Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3941 roślin
Wyświetlanie 397-432 z 3941
Paproć Ptasie Gniazdo
Asplenium nidus
Paproć Ptasie Gniazdo (Asplenium nidus) to elegancka, tropikalna paproć epifityczna, znana z rozety jasnozielonych, lancetowatych liści rozwijających się z centralnej, przypominającej gniazdo korony. Roślina pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej, Australii i Wysp Pacyfiku. Ta wolno rosnąca piękność doskonale czuje się w wilgotnych środowiskach i sprawdza się jako roślina doniczkowa w łazienkach oraz zacienionych pomieszczeniach.
Zanokcica kończysta
Asplenium onopteris
Zanokcica kończysta (Asplenium onopteris) to wieloletnia, zimozielona paproć z rodziny zanokcicowatych, występująca naturalnie w basenie Morza Śródziemnego, w Makaronezji oraz na atlantyckich wybrzeżach Europy Zachodniej i Środkowej, z izolowanymi stanowiskami sięgającymi Irlandii i Polski. Rośnie na zacienionych i wilgotnych ścianach skalnych, zboczach oraz w poszyciu leśnym, zazwyczaj na podłożach kwaśnych, do wysokości około 1900 m n.p.m. Jej skórzaste, ciemnozielone i błyszczące liście mają trójkątnie jajowaty zarys, są 2- do 4-krotnie pierzaste, z ogonkiem o barwie od czerwonobrązowej do czarnej. Roślina osiąga od 10 do 50 cm wysokości.
Zanokcica czarna
Asplenium platyneuron
Zanokcica czarna to mała, dymorficzna paproć rodzima dla wschodniej Ameryki Północnej, charakteryzująca się błyszczącą, hebanowoczarną osią liściową, która pięknie kontrastuje z ciemnozielonymi liśćmi. Wytwarza dwa różne typy liści: krótsze liście płonne, rozpostarte poziomo, oraz wyższe liście płodne, stojące pionowo. To mało wymagająca, rodzima paproć, idealna do ogrodów cieniowych i skalnych krajobrazów.
Języcznik zwyczajny
Asplenium scolopendrium
Asplenium scolopendrium, znany jako języcznik zwyczajny, to elegancka, wieloletnia paproć pochodząca z wilgotnych, cienistych lasów oraz wapiennych siedlisk skalnych w Europie, Azji i części Ameryki Północnej. Wytwarza unikalne, niepodzielone, pasmowate liście o intensywnie zielonym kolorze, co odróżnia go od większości paproci i nadaje mu tropikalny wygląd w ogrodach strefy umiarkowanej.
Zanokcica skalna
Asplenium trichomanes
Asplenium trichomanes, znana powszechnie jako zanokcica skalna, to niewielka wieloletnia paproć z rodziny zanokcicowatych. Tworzy delikatne rozety cienkich liści z małymi, zaokrąglonymi i lśniącymi zielonymi listkami, osadzonymi na czarnych, błyszczących ogonkach. Pochodzi ze skalistych i cienistych siedlisk półkuli północnej oraz gór tropikalnych. Naturalnie zasiedla szczeliny w murach wapiennych, wychodnie skalne i mury, co czyni ją uroczym i mało wymagającym wyborem do cienistych ogrodów, terrariów oraz ogrodów skalnych.
Zanokcica zielona
Asplenium viride
Zanokcica zielona (Asplenium viride) to mała paproć szczelinowa, rodzima dla wapiennych skał górskich w chłodniejszych strefach Eurazji i Ameryki Północnej. Odróżnia się od podobnej zanokcicy skalnej (Asplenium trichomanes) zielonymi ogonkami liściowymi i osią liścia. Jest to wolno rosnąca, mrozoodporna paproć zimozielona, dobrze nadająca się do ogrodów skalnych, koryt, a także chłodnych i wilgotnych wnętrz.
Aster ageratowaty
Aster ageratoides
Aster ageratoides, znany jako aster ageratowaty, to krzepka i mrozoodporna bylina pochodząca z Azji Wschodniej, ceniona za późne i obfite kwitnienie. Od końca lata do późnej jesieni roślina pokrywa się mnóstwem małych, gwiaździstych kwiatów w odcieniach fioletu, błękitu, różu lub bieli z żółtymi środkami. Charakteryzuje się wzniesionym pokrojem i ciemnozielonymi, lancetowatymi liśćmi, które tworzą gęstą okrywę. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Jest ceniony w ogrodnictwie za niskie wymagania pielęgnacyjne, jednak wykazuje wrażliwość na podmokłą, słabo zdrenowaną glebę, która może prowadzić do gnicia korzeni.
