Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad4075 planten gevonden
2197-2232 van 4075 weergeven
Engelse Lavendel
Lavandula angustifolia
Engelse Lavendel (Lavandula angustifolia) is een geurige vaste struik die van oorsprong afkomstig is uit het Middellandse Zeegebied van Europa. Wereldwijd geliefd om zijn kenmerkende paarse bloempieken en kalmerende geur, is het een van de meest gekweekte aromatische planten, toegepast in cosmetica, aromatherapie, de keuken en de traditionele geneeskunde.
Franse Lavendel
Lavandula dentata
Lavandula dentata, algemeen bekend als Franse Lavendel of Gefranste Lavendel, is een aromatische groenblijvende struik afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Hij is herkenbaar aan zijn kenmerkende grijsgroene getande bladeren en hoge paarse bloemaren in flessenborstelvorm, bekroond met steriele schutbladeren. Zeer droogtebestendig, snelgroeiend en langlevend; hij gedijt het beste op volle zon met goed doorlatende grond en wordt gewaardeerd om zijn sierwaardigheid, geur en medicinale eigenschappen.
Spijklavendel
Lavandula latifolia
Spijklavendel is een groenblijvende, bossige mediterrane dwergstruik die van oorsprong voorkomt in Spanje, Portugal en Zuid-Frankrijk. In tegenstelling tot de gewone lavendel heeft deze soort bredere, grijzere bladeren en enkelvoudige bloemaren op lange, vertakte stelen. Het produceert de meest krachtige en kamferrijke etherische olie van alle lavendelsoorten en is een van de twee ouderplanten van lavandin.
Lavendel
Lavandula sp
Lavendel (Lavandula sp) is een vaste aromatische heester uit de familie Lamiaceae, oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Geprezen om zijn karakteristieke geur en levendige paarse bloemen, wordt hij op grote schaal geteeld voor sierdoeleinden, medicinaal gebruik en de productie van etherische oliën. Hij gedijt goed in een hete, droge klimaat en is een van de meest geliefde aromatische planten ter wereld.
Kuiflavendel
Lavandula stoechas
De Kuiflavendel (Lavandula stoechas) is een aromatische mediterrane struik die bekend staat om zijn opvallende paarse schutbladen in de vorm van "konijnenoren" bovenop elke bloem-aar. Het zilverachtige, geurige blad doet denken aan rozemarijn. Eenmaal gevestigd is de plant zeer droogtetolerant, ideaal voor zonnige tuinen en potten.
Lavandin
Lavandula x intermedia
Lavandin (Lavandula x intermedia) is een steriele hybride tussen echte lavendel (L. angustifolia) en spijklavendel (L. latifolia), die op grote schaal in de Provence wordt gekweekt voor de productie van etherische olie en als sierplant. Het vormt een aromatische, grijsgroene struik met lange paarse bloemaren van het midden van de zomer tot de vroege herfst, die bijen en vlinders aantrekt.
Roze Kaasjeskruid
Lavatera trimestris
Lavatera trimestris, algemeen bekend als Roze Kaasjeskruid of Eenjarige Malva, is een snelgroeiende eenjarige plant afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. De plant produceert een overvloed aan grote, schotelvormige bloemen in tinten wit, roze en diep roze gedurende de zomer en herfst. Met een hoogte van 90 tot 120 cm is het een prachtige aanvulling voor boerentuinen en borders.
Henna
Lawsonia inermis
Henna (Lawsonia inermis) is een snelgroeiende, groenblijvende struik afkomstig uit Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Azië. In zijn natuurlijke habitat kan hij tot 7 meter hoog worden, met dichte takken die bij volwassen exemplaren doornen ontwikkelen. De kleine bloemen, met een geur die lijkt op rozen thee, bloeien in de lente en zomer in witte, crèmekleurige en roze tinten. De plant is wereldwijd bekend om de roodachtige kleurstof die de bladeren bevatten, lawsonol, al millennia lang gebruikt om huid, haar en nagels te versieren. Naast zijn enorme cosmetische en culturele waarde, bezit de plant goed gedocumenteerde medicinale eigenschappen. Hij gedijt in warme klimaten, goed doorlatende grond en volle zon, en is zeer droogtetolerant zodra hij is gevestigd.
