2320 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 52
Odkryj 2320 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2320 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 1837-1872 z 2320
Rafiolepis indyjski
Rhaphiolepis
Rafiolepis indyjski (Rhaphiolepis) to wiecznie zielony krzew z rodziny różowatych, pochodzący z południowych Chin i Azji Południowo-Wschodniej. Pomimo swojej nazwy, nie pochodzi z Indii. Wiosną wytwarza grona pachnących kwiatów o barwie od białej do różowej i jest szeroko uprawiany jako roślina ozdobna w żywopłotach, obwódkach oraz nasadzeniach masowych.
Miszpelnik japoński
Rhaphiolepis bibas
Miszpelnik japoński (Rhaphiolepis bibas, dawniej Eriobotrya japonica) to wiecznie zielone drzewo owocowe pochodzące z południowo-wschodnich Chin, szeroko uprawiane w regionach subtropikalnych i śródziemnomorskich na całym świecie. Osiąga od 3 do 8 metrów wysokości i wyróżnia się dużymi, skórzastymi, ciemnozielonymi liśćmi, białymi i pachnącymi kwiatami pojawiającymi się jesienią i zimą oraz pomarańczowymi lub żółtymi owocami dojrzewającymi wiosną. Jest jednym z niewielu drzew owocowych kwitnących zimą, zapewniając schronienie i pożywienie zapylaczom oraz ptakom w chłodnych miesiącach.
Rafiolepis indyjski
Rhaphiolepis indica
Rafiolepis indyjski (Rhaphiolepis indica) to zwarty, wiecznie zielony krzew pochodzący z południowych Chin, Tajwanu i Wietnamu. Jest ceniony w ogrodach na całym świecie za błyszczące, ciemnozielone liście oraz grona pachnących, białych lub różowych, pięciopłatkowych kwiatów, które kwitną wiosną i często powtarzają kwitnienie jesienią. Osiąga od 1,2 do 1,5 m wysokości i szerokości, tworząc gęstą, zaokrągloną kępę, idealną na niskie żywopłoty, nasadzenia fundamentowe lub jako dekoracyjny soliter. Po kwitnieniu pojawiają się małe, niebiesko-czarne owoce typu jabłkowatego, które przyciągają ptaki. Należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Roślina jest odporna na upał, nadmorską bryzę i umiarkowaną suszę po zakorzenieniu, co czyni ją popularnym wyborem o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych w krajobrazach subtropikalnych i o ciepłym klimacie umiarkowanym.
Rafiolepsis baldaszkowata
Rhaphiolepis umbellata
Rhaphiolepis umbellata, znana jako rafiolepsis baldaszkowata, to wiecznie zielony krzew pochodzący z Japonii i Korei, wysoko ceniony w ogrodach nadmorskich ze względu na niezwykłą tolerancję na sól i wiatr. Posiada owalne, skórzaste i błyszczące liście o ciemnozielonej barwie, które zimą często przybierają purpurowe odcienie. Od wiosny do wczesnego lata wytwarza gęste kwiatostany pachnących, białych lub lekko różowych kwiatów, po których pojawiają się dekoracyjne, niebiesko-czarne jagody. Jest to roślina mrozoodporna i wolno rosnąca, osiągająca zazwyczaj 1-2 metry wysokości i szerokości.
Palma Rhapis
Rhapis excelsa
Rhapis excelsa, powszechnie znana jako Palma Rhapis lub Palma Dama Szerokolistna, to elegancka palma wachlarzowa pochodząca z południowych Chin. Dzięki wolnemu wzrostowi i bujnemu, wachlarzowatemu ulistnieniu jest jedną z najlepszych palm domowych dla początkujących hodowców. Liczne smukłe łodygi pokryte brązowymi włóknami nadają jej wygląd przypominający bambus, co czyni ją znakomitym wyborem dekoracyjnym do wnętrz. Badania NASA uznały ją za jedną z najskuteczniejszych roślin oczyszczających powietrze.
