Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad4057 planten gevonden
2449-2484 van 4057 weergeven
Viltige Melochia
Melochia tomentosa
De viltige Melochia (Melochia tomentosa) is een overblijvende struik uit de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), inheems in de aride en semi-aride gebieden van tropisch en subtropisch Amerika, van het zuidwesten van de Verenigde Staten tot Zuid-Amerika. De plant bereikt een hoogte van 0,3 tot 2,5 meter, met stengels en eivormige bladeren die bedekt zijn met een dichte, witachtige stervormige beharing, wat de plant een fluweelachtig uiterlijk geeft. De plant produceert kleine roze tot paarse bloemen in de bladoksels, met een bloeiperiode die zich voornamelijk uitstrekt van de lente tot de herfst en veel bestuivers zoals vlinders en inheemse bijen aantrekt. De vruchten zijn gevleugelde, piramidevormige capsules, een kenmerkend aspect van dit geslacht. Hij groeit van nature langs wegen, op rotsachtige hellingen, in xerofiele struikgewassen en droge bossen, van zeeniveau tot op 1.600 meter hoogte.
Canadees maanzaad
Menispermum canadense
Menispermum canadense, algemeen bekend als Canadees maanzaad of Maanzaadstruik, is een krachtige, bladverliezende klimplant die inheems is in het oosten van Noord-Amerika, variërend van Zuid-Canada tot Noord-Florida en westwaarts tot Manitoba en Texas. De plant groeit in vochtige struwelen, bosranden en langs beekoevers, waarbij hij zich omhoog slingert tot hoogtes van wel 6 meter. De grote, hartvormige tot handvormig gelobde bladeren (5–20 cm breed) zijn het meest herkenbare kenmerk. In de late lente en vroege zomer (mei-augustus) draagt de plant kleine, onopvallende groenwitte tot geelgroene bloemen in hangende pluimen. Deze worden in de herfst gevolgd door trossen blauwzwarte, druifachtige steenvruchten, die elk een enkel kenmerkend sikkelvormig zaadje bevatten — de bron van de algemene naam. LET OP: alle delen van de plant, vooral de vruchten, zijn zeer giftig. Het alkaloïde dauricine veroorzaakt stuiptrekkingen en kan dodelijk zijn; de vrucht heeft geleid tot sterfgevallen bij kinderen die deze aanzagen voor wilde druiven.
Munt (geslacht)
Mentha
Mentha is een geslacht van aromatische kruiden uit de familie Lamiaceae, veelgeteeld voor culinaire en medicinale toepassingen. Het omvat pepermunt (M. piperita) en groene munt (M. spicata). Munt groeit krachtig en kan invasief worden in tuinbedden.
Pepermunt
Mentha × piperita
Pepermunt (Mentha × piperita) is een hybride aromatisch kruid, een kruising tussen watermunt (Mentha aquatica) en groene munt (Mentha spicata), behorend tot de familie Lamiaceae. Het is een van de meest gekweekte kruiden ter wereld en wordt gewaardeerd om zijn intens verfrissende mentholaroma en zijn brede toepassingsmogelijkheden in geneeskunde en keuken. Het verspreidt zich krachtig via ondergrondse wortelstokken.
Appelmunt
Mentha × rotundifolia
Appelmunt (Mentha × rotundifolia) is een overblijvend hybride kruid uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), ontstaan uit een natuurlijke kruising tussen Mentha suaveolens en Mentha longifolia. De ronde, fluweelzachte bladeren verspreiden bij aanraking een heerlijk fruitig aroma met tonen van appel. Het is een krachtige, snelgroeiende plant die zich verspreidt via ondergrondse wortelstokken, waardoor het een uitstekende bodembedekker is in kruidentuinen.
Watermunt
Mentha aquatica
Mentha aquatica, algemeen bekend als watermunt, is een aromatisch overblijvend kruid uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), inheems in Europa, Noord-Afrika en West-Azië. De plant groeit van nature langs vijverranden, beken, sloten en in vochtige graslanden, waar de vierkante stengels en ovale, getande bladeren zich snel verspreiden via kruipende uitlopers. Van het midden van de zomer tot in de herfst verschijnen er dichte kransen van kleine roze tot lila bloemen aan de stengeltoppen, die bijen, vlinders en andere bestuivers aantrekken. Elk deel van de plant verspreidt een sterke muntachtige mentholgeur, die vrijkomt zodra de bladeren worden aangeraakt of gekneusd.