Gewone berkenboleet
Leccinum scabrum
De gewone berkenboleet (Leccinum scabrum) is een wijdverspreide en gewaardeerde eetbare paddenstoel die behoort tot de familie van de boleetachtigen. Hij heeft een grijsbruine tot donkerbruine hoed die bij aanraking licht plakkerig aanvoelt, en een kenmerkende witte steel bedekt met donkere schubjes. De paddenstoel groeit in symbiose met berken en vormt daarmee mycorrhiza.
Paradijsnoot
Lecythis pisonis
Lecythis pisonis, algemeen bekend als de paradijsnoot of apenpot, is een majestueuze tropische boom uit de familie Lecythidaceae, inheems in het Braziliaanse Atlantische Woud en het Amazoneregenwoud. De boom staat bekend om zijn opvallende urnvormige houten vruchtkapsels — de 'apenpotten' — waaruit apen de eetbare zaden halen. De boom kan in bosomstandigheden tot wel 40 meter hoog worden. De zaden lijken op paranoten, maar hebben een zachtere, romigere textuur en een mildere smaak.
Zilveren squill
Ledebouria
Ledebouria is een geslacht van ongeveer 65 soorten overblijvende bolgewassen uit de onderfamilie Scilloideae, binnen de familie Asparagaceae. Deze planten, die voornamelijk inheems zijn in sub-Sahara Afrika met de grootste diversiteit in Zuid-Afrika, vormen een basaal rozet van lancetvormige groene bladeren met zilverachtige of paarsachtige vlekken, die groeien uit bovengrondse druppelvormige bollen. De meest gekweekte soort als kamerplant is Ledebouria socialis (Zilveren squill), gewaardeerd om zijn decoratieve gebladerte en het gemak waarmee hij in potten kan worden gekweekt.
Coopers Valse Scilla
Ledebouria cooperi
Ledebouria cooperi is een charmante, bladverliezende bolgewas-vaste plant afkomstig uit Zuid-Afrika. De plant heeft smalle, lancetvormige bladeren met opvallende paarse vlekken en strepen op een olijfgroene achtergrond en wordt tot 25 cm hoog. In de lente en zomer verschijnen sierlijke, hangende trossen met kleine, stervormige roze tot lila bloemen. Dit onderhoudsvriendelijke bolgewas vormt dichte kolonies via ondergrondse uitlopers en is geliefd als zowel kamerplant als tuinspecimen.
Zilveren squill
Ledebouria socialis
Ledebouria socialis, algemeen bekend als de Zilveren squill, is een charmante bolvormige kamerplant die oorspronkelijk uit de Oost-Kaap van Zuid-Afrika komt. De plant heeft opvallende lancetvormige bladeren met zilvergroene vlekken op een paarsachtige onderkant, wat hem een luipaardachtig patroon geeft. De zichtbare, druppelvormige bollen groeien boven het grondoppervlak en in de lente en zomer produceert de plant delicate roze-groene bloemaren. Het is een opmerkelijk onderhoudsvriendelijke plant die goed gedijt bij weinig aandacht, wat het een ideale keuze maakt voor beginnende plantenliefhebbers.