Smukła Palma Dama
Rhapis humilis
Rhapis humilis, powszechnie znana jako Smukła Palma Dama lub Rhapis Trzcinowa, to kępkowa palma podszycia leśnego, pochodząca z subtropikalnych lasów południowych Chin (Junnan). Tworzy gęste skupiska smukłych, bambusopodonch łodyg zwieńczonych eleganckimi, wachlarzowatymi liśćmi o wąskich, palczastych segmentach. Rośnie wolniej niż jej krewna Rhapis excelsa i jest szeroko uprawiana zarówno jako roślina ozdobna do wnętrz, jak i ogrodowa roślina akcentująca w ciepłych klimatach.
rabarbar ogrodowy
Rheum rhabarbarum
Rabarbar ogrodowy to odporna roślina wieloletnia uprawiana ze względu na mięsiste, kwaśne, jadalne ogonki liściowe. Charakteryzuje się dużymi, sercowatymi, zielonymi liśćmi, które są trujące po spożyciu ze względu na wysokie stężenie kwasu szczawiowego. Roślina wymaga okresu zimowego spoczynku w chłodzie, aby zapewnić udane zbiory następnej wiosny.
Rabarbar ogrodowy
Rheum x hybridum
Rabarbar to krzepkie i mrozoodporne warzywo wieloletnie, cenione za grube, kwaśne ogonki liściowe o barwie od rubinowej czerwieni po zieleń oraz ogromne, pofalowane liście. Choć w kuchni często traktowany jest jak owoc w ciastach i dżemach, botanicznie jest warzywem z rodziny rdestowatych. Roślina tworzy gęstą kępę wyrastającą z drewniejącego kłącza, a nieprzycinana wypuszcza późną wiosną wysokie pędy kwiatostanowe z białawymi wiechami. Jadalne są wyłącznie ogonki liściowe – liście zawierają wysokie stężenie kwasu szczawiowego i nigdy nie powinny być spożywane.
Patyczak (Rhipsalis)
Rhipsalis
Rhipsalis (patyczak) to rodzaj epifitycznych kaktusów tropikalnych pochodzących z lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej, przy czym kilka gatunków występuje w Afryce i na Sri Lance — są to jedyne kaktusy występujące naturalnie poza obiema Amerykami. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, Rhipsalis rośnie na drzewach i skałach w wilgotnych lasach tropikalnych, dobrze czując się w rozproszonym świetle, przy regularnej wilgotności podłoża i wysokiej wilgotności powietrza. Jego smukłe, zwisające, członowane pędy przypominają spaghetti lub gałązki jemioły, co dało początek jego najpopularniejszym nazwom zwyczajowym. Wytwarza małe białe lub kremowe kwiaty na przełomie zimy i wiosny, a następnie półprzezroczyste jagody przypominające perły. Jest wyjątkowo długowieczny (ponad 25 lat) i został potwierdzony przez ASPCA jako roślina nietoksyczna dla kotów, psów i ludzi.
Kaktus jemiołowy
Rhipsalis baccifera
Rhipsalis baccifera to wyjątkowy epifityczny kaktus pochodzący z Ameryki Środkowej i Południowej. W odróżnieniu od typowych kaktusów pustynnych, ten tropikalny gatunek rośnie na drzewach w wilgotnych lasach, zwisając gracją z cylindrycznymi, rozgałęzionymi łodygami, które mogą osiągać do 4 metrów długości. Jest to jedyny gatunek kaktusa występujący naturalnie poza Ameryką – jego zasięg obejmuje również Afrykę i Azję.
Rhipsalis koralowy
Rhipsalis cereuscula
Rhipsalis cereuscula, znany jako rhipsalis koralowy lub patyczak, to kaktus epifityczny pochodzący z brazylijskich lasów deszczowych (Mata Atlântica). Posiada cienkie, segmentowane pędy, które obficie się rozgałęziają, tworząc małe cylindryczne człony przypominające ziarna ryżu lub koralowce. Nadaje to roślinie delikatny, kaskadowy wygląd, idealny do wiszących doniczek.