Akkermunt
Mentha arvensis
Akkermunt (Mentha arvensis) is een aromatische vaste kruidachtige plant uit de familie Lamiaceae, oorspronkelijk afkomstig uit gematigde streken van Eurazië en Noord-Amerika. Bekend om haar intense mentholgeur, wordt zij veel gebruikt in de keuken, de traditionele geneeskunde en als natuurlijk insectenwerend middel. Ze verspreidt zich krachtig via ondergrondse wortelstokken en kan invasief worden als ze niet wordt ingeperkt.
Hertsmunt
Mentha longifolia
Mentha longifolia, bekend als hertsmunt of wilde munt, is een krachtig overblijvend kruid uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), inheems in Europa, Azië en Afrika. De plant bereikt een hoogte tot 120 cm met grijsgroene, lancetvormige bladeren bedekt met zijdeachtige, zilveren haren. Tijdens de zomer produceert de plant dichte aren met lichtpaarse tot lila bloemen die zeer aantrekkelijk zijn voor bestuivers. Het heeft een intense muntgeur en een lange geschiedenis van culinair en medicinaal gebruik.
Polei
Mentha pulegium
Polei (Mentha pulegium) is een snelgroeiend, overblijvend aromatisch kruid uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), inheems in het Middellandse Zeegebied, Europa en Noord-Afrika. Het heeft kleine, muntachtige bladeren en lila bloemen die in de zomer in dichte schijnkransen staan. Let op: het bevat pulegon, een giftige verbinding in geconcentreerde vorm (etherische olie) — het mag niet worden ingenomen, vooral niet door zwangere vrouwen, kinderen of huisdieren.
Munt
Mentha sp
Munt (Mentha sp) is een geslacht van aromatische vaste kruiden uit de familie Lamiaceae, oorspronkelijk afkomstig uit Europa en Azië. Bekend om zijn verfrissende geur en intensieve smaak, wordt het op grote schaal gekweekt in tuinen, potten en keukenkruidentuintjes. Het verspreidt zich krachtig via ondergrondse uitlopers en kan invasief worden als het niet wordt ingeperkt. De bladeren worden vers of gedroogd gebruikt in de keuken, de volksgeneeskunde en de aromatherapie.
Groene munt
Mentha spicata
Groene munt (Mentha spicata) is een aromatisch overblijvend kruid uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Europa en het Middellandse Zeegebied. De plant onderscheidt zich door een frisse en milde muntgeur, die subtieler is dan die van pepermunt. Het is een van de meest gekweekte culinaire en medicinale planten ter wereld. De plant verspreidt zich krachtig via ondergrondse wortelstokken (rizomen), waardoor kweek in een pot wordt aanbevolen. De heldergroene bladeren met gezaagde randen produceren in de zomer aren met lila of witte bloemen, die veelvuldig worden bezocht door bijen en vlinders.
Appelmunt
Mentha suaveolens
Mentha suaveolens, bekend als appelmunt of wollige munt, is een aromatisch overblijvend kruid uit de Lamiaceae-familie, inheems in Zuid- en West-Europa en het Middellandse Zeegebied. Het vormt lage, uitspreidende pollen van zachte, donzige en ronde bladeren met een zoete, fruitige geur die doet denken aan appel of ananas, en verspreidt zich krachtig via ondergrondse uitlopers. Kleine witte tot lichtroze bloemaren verschijnen in de zomer en trekken bijen en andere bestuivers aan.
Pepermunt
Mentha x piperita
Pepermunt (Mentha x piperita) is een natuurlijke hybride tussen watermunt (M. aquatica) en aarmunt (M. spicata), die al eeuwenlang wordt gekweekt vanwege het intense mentholaroma en de opmerkelijke medicinale eigenschappen. Deze krachtige overblijvende kruidachtige plant heeft eivormige bladeren met gezaagde randen en een glanzende donkergroene kleur, die hun karakteristieke frisse en verkwikkende geur afgeven wanneer ze worden aangeraakt. In de late zomer produceert de plant kleine, bleeklila tot roze bloemen in dichte eindstandige aren. De plant verspreidt zich snel via ondergrondse wortelstokken.