Moeraspost
Ledum palustre
De moeraspost (Ledum palustre, syn. Rhododendron tomentosum) is een karakteristieke, laagblijvende groenblijvende struik die voorkomt in veengebieden, moerassen en dennenbossen op het noordelijk halfrond. De leerachtige bladeren hebben omgekrulde randen en een dichte, roestbruine viltige beharing aan de onderzijde, wat de plant duidelijk onderscheidt van vergelijkbare rododendronsoorten. In de late lente en vroege zomer bloeien de kleine, witte bloemen in schermvormige trossen, waarbij ze een sterke, bedwelmende geur verspreiden. Alle delen van de plant bevatten giftige diterpenen (ledol) en grayanotoxines, waardoor consumptie in grotere hoeveelheden kan leiden tot ernstige vergiftiging, duizeligheid, stuiptrekkingen en bewusteloosheid - als traditioneel geneeskruid werd het uitsluitend in extreem lage doses en uitwendig gebruikt.
Bourgondische Leea
Leea guineensis
Leea guineensis, in de volksmond bekend als de Bourgondische Leea of West-Afrikaanse Leea, is een weelderige tropische struik uit de Vitaceae-familie, inheems in de regenwouden van West-Afrika en tropisch Azië. De plant groeit compact en rechtopstaand en kan in cultuur tot 3 meter hoog worden. Het dichte, glanzende gebladerte vertoont vaak tinten van brons, donkergroen of diep bordeauxrood, vooral bij de variëteit 'Rubra'. Onder ideale omstandigheden produceert de plant kenmerkende parapluvormige bloeiwijzen (schermen) met kleine bloemen die variëren van rood tot oranje en geel, gevolgd door ronde vruchten die rijpen van paars naar scharlakenrood. Het is een onderbeplantingsplant die is aangepast aan halfschaduw of volledige schaduw, waardoor hij uitstekend geschikt is voor ruime interieurs, schaduwrijke tropische tuinen en als decoratieve kuipplant.
Tropische eendenkroos
Lemna aequinoctialis
Lemna aequinoctialis is een van de kleinste bloeiende planten ter wereld: een vrij drijvende eendenkroos op het oppervlak van stilstaand water. Het heeft geen echte bladeren of stengel; het lichaam is een afgeplatte, ovale, lichtgroene thallus van 1 tot 6 mm, met drie discrete nerven en een enkele dunne wortel van maximaal 3 cm. De schede aan de basis van de wortel heeft twee kleine zijflappen, een detail dat het onderscheidt van andere eendenkroossoorten. Het leeft in vijvers, moerassen, sloten, rijstvelden en kalme beekjes in warme, tropische gebieden over de hele wereld, van zeeniveau tot ongeveer 1.300 m, en geeft de voorkeur aan voedselrijk water. Het vermenigvuldigt zich bijna uitsluitend door knopvorming: elke thallus genereert nieuwe thalli in de zijzakken, waardoor kleine groepen en vervolgens groene matten ontstaan. De bloemen zijn microscopisch klein, zonder bloemblaadjes, verborgen in een zakje aan de rand van de thallus. Het dient als voedsel voor eenden en vissen en wordt bestudeerd voor rioolwaterzuivering en visvoer.
Gewone Eendenkroos
Lemna minor
Gewone Eendenkroos (Lemna minor) is een van de kleinste bloeiende planten ter wereld. Het drijft vrij op het oppervlak van stilstaand of langzaam stromend zoet water en vormt dichte groene matten. De plant heeft een kosmopolitische verspreiding en komt voor in vijvers, meren en aquaria wereldwijd.
Lenophyllum acutifolium
Lenophyllum acutifolium
Lenophyllum acutifolium is een kleine, overblijvende vetplant uit de Crassulaceae-familie, afkomstig uit het noordoosten van Mexico (Coahuila en Nuevo León) en het zuiden van Texas. Het vormt compacte rozetten van vlezige, tegenoverstaande en scherp gepunte bladeren, die variëren van olijfgroen tot koperkleurig bij volle zon. De plant bereikt een hoogte van ongeveer 10 tot 15 cm en produceert kleine geelgroene bloemen in trossen op terminale stelen. Het is extreem gemakkelijk te vermeerderen: natuurlijk gevallen bladeren wortelen vanzelf in het substraat.