Ripsalis eliptyczny
Rhipsalis elliptica
Rhipsalis elliptica, popularnie znany jako ripsalis eliptyczny, to epifityczny kaktus zwisający, pochodzący z wilgotnych lasów tropikalnych Brazylii. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, ten gatunek rośnie bez kolców na drzewach i skałach, tworząc spłaszczone, łopatkowate (eliptyczne) pędy, które mogą osiągnąć do 2 metrów długości. Pędy mają intensywnie zielony kolor, czasami z purpurowymi odcieniami przy intensywnym świetle, a od późnej zimy do wczesnej wiosny wytwarza małe, kremowobiałe do jasnożółtych kwiaty wzdłuż krawędzi segmentów.
Ripsalis szerokolistny
Rhipsalis pachyptera
Rhipsalis pachyptera to epifityczny kaktus bezkolcowy, pochodzący z Lasu Atlantyckiego w południowo-wschodniej i południowej Brazylii (Espírito Santo, Rio de Janeiro, São Paulo, Paraná, Santa Catarina i Rio Grande do Sul). W naturze rośnie na pniach drzew i wilgotnych skałach, tworząc spłaszczone, szerokie i pofalowane pędy, które mogą osiągać do 1,5 m długości w formie kaskadowej. Jego białe lub kremowożółte kwiaty pojawiają się zimą, a po nich następują małe, półprzezroczyste owoce.
Patyczak owłosiony
Rhipsalis pilocarpa
Rhipsalis pilocarpa, powszechnie znany jako patyczak owłosiony, to kaktus epifityczny endemiczny dla brazylijskiego Lasu Atlantyckiego, występujący naturalnie w stanach Espírito Santo, Minas Gerais, Rio de Janeiro, São Paulo i Parana. W naturze rośnie nieinwazyjnie na pniach i gałęziach drzew, pobierając wilgoć i składniki odżywcze z wilgotnego leśnego powietrza oraz resztek organicznych, a nie z gleby. Jego smukłe, cylindryczne pędy, osiągające do 50 cm długości, początkowo rosną pionowo, a z czasem stają się zwisające. Są pokryte małymi, szarobiałymi szczecinkami, które nadają roślinie miękką, puszystą teksturę. Pachnące białe kwiaty o szerokości od 2,5 do 4 cm pojawiają się od jesieni do wczesnej zimy, a po nich następują szczeciniaste, winnoczerwone, kuliste owoce o średnicy około 12 mm. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, ten gatunek leśny najlepiej czuje się w rozproszonym świetle i przy wyższej wilgotności, co odzwierciedla jego pochodzenie spod koron drzew lasu deszczowego.
Kaktus jemiołowy
Rhipsalis teres
Rhipsalis teres, powszechnie znany jako kaktus jemiołowy, to tropikalny kaktus epifityczny pochodzący z południowo-wschodniej i południowej Brazylii. Jego smukłe, cylindryczne, zwisające pędy tworzą piękne kaskady z doniczek wiszących, co czyni go popularną rośliną doniczkową. W odróżnieniu od kaktusów pustynnych, dobrze rośnie w wilgotnych, bardziej zacienionych warunkach, które przypominają jego naturalne środowisko leśne, gdzie rośnie przyczepiony do gałęzi drzew.
Suchlin różowy
Rhodanthe chlorocephala
Suchlin różowy (Rhodanthe chlorocephala) to popularna australijska roślina jednoroczna z rodziny astrowatych, ceniona za swoje papierowe koszyczki kwiatowe, które zachowują kształt i kolor po wysuszeniu. Roślina dorasta do około 30 cm i tworzy wzniesione łodygi z wąskimi, szarozielonymi liśćmi. Koszyczki kwiatowe o średnicy 1-6 cm mają białe, różowe lub żółte promieniste podsadki z kontrastującym żółtozielonym lub ciemnym środkiem. W swoim naturalnym środowisku w Zachodniej i Południowej Australii rośnie na piaszczystych glebach lasów eukaliptusowych i w okolicach słonych jezior, gdzie kwitnie głównie od późnej zimy do wiosny.