Aster gawędka
Aster amellus
Aster amellus to zwarta, kępiasta bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z południowej i środkowej Europy oraz części zachodniej Azji. Osiąga wysokość od 30 do 60 cm i wytwarza masę liliowofioletowych kwiatów przypominających stokrotki ze złotożółtymi środkami, kwitnąc od późnego lata do jesieni. W naturze preferuje słoneczne, skaliste, wapienne zbocza i suche łąki. W ogrodach ceniony za późne kwitnienie, schludny pokrój niewymagający podpór oraz wysoką odporność na mączniaka prawdziwego, który często atakuje inne gatunki astrów.
Grzybolubka purchawkowata
Asterophora lycoperdoides
Asterophora lycoperdoides to fascynujący grzyb mykopasożytniczy, który rośnie specyficznie na owocnikach rozkładających się grzybów z rodzaju gołąbek (Russula) i mleczaj (Lactarius). Charakteryzuje się małym kapeluszem, początkowo półkolistym i białawym, który szybko pokrywa się brązową, pylistą masą chlamydospor (zarodników bezpłciowych). Jest to gatunek o bardzo specyficznej niszy ekologicznej, niezbędny w badaniach nad mikologią i bioróżnorodnością leśną.
Tawułka różowa
Astilbe × rosea
Astilbe × rosea to wieloletnia hybryda z rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae), ceniona za pierzaste wiechy różowych kwiatów wyrastające ponad drobno powcinane, paprotkowate liście. Pochodzi z ogrodów cienistych, tworzy zwarte kępy i kwitnie od późnej wiosny do lata, dodając koloru i tekstury cienistym rabatom oraz brzegom oczek wodnych.
Tawułka japońska
Astilbe japonica
Astilbe japonica, powszechnie znana jako tawułka japońska, to pełna wdzięku kłączowa bylina pochodząca z Japonii. Wytwarza pierzaste, wiechowate kwiatostany w odcieniach bieli i różu, wyrastające ponad głęboko powcinanymi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi. Jest cenionym elementem ogrodów cienistych, najlepiej rośnie w wilgotnej, bogatej w materię organiczną glebie, wnosząc elegancką teksturę i subtelny kolor do ogrodów leśnych, na rabaty i zacienione tereny od późnej wiosny do wczesnego lata.
Traganek
Astragalus
Traganek (Astragalus) to największy rodzaj w rodzinie bobowatych (Fabaceae), liczący blisko 2900 gatunków, które występują na półkuli północnej, w Azji Środkowej, Chinach i Ameryce Północnej. Większość gatunków to wieloletnie rośliny zielne lub krzewy o złożonych, nieparzystopierzastych liściach i charakterystycznych kwiatach motylkowych. Najważniejszym gatunkiem pod względem medycznym jest Astragalus membranaceus (Huang Qi), stosowany w tradycyjnej medycynie chińskiej od ponad 2000 lat jako środek wzmacniający odporność i adaptogen. Niektóre gatunki z tego rodzaju (tzw. „locoweeds”) zawierają jednak swainsoninę lub organiczne związki nitrowe, które mogą być toksyczne dla zwierząt i ludzi. Roślina wytwarza żółte, fioletowe lub białe kwiaty motylkowe wiosną i latem, i wymaga umiarkowanej pielęgnacji.
Jarzmianka większa
Astrantia major
Jarzmianka większa (Astrantia major) to mrozoodporna bylina z rodziny selerowatych (Apiaceae), pochodząca z wilgotnych lasów liściastych i brzegów potoków Europy Środkowej i Wschodniej. Małe, zielonkawobiałe kwiatuszki otoczone są efektownymi, gwiaździstymi podsadkami w kolorze białym, różowym, zielonym lub czerwonym, co sprawia, że kwiatostan przypomina małą gwiazdę. Roślina tworzy zwarte kępy z 3- do 5-klapowymi liśćmi i kwitnie od czerwca do września, co czyni ją cenionym dodatkiem do rabat i ogrodów w stylu wiejskim.