Linze
Lens culinaris
De linze (Lens culinaris) is een eenjarige kruidachtige peulvrucht uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), die tot ongeveer 45 cm hoog wordt met een dunne, vertakte stengel. De plant produceert kleine witte, roze of lichtblauwe bloemen in trossen, gevolgd door korte peulen met één of twee lensvormige zaden. Linzen worden al sinds de oudheid gekweekt voor hun eetbare zaden die rijk zijn aan eiwitten, ijzer en vezels. Zoals alle peulvruchten leggen ze stikstof uit de lucht vast dankzij symbiotische bacteriën in de wortelknolletjes.
Harige taaiplaat
Lentinus crinitus
Lentinus crinitus is een saprofytische basidiomycete schimmel, gekenmerkt door zijn trechtervormige hoed bedekt met stijve haren (borstels) en aflopende lamellen. Het wordt vaak aangetroffen op dood hout in tropische en subtropische regio's. Hoewel het vanwege de leerachtige textuur niet veel als voedsel wordt geconsumeerd, heeft het een groot ecologisch belang en biotechnologisch potentieel.
Grote leeuwenoor
Leonotis nepetifolia
Een eenjarige of kortlevende struik uit de Lamiaceae-familie, 1 tot 3 meter hoog, oorspronkelijk uit tropisch Afrika en sterk genaturaliseerd in tropische gebieden wereldwijd. De plant valt op door zijn bolvormige, stekelige bloeiwijzen met buisvormige oranje bloemen die in de zomer en herfst verschijnen. Hij groeit langs wegen en op braakliggende terreinen en kan zich als invasief onkruid gedragen.
Ruige leeuwentand
Leontodon hispidus
Leontodon hispidus, in de volksmond bekend als ruige leeuwentand, is een overblijvende kruidachtige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae), inheems in graslanden en op hellingen in Europa en Azië. De plant produceert karakteristieke gele bloemen van juni tot september en is zeer geliefd bij bestuivers zoals bijen en vlinders.
Kleine leeuwentand
Leontodon saxatilis
Leontodon saxatilis, in de volksmond bekend als kleine leeuwentand, is een overblijvend kruid van klein formaat dat behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De plant vormt een wortelrozet van gelobde bladeren met stijve haren, waaruit slanke, bladloze stengels groeien die solitaire, heldergele bloemhoofdjes dragen, vergelijkbaar met kleine paardenbloemen. Inheems in Europa en Noord-Afrika, gedijt de plant in open graslanden, kustduinen en op zandige of kalkrijke bodems, bloeiend van juni tot oktober.
Edelweiss
Leontopodium nivale
De Edelweiss (Leontopodium nivale) is een overblijvende alpenplant uit de Asteraceae-familie, inheems in de hoge bergketens van Europa — de Alpen, Karpaten, Pyreneeën, Balkan en Apennijnen — waar hij groeit op kalkhoudende rotsen en puinhellingen op hoogtes van 1800-3400 m. De bloemstengels, 3-20 cm hoog (tot 40 cm in cultuur), dragen kleine gele bloemen gegroepeerd in de vorm van een ster met 5-6 stralen, omringd door witte schutbladen die dicht bedekt zijn met fijne haren die de plant beschermen tegen kou, droogte en intense ultraviolette straling op grote hoogte. Het is een wettelijk beschermde soort in Roemenië sinds 1933, verklaard tot natuurmonument.
Vijflobbig hartgespan
Leonurus quinquelobatus
Leonurus quinquelobatus is een overblijvend kruid uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), dat voorkomt in grote delen van Eurazië, van Sachalin tot Centraal-Europa en Italië. Het is nauw verwant aan het gewone hartgespan (Leonurus cardiaca), waarmee het vaak wordt verward, maar het onderscheidt zich duidelijk door de handvormig gedeelde bladeren met vijf lobben. De plant kan 1 tot 1,5 meter hoog worden, heeft vierkante, viltige stengels en bloeit tussen juni en augustus met lichtroze tot paarse bloemen in kransen in de bladoksels. De plant gedijt het best op zonnige tot halfschaduwrijke plekken met voedselrijke, goed doorlatende grond en kan decennialang op dezelfde plek blijven staan. Traditioneel staat de plant bekend als 'hartkruid' omdat de bloeiende toppen al sinds de oudheid worden gebruikt om hartkloppingen te verzachten en het vrouwelijk lichaam te ondersteunen.