Rodantema
Rhodanthemum hosmariense
Rhodanthemum hosmariense to niska, rozłożysta, zimozielona krzewinka pochodząca z gór Atlas w Maroku. Jest ceniona za drobno powcinane, srebrzyste liście oraz długie i obfite kwitnienie białych kwiatów przypominających stokrotki ze słonecznożółtym środkiem. Tworzy zgrabną, szeroką kępę rzadko przekraczającą 30 cm wysokości, co czyni ją ulubionym wyborem do ogrodów skalnych, żwirowych oraz na obrzeża słonecznych rabat.
Kaktus różany
Rhodocactus grandifolius
Rhodocactus grandifolius, dawniej znany jako Pereskia grandifolia, to fascynujący prymitywny kaktus posiadający prawdziwe, trwałe liście, w odróżnieniu od większości kaktusów. Rodzimy dla Brazylii, rośnie jako krzew lub małe drzewo, wyróżniając się długimi kolcami na zdrewniałych łodygach oraz zachwycającymi kwiatami przypominającymi róże, zazwyczaj w odcieniach intensywnego różu lub magenty.
Sumak
Rhus
Sumak (Rhus) to rodzaj obejmujący około 35 gatunków krzewów i małych drzew z rodziny nanerczowatych (Anacardiaceae), rozmieszczonych w strefach umiarkowanych i subtropikalnych półkuli północnej. Rośliny te są cenione za spektakularne jesienne ubarwienie liści, które przechodzą od zieleni do intensywnych odcieni pomarańczu, czerwieni i szkarłatu — należą do najbardziej efektownych barw jesiennych wśród wszystkich roślin drzewiastych. Niektóre gatunki, jak Rhus typhina (sumak octowiec), tworzą duże, wielopędowe krzewy lub małe drzewa, podczas gdy inne, jak R. aromatica, pełnią rolę okrywy gruntowej. Uwaga: R. radicans (bluszcz trujący) został przeklasyfikowany do rodzaju Toxicodendron.
Sumak octowiec
Rhus typhina
Sumak octowiec (Rhus typhina) to szybko rosnący, zrzucający liście na zimę duży krzew lub małe drzewo, pochodzące ze wschodniej części Ameryki Północnej. Nazwę zawdzięcza swoim aksamitnym, przypominającym poroże jelenia gałęziom, które pokryte są delikatnym kutnerem. Jest ceniony za spektakularne jesienne ubarwienie liści w odcieniach szkarłatu, pomarańczu i żółci, a także za efektowne, wzniesione skupiska puszystych, karmazynowych owoców, które utrzymują się przez całą zimę. Mistrz trudnych warunków, doskonale radzi sobie na słabych, kamienistych glebach i jest wysoce odporny na suszę po zakorzenieniu.
Porzeczka czarna
Ribes nigrum
Porzeczka czarna (Ribes nigrum) to krzew liściasty zrzucający liście na zimę, pochodzący z Europy i Azji Środkowej, uprawiany na całym świecie ze względu na owoce bogate w witaminę C i przeciwutleniacze. Wytwarza małe, czarne i błyszczące jagody zebrane w grona, o intensywnym i lekko kwaśnym smaku, bardzo cenione w kuchni i medycynie naturalnej.
Porzeczka kłosowa
Ribes spicatum
Ribes spicatum, znana jako porzeczka kłosowa, to krzew liściasty zrzucający liście na zimę, rodzimy dla lasów borealnych północnej Europy i Azji, od Skandynawii po Syberię i Mongolię. Osiąga około 2 m wysokości, posiada ciemnozielone, matowe liście ustawione pod kątem prostym do łodygi, co odróżnia ją od porzeczki zwyczajnej (Ribes rubrum). Wiosną wytwarza małe, zielonkawe kwiaty w kształcie dzwonków, zebrane w zwisające grona, a latem jaskrawoczerwone jagody o słodko-kwaśnym smaku, bardzo cenione w kuchni nordyckiej do wyrobu dżemów i przetworów. Odporna na temperatury do -20°C (strefy USDA 3 do 7), najlepiej rośnie na świeżych, wilgotnych i dobrze przepuszczalnych glebach, typowych dla obrzeży północnych lasów.