Astrofytum zdobne
Astrophytum ornatum
Astrofytum zdobne (Astrophytum ornatum) to wolno rosnący, zazwyczaj jednopędowy, kolumnowy kaktus pochodzący z Meksyku, gdzie rośnie na skalistym podłożu w pełnym słońcu. Korpus osiąga około 12 cm średnicy, a w naturze może dorastać do ponad metra wysokości; posiada 7-8 spiralnie skręconych żeber z białawymi lub brązowawymi cierniami i drobnymi białymi kłaczkami. Po osiągnięciu wieku około pięciu lat pojawiają się duże, jaskrawożółte kwiaty o średnicy ponad 7 cm, które utrzymują się tylko przez kilka dni.
Fiołek chiński
Asystasia gangetica
Asystasia gangetica, powszechnie znana jako fiołek chiński lub koromandel, to szybko rosnąca bylina zielna z rodziny Acanthaceae, pochodząca z Indii i tropikalnej Afryki. Ten rozłożysty roślina okrywowa osiąga do 1 metra wysokości przy odpowiednim podparciu, przez cały rok wytwarzając delikatne dzwonkowate kwiaty w kolorach białym, liliowym i fioletowym. Jest powszechnie uprawiana w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych ze względu na walory ozdobne, bujny wzrost i zdolność do szybkiego pokrywania dużych powierzchni.
Wietlica samicza
Athyrium
Wietlica (Athyrium) to rodzaj obejmujący około 180 gatunków paproci zrzucających liście na zimę, spopularyzowany przez wietlicę samiczą (A. filix-femina) oraz odmiany ozdobne, takie jak wietlica japońska. Tworzą one pełne wdzięku kępy o drobno podzielonych, koronkowych liściach, wyrastających z płożącego się lub wzniesionego kłącza. W naturze rosną w zacienionym podszycie leśnym, w wilgotnej glebie bogatej w materię organiczną. Są zazwyczaj odporne, mrozoodporne i chętnie sadzone w ogrodach cienistych, na rabatach oraz nad brzegami oczek wodnych.
Wietlica samicza
Athyrium filix-femina
Wietlica samicza (Athyrium filix-femina) to zrzucająca liście na zimę, kępiasta paproć leśna, występująca naturalnie w chłodniejszych regionach Europy, Azji i Ameryki Północnej. Wytwarza delikatne, podwójnie pierzaste liście o miękkiej, koronkowej strukturze, które łukowato wyginają się na zewnątrz z centralnej rozety, nadając roślinie pełną wdzięku, kobiecą sylwetkę i nazwę zwyczajową. Liście pojawiają się wiosną w kolorze jasnej zieleni, ciemnieją latem, a przed obumarciem podczas pierwszych silnych przymrozków często przebarwiają się na złoto. Wietlica rozprzestrzenia się powoli za pomocą krótkich kłączy, stopniowo tworząc luźne kolonie w zacienionych ogrodach leśnych, wzdłuż brzegów strumieni i w innych stale wilgotnych, bogatych w próchnicę miejscach. Jest wyjątkowo łatwa w pielęgnacji i w dużej mierze wolna od poważnych szkodników czy chorób, o ile zapewni się jej zacienione, równomiernie wilgotne warunki, do których jest przystosowana.
Wietlica japońska
Athyrium niponicum
Athyrium niponicum, powszechnie znana jako wietlica japońska, to wieloletnia paproć zrzucająca liście na zimę, pochodząca z Azji Wschodniej. Jest ceniona jako jedna z najbardziej dekoracyjnych roślin do ogrodów cienistych. Jej łukowate, trójkątne liście osiągają do 50 cm długości i prezentują niezwykły trójkolorowy wzór: srebrzystoszary nalot na delikatnie zielonych listkach z wyraźnym, ciemnobordowym nerwem głównym biegnącym przez całą długość liścia. Srebrzysty odcień jest najintensywniejszy na młodych, wiosennych liściach, a latem, pod wpływem ciepła, przechodzi w głębszą zieleń. Roślina tworzy pełne wdzięku kępy o wazowym pokroju, które powoli rozrastają się dzięki podziemnym kłączom, tworząc z czasem bujne kolonie, nie będąc przy tym rośliną inwazyjną. Jest odporna na żerowanie saren i królików. Została uznana za Bylinę Roku przez Perennial Plant Association, co potwierdza jej wyjątkowe walory krajobrazowe.