Tuinkers
Lepidium
Lepidium is een geslacht uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), met ongeveer 265 soorten verspreid over Amerika, Europa, Afrika, Azië en Australië. Het zijn eenjarige of overblijvende kruiden met pittige bladeren en minuscule witte bloemen in trossen, die platte vruchtjes vormen die op schubben lijken, waar de naam vandaan komt. De meest geteelde soort voor thuisgebruik is de tuinkers (L. sativum), die al na enkele dagen als kiemgroente geoogst kan worden. Het geslacht omvat ook de maca (L. meyenii) uit de Andes, geteeld om zijn wortel, en de kleine varkenskers (L. didymum).
Kleine varkenskers
Lepidium didymum
De kleine varkenskers (Lepidium didymum, syn. Coronopus didymus) is een eenjarige of tweejarige kruidachtige plant uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae). De soort is inheems in Zuid-Amerika (Brazilië, Argentinië, Bolivia, Chili, Paraguay, Peru, Uruguay en Venezuela) en is tegenwoordig wereldwijd genaturaliseerd. De plant vormt een wortelrozet waaruit liggende of opstijgende, sterk vertakte stengels groeien die tot 40 cm lang kunnen worden. De bladeren zijn verspreidstaand, veerdelig met smalle segmenten, en de gehele plant verspreidt een sterke, karakteristieke geur wanneer deze wordt gekneusd. De bloemen zijn minuscuul, witachtig of bijna zonder kroonbladen, verzameld in trossen, waaruit de voor het geslacht Lepidium typische tweelobbige vruchten ontstaan. De plant komt veel voor op verstoorde gronden, wegbermen, tuinen, gazons en akkers, waar hij zich gedraagt als een krachtige, snelgroeiende pioniersplant.
Tuinkers
Lepidium sativum
Tuinkers (Lepidium sativum) is een eenjarige plant uit de kool- en mosterdfamilie (Brassicaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Perzië en West-Azië en tegenwoordig wereldwijd gekweekt. Het groeit zeer snel: zaden ontkiemen in 2 tot 7 dagen en de bladeren kunnen 2 tot 3 weken na het zaaien worden geoogst, of binnen een week als spruit. De bladeren zijn lichtgroen en ingesneden, met een pittige smaak die lijkt op die van waterkers en mosterd. Als het niet wordt gesneden, vormt het dunne stengels van 15 tot 50 cm en in de zomer kleine witte of roze bloemen met vier bloemblaadjes, gevolgd door ronde, platte peulen. Het is rijk aan vitamine C, vitamine K, ijzer en foliumzuur.
Zwaardzegge
Lepidosperma laterale
Lepidosperma laterale is een polvormende, overblijvende zegge die inheems is in Oost- en Zuidoost-Australië en het Noordereiland van Nieuw-Zeeland. De stijve, afgeplatte, glanzende bladeren worden 30-150 cm hoog met roodachtige bases en vormen dichte, groenblijvende pollen. Losse, smalle bloempluimen met bruine aartjes verschijnen voornamelijk in de lente en zomer, gevolgd door kleine lichtbruine nootjes. Deze plant komt van nature voor op zandgronden en tussen rotsen in heideachtige bossen, open wouden en oeverstruwelen. Het is een veerkrachtige, onderhoudsarme plant die gewaardeerd wordt voor erosiebestrijding, habitatstructuur en natuurlijk tuinontwerp.