Agrest
Ribes uva-crispa
Ribes uva-crispa, znany powszechnie jako agrest, to wieloletni krzew owocowy z rodziny agrestowatych (Grossulariaceae), szeroko uprawiany w ogrodach całej Europy i strefy umiarkowanej. Krzew osiąga 1–1,5 m wysokości i podobnej szerokości, tworząc gęste, kolczaste pędy pokryte ostrymi cierniami. Liście są dłoniastoklapowane, ciemnozielone. Wiosną (kwiecień–maj) pojawiają się drobne, żółtawo-zielone lub różowawe kwiaty, z których rozwijają się owalne jagody — zielone, żółte, różowe lub czerwone zależnie od odmiany. Owoce dojrzewają w lipcu i są wyjątkowo bogate w witaminę C, B1 i pektyny. Agrest wyróżnia się wybitną mrozoodpornością (do -20°C) i należy do najpopularniejszych krzewów owocowych w ogrodach strefy umiarkowanej.
Ryszardia brazylijska
Richardia brasiliensis
Richardia brasiliensis to niska, płożąca roślina z rodziny marzanowatych (Rubiaceae), pochodząca z szerokiego pasa Ameryki Południowej, od Ekwadoru po północną Argentynę. Znaturalizowała się jako pospolity chwast trawników, poboczy dróg, pastwisk i terenów przekształconych w południowo-wschodnich Stanach Zjednoczonych, Afryce Subsaharyjskiej, Indiach, Australii i częściach Azji. Rozgałęzione łodygi, płożące lub półwzniesione, wyrastają z głębokiego korzenia palowego i mogą osiągać około 40 cm długości, nosząc naprzeciwległe, owalne liście o długości do 6,5 cm. Skupiska małych, białych lub bladoróżowych kwiatów w kształcie lejka pojawiają się od wiosny do jesieni, a po nich następują owłosione owoce typu rozłupnia. Szybko rosnąca i odporna na suszę, tworzy gęstą, matową okrywę gruntową w pełnym słońcu i na słabych, piaszczystych glebach; bywa uprawiana celowo w ogrodach kserofitycznych, mimo że w rolnictwie jest uważana za konkurencyjny chwast upraw rzędowych i darni.
Rącznik pospolity
Ricinus communis
Rącznik pospolity (Ricinus communis) to szybkorosnący tropikalny krzew z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodzący z północno-wschodniej Afryki. Jego olbrzymie dłoniaste liście mogą osiągać 60 cm średnicy i występują w odmianach głęboko zielonych lub brązowoczerwonych. UWAGA: wszystkie części rośliny są trujące, a nasiona zawierają rycynę – jedną z najbardziej śmiertelnych znanych toksyn naturalnych. Szeroko uprawiany jako efektowna roślina ozdobna, a komercyjnie hodowany dla oleju rycynowego stosowanego w medycynie i przemyśle.
Riwina skromna
Rivina humilis
Riwina skromna (Rivina humilis) to zimozielona bylina o miękkich łodygach z rodziny Petiveriaceae, pochodząca z ciepłych regionów obu Ameryk. Przez niemal cały rok wytwarza smukłe kłosy drobnych, biało-różowych kwiatów, po których pojawiają się błyszczące, jaskrawoczerwone jagody, którym roślina zawdzięcza swoją nazwę. Sok z jagód był historycznie używany jako czerwony barwnik lub róż do policzków. Wszystkie części rośliny, a zwłaszcza jagody i korzenie, są toksyczne w przypadku spożycia.
Róża Cécile Brunner
Rosa 'Cécile Brunner'
Rosa 'Cécile Brunner' to zabytkowa róża wielokwiatowa wyhodowana we Francji przez Marie Ducher i wprowadzona na rynek w 1881 roku przez jej zięcia Josepha Pernet-Duchera. Nazywana „Różą Ukochaną” ze względu na jej idealnie uformowane, wysoko osadzone różowe pąki, które przypominają miniaturowe róże herbatnie, rozwija się w małe, pełne, delikatnie pachnące kwiaty, obficie kwitnące od późnej wiosny do pierwszych przymrozków. Kompaktowy, prawie bezkolcowy krzew ma gładkie, błyszczące, średniozielone liście i wdzięczny, łukowaty pokrój; bardziej energiczna pnąca odmiana tego samego kultywaru może osiągnąć kilka metrów. Długowieczna, odporna na choroby i tolerancyjna na słabą glebę i półcień, pozostaje ulubioną rośliną do ogrodów wiejskich, mieszanych rabat i uprawy w pojemnikach ponad 140 lat po jej wprowadzeniu.