Łoboda
Atriplex
Atriplex, powszechnie znana jako łoboda lub solanecznik, to wytrzymały rodzaj roślin występujących na terenach suchych i przybrzeżnych. Wiele gatunków, takich jak Atriplex hortensis, uprawianych jest jako warzywa liściowe podobne do szpinaku. Charakteryzują się mączystymi lub łuszczącymi się liśćmi, które często mają srebrzyste lub purpurowe zabarwienie, oraz niezwykłą zdolnością do przeżycia w glebach zasolonych, gdzie niewiele innych roślin może rosnąć.
Łoboda rozłożysta
Atriplex patula
Łoboda rozłożysta (Atriplex patula) to roślina jednoroczna z rodziny szarłatowatych, występująca naturalnie na terenach nadmorskich, gruntach przekształconych i otwartych polach w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Jako halofit fakultatywny, doskonale radzi sobie na glebach zasolonych, piaszczystych i zasadowych, gdzie niewiele roślin może z nią konkurować. Jej liście o kształcie grotu strzały są jadalne i od wieków wykorzystywane jako warzywo liściaste podobne do szpinaku. Szybko rosnąca i wysoce przystosowalna, jest ceniona zarówno jako dzika roślina jadalna, jak i wskaźnik siedlisk bogatych w azot i przekształconych przez człowieka.
Łoboda rozłożysta
Atriplex prostrata
Atriplex prostrata, znana jako łoboda rozłożysta, to jednoroczna roślina halofitowa z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae). Pochodzi z Europy, Makaronezji, północnej Afryki i zachodniej Azji, a obecnie występuje w umiarkowanych regionach na całym świecie, na słonych bagnach, plażach i zmienionych glebach zasolonych. Tworzy płożące lub wzniesione łodygi o długości do 1 m, z liśćmi oszczepowatymi (w kształcie strzały) pokrytymi małymi pęcherzykowatymi włoskami, które wydzielają sól, co pozwala jej dobrze rosnąć na glebach słonych.
Babassu
Attalea
Attalea to rodzaj dużych neotropikalnych palm z rodziny arekowatych (Arecaceae), bardzo reprezentatywny dla Brazylii, gdzie najbardziej znanym gatunkiem jest babassu (Attalea speciosa). Są to solidne palmy o pojedynczym, grubym kłodzinie, zwieńczone łukowatymi, pierzastymi liśćmi, które mogą osiągać kilka metrów długości. Wytwarzają zwisające, rozgałęzione kwiatostany z małymi kremowymi kwiatami oraz grona oleistych owoców o dużym znaczeniu gospodarczym i spożywczym. Rosną w pełnym słońcu na dobrze przepuszczalnych glebach lasów, cerrado i tropikalnych pastwisk, tworząc niekiedy gęste gaje babassu.
Skalnica
Aubretia deltoidea
Aubretia deltoidea, powszechnie znana jako skalnica, to nisko rosnąca, wiecznie zielona bylina pochodząca z południowej Europy i Turcji. Ten tworzący maty okrywowy tworzy spektralny dywan fioletowych, lawendowych, różowych lub białych kwiatów wiosną, niemal całkowicie zakrywając swoje szaro-zielone liście. Doskonale rośnie w skalistych, przepuszczalnych glebach i jest idealną rośliną do ogrodów skalnych, szczelin w murach oraz alpejskich rabat.
Żagwin ogrodowy
Aubrieta deltoidea
Żagwin ogrodowy to zimozielona, kępiasta bylina z rodziny kapustowatych, pochodząca pierwotnie z Europy Południowo-Wschodniej (m.in. z Grecji, Bułgarii i Bałkanów). Roślina tworzy gęste, szarozielone poduszki drobnych, łopatkowatych lub jajowatych liści, a wiosną i wczesnym latem obsypuje się licznymi fioletowymi, liliowymi, różowymi lub białymi czteropłatkowymi kwiatami. Jest powszechnie stosowana jako roślina okrywowa w ogrodach skalnych, na murkach i skarpach, gdzie znosi suszę i ubogą glebę lepiej niż większość bylin.