Kastanjeparasolzwam
Lepiota castanea
Lepiota castanea, bekend als de 'Kastanjeparasolzwam', is een kleine, saprofytische paddenstoel uit de familie Agaricaceae. Hij wordt gekenmerkt door een hoed bedekt met kleine, kastanjebruine schubben, concentrisch gerangschikt op een witachtige achtergrond. Hoewel het uiterlijk delicaat is, is deze soort extreem gevaarlijk en bevat hij amatoxines die vergelijkbaar zijn met die in de groene knolamaniet (Amanita phalloides).
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme, algemeen bekend als de Orkaancactus, is een opvallende epifytische cactus die van nature voorkomt in de regenwouden van Zuid-Amerika. Anders dan typische woestijncactussen groeit hij op bomen en heeft hij lange, gesegmenteerde stengels die vaak driehoekig of plat zijn. Bij fel licht kunnen de stengels een prachtige roodpaarse tint aannemen. Langs de stengelranden verschijnen kleine, tere bloemetjes, gevolgd door sierbessen.
Lepisorus-varen
Lepisorus
Lepisorus is een geslacht van voornamelijk epifytische en lithofytische varens uit de Polypodiaceae-familie, verspreid over gematigd en tropisch Azië, met soorten zoals Lepisorus thunbergianus die Japan, Taiwan en Hawaï bereiken. Ze vormen kleine pollen van leerachtige, lintvormige, groenblijvende bladeren die ontspruiten uit een kruipende wortelstok, met ronde sori langs de onderkant van de bladeren. Ze groeien op boomstammen, bemoste rotsen en kliffen, van zeeniveau tot op grote hoogte.
Javavaren
Leptochilus pteropus
Een epifytische varen afkomstig uit Zuidoost-Azië, die ondergedompeld of semi-ondergedompeld leeft op rotsen en wortels langs waterwegen. De plant ontwikkelt zich vanuit een kruipende, donkergroene wortelstok (rizoom) met lancetvormige, gebobbelde bladeren van ongeveer 20 cm, en kan een hoogte bereiken van 15 tot 30 cm. Deze zeer robuuste plant is een van de gemakkelijkste aquarium- en paludariumplanten om te kweken.
Manuka
Leptospermum scoparium
Leptospermum scoparium, algemeen bekend als Manuka of Nieuw-Zeelandse theeboom, is een groenblijvende struik die van nature voorkomt in Nieuw-Zeeland en het zuidoosten van Australië. De plant is breed erkend om zijn sierlijke vijfbladige bloemen en kleine, spitse, intens aromatische bladeren. Dit gewas is de voornaamste bron voor de productie van de beroemde Manuka-honing, wereldwijd gewaardeerd om zijn unieke antibacteriële eigenschappen.
Oranjegele stropharia
Leratiomyces ceres
Leratiomyces ceres, in de volksmond bekend als de 'Oranjegele stropharia', is een opvallende paddenstoel die herkenbaar is aan zijn felrode tot steenrode hoed. Hij verschijnt vaak op houtsnippers in stedelijke tuinen en parken. Hoewel hij visueel aantrekkelijk is, wordt hij als giftig beschouwd en mag hij niet worden geconsumeerd.
Gouden Tolbos
Leucadendron laureolum
Leucadendron laureolum, de gouden tolbos, is een winterharde groenblijvende struik die inheems is in de fynbos-regio van de zuidwestelijke Kaap in Zuid-Afrika. De plant bereikt een hoogte van 1-2 meter op een enkele houtachtige stam en produceert levendige geelgroene bloemhoofden gevormd door bladachtige schutbladen die tijdens de wintermaanden stralen. Mannelijke en vrouwelijke planten zien er verschillend uit: compacte, goudkleurige mannetjes en lossere, groenere vrouwtjes die uitgroeien tot houtachtige, vuurbestendige zaadkegels. Deze aanpassing stelt de plant in staat om bosbranden te overleven die veel voorkomen in zijn habitat, waarbij de opgeslagen zaden vrijkomen om het landschap daarna te regenereren.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.