Róża polna
Rosa agrestis
Rosa agrestis, róża polna, to dziki, liściasty krzew pochodzący z południowej i środkowej Europy, sporadycznie występujący aż po Kaukaz. Tworzy wyprostowany krzew z łukowato wygiętymi pędami uzbrojonymi w zakrzywione kolce, osiągający od 1,5 do 3 metrów wysokości. Jej pierzaste liście, z 5 do 7 małymi, ząbkowanymi listkami, są wyraźnie mniejsze niż u bliskiego krewnego Rosa rubiginosa (róży rdzawolistnej) i ledwo zachowują słodki aromat typowy dla tego gatunku. W połowie lata wytwarza proste, białe do bladoróżowych, delikatnie pachnące kwiaty o średnicy do 4 cm, po których jesienią pojawiają się małe, owalne, czerwone owoce (dzikie róże), które pozostają na roślinie, dodając jej walorów ozdobnych aż do zimy.
Róża Kalifornijska
Rosa californica
Rosa californica, powszechnie znana jako róża kalifornijska, to liściasty krzew rodzimy dla zachodnich Stanów Zjednoczonych, występujący naturalnie w Kalifornii, Oregonie oraz północnej Dolnej Kalifornii. Osiąga do 3 metrów wysokości i wytwarza pojedyncze, różowe do karmazynowych kwiaty ze złotymi pręcikami, kwitnące od późnej wiosny przez całe lato. Jej jaskrawoczerwone owoce dzikiej róży utrzymują się przez całą zimę, stanowiąc nieocenione źródło pożywienia dla ptaków i dzikiej zwierzyny. Po ugruntowaniu się rośliny jest wyjątkowo odporna na suszę i łatwa w pielęgnacji — prawdziwy symbol kalifornijskiej flory rodzimej.
Róża dzika
Rosa canina
Rosa canina, powszechnie znana jako róża dzika, to liściasty krzew rodzimy dla Europy, północno-zachodniej Afryki i zachodniej Azji. Charakteryzuje się łukowatymi, ciernistymi gałęziami, delikatnymi bladoróżowymi do białych kwiatami późną wiosną oraz jasnoczerwonymi, owalnymi owocnikami (dzikimi owocami), które utrzymują się przez całą zimę. Owoce są jadalne i wyjątkowo bogate w witaminę C, dzięki czemu ta dzika róża jest zarówno piękna ozdobnie, jak i cenna pod względem leczniczym.
Dzika róża
Rosa corymbifera
Rosa corymbifera, znana powszechnie jako dzika róża lub róża polna, to energiczny krzew liściasty z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z Europy, północnej Afryki, Kaukazu, Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej. Bardzo bliska róży dzikiej (Rosa canina), wyróżnia się głównie gęstszym owłosieniem na spodniej stronie liści. Jej długie, łukowato wygięte pędy, pokryte zakrzywionymi kolcami, mogą osiągać 3 metry wysokości, tworząc nieprzeniknione naturalne żywopłoty. Od maja do lipca wytwarza płaskie kwiatostany w postaci baldachogron, składające się z 3 do 15 kwiatów o białych do bladoróżowych płatkach i delikatnym zapachu. Jesienią intensywnie czerwone, owalne owoce (hipsy) stają się cenną ozdobą i bogatym źródłem witaminy C. Odmiana 'Laxa' jest najczęściej używaną podkładką w Europie dla róż ogrodowych.