Aukuba japońska / Laurowiśnia plamista (rodzaj)
Aucuba
Aukuba to rodzaj wiecznie zielonych krzewów z rodziny Garryaceae, pochodzących ze wschodniej Azji. Cenione za błyszczące, często złocisto nakrapiane liście, doskonale rosną w zacienionych ogrodach i w warunkach słabego oświetlenia.
Aukuba japońska
Aucuba japonica
Aucuba japonica, powszechnie znana jako aukuba japońska lub laurowiśnia japońska, to krzew wiecznie zielony o bujnym pokroju, pochodzący z Japonii, Chin i Himalajów. Roślina słynie z błyszczących, skórzastych liści — często wyraźnie nakrapianych lub plamiscie wzorzystych złotem w odmianach barwnolistnych — i doskonale rośnie w głębokim cieniu, gdzie niewiele innych krzewów może się rozwijać. Żeńskie okazy wytwarzają efektowne, jaskrawoczerwone jagody jesienią, które utrzymują się przez całą zimę, zapewniając sezonową ozdobność.
Uszak skórkowaty
Auricularia cornea
Uszak skórkowaty, popularnie znany jako ucho bzowe lub włochate ucho judasza, to grzyb podstawczak, który rośnie na rozkładających się pniach drzew. Ma galaretowatą konsystencję, gdy jest wilgotny, a po wyschnięciu staje się sztywny i skórzasty. Jego zewnętrzna powierzchnia pokryta jest drobnymi, szarawymi włoskami, natomiast wewnętrzna strona jest gładka i ma czerwonobrązowy kolor.
Kaktus Igłowy Ewy / Chollos Trzcinowy (rodzaj)
Austrocylindropuntia
Austrocylindropuntia to rodzaj andyjskich kaktusów kolumnowych, pochodzących z Ameryki Południowej, głównie z Peru, Boliwii i Ekwadoru. Najbardziej znane gatunki to A. subulata (kaktus igłowy Ewy) oraz A. cylindrica (chollos trzcinowy). Są to silne, szybko rosnące rośliny o cylindrycznych łodygach pokrytych ostrymi kolcami.
Kaktus Igła Ewy
Austrocylindropuntia subulata
Austrocylindropuntia subulata, powszechnie znana jako Kaktus Igła Ewy, to kolumnowy kaktus pochodzący z peruwiańskich Andów. Jego ciemnozielone, cylindryczne łodygi mogą osiągać nawet 4 metry wysokości w naturalnym środowisku, a roślina wyróżnia się trwałymi, igłopodobnymi liśćmi — co jest niezwykłą cechą wśród kaktusów. Ta wytrzymała, odporna na suszę roślina jest bardzo ozdobna i doskonale rośnie w nasłonecznionych ogrodach oraz jasnych wnętrzach.
Starzec Andyjski
Austrocylindropuntia vestita
Austrocylindropuntia vestita, powszechnie znana jako Starzec Andyjski lub Kaktus Koralowy Bawełniany, to smukły kolumnowy kaktus rodem z wysokogórskich kamienistych muraw w północno-zachodniej Argentynie i Boliwii. Jego łodygi są gęsto pokryte długimi białymi włoskami nadającymi mu charakterystyczny wełnisty wygląd, który pełni funkcję izolacji termicznej przed zimnym klimatem Andów. Wiosną i latem na wierzchołkach łodyg pojawiają się efektowne, głęboko czerwone do fioletowych kwiaty.
Owies zwyczajny
Avena sativa
Owies zwyczajny (Avena sativa) to jednoroczna roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), wywodząca się od dzikiego owsa z Żyznego Półksiężyca i udomowiona w Europie około 3000 lat temu. Tworzy wzniesione kępy płaskich, jasnozielonych liści, a po osiągnięciu dojrzałości wykształca puste w środku źdźbła o wysokości 60–120 cm (niekiedy do 1,8 m), zwieńczone luźnymi, zwisającymi wiechami kłosków, które dojrzewając, zmieniają barwę z zielonej na słomkowo-złotą. W warunkach domowych uprawia się go na trzy sposoby: jako niewielką uprawę zbożową lub roślinę ozdobną w ogrodzie, jako roślinę okrywową i nawóz zielony, który chroni i rozluźnia glebę, oraz najczęściej jako trawę dla kota, wysiewaną gęsto w pojemniku i podawaną zwierzętom, gdy pędy mają 7–14 dni.
