenshuis als in tropische tuinen een krachtige architectonische uitstraling. De plant behoort tot de familie Araceae en heeft dikke, opvallend geaderde, glanzend groene bladeren op stevige rechtopstaande stelen.
Groenfluweelachtige Alocasia
Alocasia micholitziana
Alocasia micholitziana, algemeen bekend als de Groenfluweelachtige Alocasia of Frydek, is een opvallende tropische kamerplant afkomstig uit de Filipijnen. Ze wordt gewaardeerd om haar fluwelen, donkergroene bladeren met dramatisch contrasterende witte nerven en een diep geribbelde textuur. Als lid van de familie Araceae gedijt ze uitstekend als kamerplant in warme, vochtige omgevingen en kan ze een prachtig middelpunt zijn in elk interieur.
Alocasia Batwing
Alocasia nycteris
Alocasia nycteris, in de volksmond bekend als de Alocasia Batwing, is een zeldzame aroid die endemisch is in de laaglandbossen van het eiland Panay in de Filipijnen. De plant is zeer geliefd bij verzamelaars vanwege de donkere, glanzende, pijlvormige bladeren waarvan de achterste lobben in een bijna rechte hoek naar buiten staan, wat doet denken aan de uitgespreide vleugels van een vleermuis. De soort werd in 2003 voor het eerst publiekelijk getoond door de Filipijnse hobbyist Antonio Advincula en werd in 2007 formeel beschreven als een nieuwe soort. In de natuurlijke habitat groeit de plant op rotsachtige, schaduwrijke hellingen en bosranden op zeer lage hoogte. Binnenshuis vormt het een brede, horizontale pol die tot ongeveer 1,5 meter hoog kan worden.
Nachtgeurende Lelie
Alocasia odora
Alocasia odora, algemeen bekend als de Nachtgeurende Lelie of Aziatische Taro, is een opvallende tropische plant uit de familie Araceae, inheems in Oost- en Zuidoost-Azië. De grote pijlvormige bladeren kunnen tot 60 cm lang worden en de plant kan tot 2,4 meter hoog groeien. In het voorjaar en de zomer produceert zij geurige crème- tot lichtperzikkleurige bloemen op een spadix, die vooral 's nachts sterk geuren. WAARSCHUWING: Giftig voor mensen, katten en honden bij rauwe inname vanwege calciumoxalaatkristallen.
Zwarte olifantsoor
Alocasia plumbea
De Alocasia plumbea, ook bekend als zwarte olifantsoor, is een robuuste, wortelstokvormende tropische aronskelkachtige plant afkomstig uit Zuidoost-Azië, gekweekt om zijn grote, hartvormige bladeren met metaalachtige tinten die variëren van olijfgroen tot bijna zwartpaars, met contrasterende nerven en donkere bladstelen. Hij kan binnenshuis tot 1,5 m hoog worden. De bloemen, van het type schutblad en kolf, zijn discreet en verschijnen zelden binnenshuis.
Gemiddeld verzorging Makkelijk te verzorgen
Onze selectie van 1339 gemiddeld makkelijk te verzorgen combineert de kenmerken van deze categorie met matige verzorgingsbehoeften. Ideaal voor wie basiservaring heeft.
Waarom Gemiddeld Makkelijk te verzorgen kiezen?
Door de schoonheid van makkelijk te verzorgen te combineren met het moeilijkheidsniveau gemiddeld kun je van deze categorie genieten met een gebalanceerde verzorgingstoewijding. Elke plant werd geselecteerd om de beste kenmerken van de categorie te bieden op het verzorgingsniveau dat je zoekt.