Róża Kordesa
Rosa kordesii
Róża Kordesa (Rosa kordesii) to odporna róża pnąca lub krzewiasta, wyhodowana przez Wilhelma Kordesa w Niemczech w latach 40. XX wieku. Jest ceniona za wyjątkową mrozoodporność (do strefy USDA 3) oraz wysoką odporność na typowe choroby róż. Wytwarza grona pełnych, ciemnoróżowych kwiatów, które powtarzają kwitnienie na długich pędach, mogących służyć jako pnącze lub swobodnie rosnący krzew.
Róża alpejska
Rosa pendulina
Róża alpejska (Rosa pendulina) to niemal bezkolcowy dziki krzew, rosnący naturalnie w górach środkowej i południowej Europy — w Pirenejach, Alpach, Karpatach i Apeninach. Wytwarza głęboko różowe do fuksjowych kwiaty z wyraźnymi żółtymi pręcikami, po których pojawiają się charakterystyczne zwisające, wydłużone czerwone owoce. Jest wyjątkowo mrozoodporna — znosi temperatury do -30°C — i doskonale rośnie w skalistych krajobrazach górskich.
Róża rdzawa
Rosa rubiginosa
Róża rdzawa (Rosa rubiginosa) to krzew liściasty pochodzący z Europy i zachodniej Azji, należący do rodziny różowatych (Rosaceae). Znana z delikatnych różowych kwiatów z białym środkiem oraz jabłkowego zapachu liści, ta dzika róża wytwarza jesienią jaskrawoczerwone owoce (szypułki), cenione zarówno za walory dekoracyjne, jak i wartości odżywcze. Jest szeroko stosowana w żywopłotach, ogrodach naturalistycznych oraz do kontroli erozji gleby. Olej tłoczony z jej owoców jest słynny w kosmetyce ze względu na swoje właściwości regenerujące skórę.
Róża gęstokolczasta
Rosa spinosissima
Róża gęstokolczasta (Rosa spinosissima, syn. Rosa pimpinellifolia) to niska, gęsto ulistniona krzewinka z rodziny różowatych (Rosaceae), znana też jako róża szkocka (burnet rose). Pochodzi z Europy, południowo-zachodniej Syberii, północno-zachodniego Iranu i Algierii; w Polsce występuje głównie na południu kraju, na suchych, kamienistych wzgórzach i w ciepłych zaroślach, chętnie na podłożu wapiennym. Osiąga zwykle 50–100 cm wysokości, tworząc zwarte, silnie kolczaste kępy o ciemnobrunatnych pędach pokrytych gęsto prostymi kolcami i sztywnymi szczecinkami. Liście są pierzaste, złożone z 5–11 drobnych, zaokrąglonych listków, często z czerwonawym nalotem. Od maja do czerwca pojawiają się pojedyncze, kremowobiałe (rzadziej różowe), pachnące kwiaty o pięciu płatkach, po których jesienią dojrzewają kuliste, ciemnobrunatne do czarnych owocostany (biodra).
Róża wirginijska
Rosa virginiana
Rosa virginiana, powszechnie znana jako róża wirginijska, to mrozoodporny, wytwarzający liczne odrosty krzew liściasty pochodzący ze wschodnich Stanów Zjednoczonych i wschodniej Kanady. Osiąga wysokość od 1,2 do 1,8 metra (sporadycznie do 3 metrów), tworząc gęste, zaroślowe kolonie dzięki podziemnym rozłogom, co czyni ją cenną rośliną do naturalistycznych żywopłotów, kontroli erozji i ogrodów przyjaznych dzikiej przyrodzie. Jej błyszczące, ciemnozielone, pierzaste liście jesienią przebarwiają się na intensywne odcienie fioletu, czerwieni, pomarańczu i żółci, a czerwonawe pędy uzbrojone w zakrzywione kolce stanowią ozdobę zimą i schronienie dla zwierząt. Od czerwca do sierpnia krzew wytwarza pachnące, pojedyncze różowe kwiaty o pięciu płatkach z jasnyżółtymi pręcikami, po których pojawiają się efektowne czerwone owoce (szupinki), utrzymujące się do zimy i stanowiące pokarm dla ptaków oraz małych ssaków.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.