Bilimbi
Averrhoa bilimbi
Averrhoa bilimbi, powszechnie znany jako bilimbi lub oskomian bilimbi, to wiecznie zielone tropikalne drzewo owocowe z rodziny szczawikowatych. W przeciwieństwie do swojej bliskiej krewnej, karamboli, jego owoce są cylindryczne, wyjątkowo kwaśne i wyrastają w pękach bezpośrednio na pniu oraz głównych gałęziach (zjawisko kauliflorii). Posiada pierzaste liście oraz małe, pachnące kwiaty o głębokiej, purpurowej barwie.
Karambola
Averrhoa carambola
Karambola (Averrhoa carambola) to małe tropikalne drzewo owocowe pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej, uprawiane od wieków ze względu na błyszczące żółte owoce, które po przekrojeniu tworzą idealną pięcioramienną gwiazdę. Drzewo ma krzaczastą, zaokrągloną koronę z miękkimi, pierzastymi, średniozielonymi liśćmi, które składają się po dotknięciu lub w nocy. Małe różowe do purpurowo-czerwonych dzwonkowatych kwiaty kwitną prawie przez cały rok w klimacie tropikalnym, po czym pojawiają się chrupiące, soczyste owoce o smaku od cierpkiego do słodkiego. Jest to popularne drzewo owocowe i ozdobne w ogrodach przydomowych w regionach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie.
Mangrowiec szary
Avicennia marina
Avicennia marina, czyli mangrowiec szary, to odporne na sól drzewo przybrzeżne, pochodzące ze stref pływowych regionu indopacyficznego, obejmującego Afrykę Wschodnią, Zatokę Arabską, Azję Południową i Południowo-Wschodnią oraz Australazję. Rośnie jako krzew lub drzewo o wysokości od 3 do 14 metrów, z gładką, szarą korą, skórzastymi liśćmi, które są błyszcząco ciemnozielone od góry i srebrzystoszare od spodu (pokryte wydzielonymi kryształkami soli), oraz małymi, białymi do jasnożółtych kwiatami. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest sieć przypominających ołówki korzeni oddechowych (pneumatoforów), które wyrastają z błota, aby pobierać tlen w nasiąkniętych wodą, beztlenowych osadach. Jako gatunek pionierski, kolonizuje nowo powstałe błotniste równiny i wytwarza żyworodne propagule, które kiełkują, będąc jeszcze przyczepionymi do drzewa macierzystego, zanim opadną i zakorzenią się w podłożu. Niezwykle tolerancyjny na zasolenie, zalewy pływowe i upał, rzadko jest uprawiany poza projektami rekultywacji wybrzeży, akwakultury oraz specjalistycznych paludariów czy upraw bonsai.
Trawa São Carlos
Axonopus compressus
Trawa São Carlos (Axonopus compressus) to wieloletnia trawa stolonowa i kłączowa, pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk. Jej szerokie, intensywnie zielone liście tworzą gęsty i jednolity dywan, co sprawiło, że stała się jedną z najczęściej używanych gatunków na trawnikach mieszkalnych, w parkach i na terenach rekreacyjnych w Brazylii. Rośnie nisko przy ziemi, osiągając 15-20 cm wysokości, gdy nie jest przycinana, i wypuszcza pędy kwiatostanowe, które mogą osiągnąć 30-45 cm. Dobrze znosi zacienienie, tworząc grube dywany pod koronami drzew, i adaptuje się do ubogich gleb, choć preferuje gleby żyzne i dobrze przepuszczalne.
Rebucja heliosa
Aylostera heliosa
Aylostera heliosa (dawniej Rebutia heliosa) to mały, kępiasty kaktus pochodzący z wysokogórskich zboczy w pobliżu Tarija w Boliwii. Jego zwarte pędy o kształcie od kulistego do cylindrycznego są pokryte gęstymi białymi cierniami i rzadko przekraczają 2,5 cm średnicy, ale w pełnym słońcu wiosną wytwarzają spektakularną obfitość pomarańczowych lub różowych kwiatów.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.