Bosbingelkruid / Tuinbingelkruid
Mercurialis
Kruidachtige planten uit de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae), inheems in Europa, Azië en Noord-Afrika. Het geslacht omvat zowel eenjarige (M. annua) als overblijvende (M. perennis) soorten die gedijen in schaduwrijke boshabitats. Alle delen zijn zeer giftig voor mens en vee. M. perennis verspreidt zich krachtig via ondergrondse wortelstokken en vormt vaak dichte tapijten op de bosbodem. Beide soorten zijn tweehuizig, waarbij afzonderlijke mannelijke en vrouwelijke planten kleine groene, kroonbladloze bloemen produceren.
Tuinbingelkruid
Mercurialis annua
Eenjarige kruidachtige plant uit de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae), inheems in het Middellandse Zeegebied en het Nabije Oosten. Een onkruid van akkers, moestuinen, wegbermen en braakliggende terreinen. Wordt doorgaans 30-50 cm hoog, bij uitzondering tot 1 meter. Rechtopstaande en vertakte stengel. Tegenoverstaande, lancetvormige bladeren met gezaagde randen van 3-6 cm. Tweehuizige plant: geelachtige mannelijke bloemen in aren, groene vrouwelijke bloemen solitair. Vruchten zijn doosvruchten met een wrattig oppervlak.
Puka
Meryta
Meryta is een geslacht van ongeveer 28 soorten groenblijvende bomen en struiken uit de Araliaceae-familie, afkomstig van subtropische en tropische eilanden in de Stille Oceaan, met de grootste diversiteit in Nieuw-Caledonië en verdere soorten uit Nieuw-Zeeland (M. sinclairii, de 'puka'), Norfolk Island en de Marquesas. Dit is een verzorgingsprofiel op geslachtsniveau in plaats van voor één enkele soort, aangezien de meeste Meryta vergelijkbare groeiwijzen en verzorgingsbehoeften delen. Ze worden gewaardeerd om hun grote, glanzende, enkelvoudige bladeren die tuinen en interieurs een gedurfde, tropische uitstraling geven, zijn tweehuizig (aparte mannelijke en vrouwelijke planten), snelgroeiend en tolerant ten opzichte van kustwind en zoutnevel, maar zijn vorstgevoelig en vereisen bescherming in koelere klimaten.
Ijskruid
Mesembryanthemum
Het ijskruid (Mesembryanthemum) is een geslacht van eenjarige of tweejarige vetplanten uit de familie Aizoaceae, inheems in zuidelijk en oostelijk Afrika. Het is beroemd om de glanzende, blaasvormige epidermale cellen die de bladeren en stengels bedekken, waardoor het lijkt alsof ze bedekt zijn met ijsdruppels of bevroren dauw. Het is een facultatieve halofyt, in staat om zoute bodems te verdragen en te schakelen tussen C3-fotosynthese en Crassulacean Acid Metabolism (CAM) onder water- of zoutstress. Het wordt veel gekweekt als decoratieve bodembedekker in kust- en rotstuinen, en wordt daarnaast gebruikt als voedsel en in de traditionele geneeskunde.
Babyzonneroosje
Mesembryanthemum cordifolium
Het Babyzonneroosje is een overblijvende, hangende vetplant afkomstig uit Zuid-Afrika, bekend om zijn heldergroene, vlezige hartvormige bladeren. De bloemetjes zijn klein, levendig en lijken op madeliefjes; ze openen zich alleen in direct zonlicht. Het is een uiterst robuuste plant, ideaal als bodembedekker op zonnige plekken of om hangmanden te versieren, waar de takken sierlijk naar beneden kunnen hangen.
Ijskruid
Mesembryanthemum crystallinum
Mesembryanthemum crystallinum, in de volksmond bekend als ijskruid, is een kruipende halofiele succulent die oorspronkelijk uit de kustgebieden van Zuid-Afrika komt en tegenwoordig is genaturaliseerd in kustgebieden met een mediterraan klimaat over de hele wereld. De bladeren en stengels zijn bedekt met glanzende, bolvormige epidermale cellen (de zogenaamde "glasparels"), die water en zout opslaan, waardoor de plant eruitziet alsof hij bedekt is met ijs of dauw. Het wordt veel gekweekt als decoratieve bodembedekker en als gastronomische groente, waarbij de vlezige en licht zoute bladeren rauw of gekookt worden geconsumeerd.
Kleine ijskruid
Mesembryanthemum nodiflorum
Mesembryanthemum nodiflorum, bekend als kleine ijskruid, is een laagblijvende eenjarige vetplant uit de ijskruidfamilie (Aizoaceae). Inheems in de kustgebieden van de Middellandse Zee, Macaronesië, Zuid-Afrika en het Midden-Oosten, vormt het liggende matten van vlezige, cilindrische bladeren bedekt met glanzende blaascellen die het de kenmerkende ijzige uitstraling geven. Kleine witte tot bleekgele bloemen verschijnen van de lente tot de zomer. Zeer zout- en droogtetolerant, gedijt het in zanderige kustbodems, duinen en aan de randen van zoute wetlands, en is het genaturaliseerd in delen van Australië en het westen van de Verenigde Staten.
Mispel
Mespilus germanica
De mispel (Mespilus germanica) is een kleine bladverliezende boom of grote struik uit de rozenfamilie, inheems in de bergen van Zuidoost-Europa, de Kaukasus en Noord-Iran. Hij groeit langzaam uit tot een spreidende, ronde kroon van 4-8 m hoog en breed, met donkergroene langwerpige bladeren die in de herfst roodbruin worden. De vijftallige witte tot lichtroze bloemen openen laat, in mei of juni, ruim nadat de meeste andere fruitbomen zijn uitgebloeid. De bruine, appelvormige vrucht rijpt niet aan de boom; hij moet 'bletten' (zacht worden door vorst of opslag) voordat hij zoet en eetbaar wordt.
Watercipres
Metasequoia glyptostroboides
De Metasequoia glyptostroboides, bekend als de Watercipres, is een snelgroeiende, grote bladverliezende conifeer die inheems is in de bergachtige bossen van Centraal-China. Millennia lang werd hij als uitgestorven beschouwd — alleen bekend van fossiele resten — totdat hij in 1941 levend werd herontdekt in de provincie Hubei, wat een van de meest opmerkelijke botanische vondsten van de 20e eeuw werd. Het is de enige nog bestaande conifeer van het geslacht Metasequoia. In de lente en zomer vertoont hij een lichtgroen, delicaat varenachtig gebladerte; in de herfst kleurt hij prachtig oranje en koperachtig voordat hij al zijn naalden verliest. De volwassen stam ontwikkelt een diep gegroefde, roodbruine schors. Hij kan in tuinen en parken tot 30 meter hoog worden, met een elegante piramidale vorm.
Pohutukawa
Metrosideros excelsa
Metrosideros excelsa, algemeen bekend als de Pohutukawa of Nieuw-Zeelandse kerstboom, is een majestueuze kustboom. Hij staat beroemd om zijn explosie van helderrode bloemen, opgebouwd uit lange meeldraden, die op het hoogtepunt van de zomer verschijnen. De bladeren zijn leerachtig, donkergroen aan de bovenzijde en bedekt met dichte witte haartjes aan de onderzijde, wat hem een zilverachtige uitstraling geeft. Het is een uiterst veerkrachtige soort, die in staat is te groeien op rotsachtige kliffen en sterke zilte winden te weerstaan.
Miconia
Miconia
Miconia is een groot geslacht uit de familie Melastomataceae, met ongeveer 1.900 soorten in de warme regio's van Amerika, van Mexico tot Argentinië, waarvan vele in Brazilië voorkomen. Het zijn struiken en kleine tot middelgrote bomen die tot 15 meter hoog kunnen worden. De bladeren staan tegenover elkaar en hebben 3 tot 5 nerven die vanuit de basis naar de punt lopen, een kenmerk dat gemakkelijk te herkennen is bij de hele familie. De bloemen zijn klein, wit of roze, en verzameld in trossen aan de uiteinden van de takken. De vruchten zijn paarse, zwarte of blauwachtige bessen die zeer geliefd zijn bij vogels, zoals de tangara, die de zaden verspreiden. Veel soorten zijn pioniersplanten: ze behoren tot de eerste bomen die groeien in secundair bos, aan bosranden en op open terrein. In Brazilië staan ze bekend onder namen als pixirica, jacatirão en mexerico. Eén soort, Miconia calvescens, is een ernstige plaag geworden in Hawaï en Tahiti.
Canela-de-velho
Miconia albicans
De Canela-de-velho (Miconia albicans) is een struik of kleine boom die inheems is in de Braziliaanse Cerrado en behoort tot de familie Melastomataceae. De plant kan een hoogte van 1 tot 4 meter bereiken en heeft leerachtige bladeren waarvan de onderkant bedekt is met een kenmerkend witachtig dons. De witte tot crème-groenachtige bloemen verschijnen in pluimen aan het einde van het droge seizoen, met een piek in september. Het is een pionierssoort die veel voorkomt in cerrado-gebieden en op recent verstoorde locaties. In de Braziliaanse volksgeneeskunde staat de plant bekend om het gebruik van de bladeren in thee en ontstekingsremmende zalven.
Hartbladige steenbreek
Micranthes nelsoniana
Micranthes nelsoniana (voorheen bekend als Saxifraga nelsoniana) is een overblijvende steenbreek uit het noordwesten van Noord-Amerika (Alaska, Yukon, British Columbia, de bergen van Washington) en Oost-Siberië. Hij groeit langs koude bergstromen, watervallen, in vochtige rotsspleten, moerassen en subalpiene bossen tot een hoogte van ongeveer 1800 meter. Het wortelrozet bestaat uit langgesteelde, ronde of hartvormige, getande en licht vlezige bladeren. In de zomer, van juni tot augustus, bloeien kleine witte (soms rozeachtige) bloemen met een groenachtig hart in losse trossen op stengels van 13-45 cm. De plant vormt langzaam pollen via wortelstokken en wordt ongeveer 30 cm breed.
Micranthocereus
Micranthocereus
Micranthocereus is een geslacht van zuilvormige cactussen die endemisch zijn in Brazilië, met ongeveer tien soorten die voornamelijk verspreid zijn over Bahia en Minas Gerais, in caatinga-omgevingen, rotsachtige velden en kwartsietontsluitingen. De stengels zijn rechtopstaand, vertakt aan de basis en bedekt met lage ribben en wollige areolen waaruit witte tot bruine doorns groeien. Aan de top van de oudere stengels vormt zich een wollig cephalium — een witachtige, donzige structuur waaruit de bloemen ontstaan. De bloemen zijn buisvormig, meestal wit, soms gelig of rozeachtig, openen 's nachts en worden bestoven door vleermuizen en motten, gevolgd door bolvormige en vlezige vruchten. Het is een rustieke plant, aangepast aan lange perioden van droogte, intens licht en arme, goed doorlatende bodems, en is zeer gewild bij cactusverzamelaars vanwege zijn sculpturale vorm en weerstand.
Murnong
Microseris lanceolata
Microseris lanceolata, bekend als de murnong of yam daisy, is een overblijvend kruid uit de composietenfamilie (Asteraceae) dat inheems is in de vlaktes, open bossen en alpiene graslanden van Zuidoost-Australië. De plant groeit vanuit een rozet van smalle, getande, lancetvormige bladeren en vormt een kale stengel met een enkele paardenbloemachtige gele bloemkop die op bewolkte dagen sluit. Onder de grond vertakken zich verschillende vlezige, taps toelopende wortels vanuit de basis van de rozet. Duizenden jaren lang werden deze wortels opgegraven, geroosterd in aardovens en gegeten door Aboriginal-volkeren in heel Zuidoost-Australië, met name door de Kulin-naties, voor wie murnong een basisvoedsel was voordat de begrazing door Europees vee de wilde populaties in de 19e eeuw verwoestte.
Krokodilvaren
Microsorum musifolium
Microsorum musifolium, algemeen bekend als de Krokodilvaren, is een weelderige tropische plant afkomstig uit Zuidoost-Azië en Australië. De unieke bladeren met een textuur die doet denken aan krokodillenhuid zijn het meest opvallende kenmerk. Met zijn levendige groene kleur en langwerpige, golvende vorm is het een uitstekende keuze om een exotisch en natuurlijk tintje toe te voegen aan elke binnenruimte of beschaduwde buitenruimte.
Vissenstaartvaren
Microsorum punctatum
Microsorum punctatum, algemeen bekend als de Vissenstaartvaren of Ossentongvaren, is een tropische groenblijvende varen die inheems is in Zuid-Azië, variërend van India tot China en over de eilanden in de Stille Oceaan. De plant heeft lange, leerachtige, glanzende heldergroene bladeren met golvende randen, wat het een aantrekkelijke sierplant maakt voor zowel binnen- als schaduwrijke buitenomgevingen.
Mikania
Mikania micrantha
Mikania micrantha is een meerjarige klimplant uit de Asteraceae-familie, inheems in de subtropische en tropische gebieden van Midden- en Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. Het staat bekend om zijn extreem krachtige groei, waarbij het in slechts 24 uur 80 tot 90 mm kan groeien, wat het de bijnaam 'kilometer-per-minuut-onkruid' heeft opgeleverd. De stengels zijn dun, gestreept en vertakt, kunnen meer dan 6 meter lang worden, met hartvormige bladeren en kleine witte bloemen die in trossen zijn gerangschikt. Buiten zijn oorspronkelijke habitat wordt het beschouwd als een van 's werelds meest agressieve invasieve planten, die in verschillende tropische regio's van Azië en de Stille Oceaan inheemse vegetatie en landbouwgewassen verstikt.
Miltonia Orchidee (geslacht)
Miltonia
Miltonia is een geslacht van neotropische epifytische orchideeën in de familie Orchidaceae, afkomstig uit de tropische regenwouden van Brazilië en omliggende regio's. In tegenstelling tot de nauw verwante Miltoniopsis groeien echte Miltonia-orchideeën bij hogere temperaturen en gedijen ze in USDA-zones 10–12. Ze produceren spectaculaire bloemen op boogvormige bloemstelen in het voorjaar en de zomer.
Viooltjesorchidee
Miltoniopsis phalaenopsis
Miltoniopsis phalaenopsis, algemeen bekend als de Viooltjesorchidee, is een koelgroeiende epifytische orchidee afkomstig uit de wolkenbossen van de Colombiaanse Andes. De grote, platte bloemen lijken sterk op tuinviooltjes en verschijnen in tinten wit, geel, roze, rood en paars met kenmerkende watervalpatronen. Ze wordt beschouwd als een van de mooiste orchideeën in cultuur, maar vereist koele temperaturen en een hoge luchtvochtigheid.
Sabia Mimosa
Mimosa caesalpiniifolia
Mimosa caesalpiniifolia, bekend als sabiá of sansão-do-campo, is een inheemse boom uit de Braziliaanse Caatinga- en Cerrado-biotopen, met name afkomstig uit de noordoostelijke regio. Deze snelgroeiende soort behoort tot de familie Fabaceae en wordt gewaardeerd om haar hardheid, snelle groei en veelzijdig gebruik: als sierplant, voedergewas, geneeskrachtige plant en houtleverancier. De doornige takken maken haar ideaal voor levende heggen, terwijl de wit-crèmekleurige bloemen bestuivers aantrekken, met name bijen. De soort staat op de IUCN Rode Lijst als Kwetsbaar en komt uitsluitend voor in Brazilië.
Kruidje-roer-mij-niet
Mimosa pudica
Het kruidje-roer-mij-niet is een kruipende, kruidachtige plant, inheems in tropisch Amerika en genaturaliseerd in tropische regio's over de hele wereld. De plant is beroemd om zijn nyctinastische beweging: de samengestelde bladeren sluiten zich snel bij aanraking of trilling als verdedigingsmechanisme tegen herbivoren. In de zomer produceert de plant kleine, bolvormige roze-paarse bloemen en heeft een doornig bladerdek.
Spaanse kers
Mimusops elengi
Mimusops elengi, in de volksmond bekend als de Spaanse kers of Tanjong, is een middelgrote tot grote groenblijvende boom die inheems is in de tropische bossen van Zuid- en Zuidoost-Azië. De boom behoort tot de Sapotaceae-familie en kan een hoogte bereiken van 15 tot 30 meter, met een dichte, ronde kroon. De bladeren zijn glanzend, donkergroen en eivormig, en de kleine, crèmekleurige bloemen zijn extreem geurig; ze behouden hun aroma zelfs nadat ze zijn gedroogd. De vruchten, die oranjerood kleuren wanneer ze rijp zijn, hebben zoet en eetbaar vruchtvlees. Vanwege de geur en religieuze symboliek wordt de boom veelvuldig aangeplant als schaduwboom en sierboom in tuinen, op pleinen en bij tempels.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.