Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3474 roślin
Wyświetlanie 1873-1908 z 3474
Lawenda szerokolistna
Lavandula latifolia
Lawenda szerokolistna to gęsta, zimozielona krzewinka śródziemnomorska, pochodząca z Hiszpanii, Portugalii i południowej Francji. W przeciwieństwie do lawendy wąskolistnej posiada szersze, szarawe liście oraz pojedyncze kłosy kwiatowe na wysokich, rozgałęzionych łodygach. Wytwarza najsilniejszy i najbogatszy w kamforę olejek eteryczny spośród wszystkich lawend i jest jednym z dwóch gatunków rodzicielskich lawandyny.
Lawenda
Lavandula sp
Lawenda (Lavandula sp) to wieloletni aromatyczny krzew z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodzący z regionu śródziemnomorskiego. Ceniona za charakterystyczny zapach i żywe fioletowe kwiaty, jest szeroko uprawiana jako roślina ozdobna, lecznicza oraz do produkcji olejku eterycznego. Doskonale rośnie w gorącym i suchym klimacie, będąc jedną z najbardziej lubianych roślin aromatycznych na świecie.
Lawenda francuska
Lavandula stoechas
Lawenda francuska (Lavandula stoechas) to aromatyczny krzew śródziemnomorski znany z efektownych purpurowych podsadek w kształcie „uszu królika” wyrastających nad każdym kłosem kwiatowym. Jej srebrzyste i pachnące ulistnienie przypomina rozmaryn. Po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę, co czyni ją idealną do słonecznych ogrodów i uprawy w donicach.
Lawenda pośrednia
Lavandula x intermedia
Lawenda pośrednia (Lavandula x intermedia) to sterylna hybryda lawendy wąskolistnej (L. angustifolia) i lawendy szerokolistnej (L. latifolia), szeroko uprawiana we francuskiej Prowansji do produkcji olejków eterycznych oraz jako roślina ozdobna. Tworzy aromatyczne, krzewiaste kępy o szarozielonych liściach i długich, fioletowych kwiatostanach, które przyciągają pszczoły i motyle od połowy do końca lata.
Ślaz Różowy
Lavatera trimestris
Lavatera trimestris, powszechnie znana jako ślaz różowy lub ślaz roczny, to szybko rosnąca roślina jednoroczna pochodząca z regionu śródziemnomorskiego. Przez całe lato i jesień obficie kwitnie dużymi, spodeczkowatymi kwiatami w odcieniach bieli, różu i głębokiej czerwieni. Osiągając wysokość do 90–120 cm, stanowi olśniewającą ozdobę ogrodów wiejskich i rabat.
Henna
Lawsonia inermis
Henna (Lawsonia bezbronna) to wiecznie zielony, szybko rosnący krzew pochodzący z Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu i Azji Południowej. W swoim naturalnym środowisku może osiągać do 7 metrów wysokości, tworząc gęste gałęzie, które u starszych okazów wykształcają ciernie. Jej drobne kwiaty o zapachu przypominającym różaną herbatę kwitną wiosną i latem w odcieniach bieli, kremu i różu. Roślina jest znana na całym świecie dzięki czerwonemu barwnikowi zawartemu w liściach – lawsonowi, który od tysiącleci wykorzystuje się do ozdabiania skóry, włosów i paznokci. Oprócz ogromnej wartości kosmetycznej i kulturowej, roślina posiada dobrze udokumentowane właściwości lecznicze. Najlepiej rośnie w ciepłym klimacie, na dobrze przepuszczalnych glebach i w pełnym słońcu, a po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę.
Koźlarz babka
Leccinum scabrum
Koźlarz babka (Leccinum scabrum) to szeroko rozpowszechniony i ceniony grzyb jadalny z rodziny borowikowatych. Posiada szarobrązowy do ciemnobrązowego kapelusz, który w dotyku jest lekko lepki, oraz charakterystyczny biały trzon pokryty ciemnymi łuskami. Grzyb ten rośnie w symbiozie z brzozami, tworząc z nimi mikoryzę.
Orzech Rajski
Lecythis pisonis
Lecythis pisonis, powszechnie znany jako Orzech Rajski lub Małpi Garnek, to majestatyczne tropikalne drzewo z rodziny Lecythidaceae, rodzime dla brazylijskiego Lasu Atlantyckiego i lasów deszczowych Amazonii. Słynie z charakterystycznych, urnokształtnych drewnianych owocostanów — tzw. „małpich garnków" — z których małpy wydobywają jadalne nasiona. Drzewo może osiągać nawet 40 metrów wysokości w warunkach leśnych. Jego nasiona są podobne do orzechów brazylijskich, lecz mają delikatniejszą, bardziej kremową konsystencję i łagodniejszy smak.
Ledeburia kępiasta
Ledebouria
Ledeburia (Ledebouria) to rodzaj obejmujący około 65 gatunków wieloletnich roślin cebulowych z podrodziny Scilloideae w obrębie rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Pochodzą głównie z Afryki Subsaharyjskiej, z największą różnorodnością w RPA. Rośliny te tworzą przyziemną rozetę lancetowatych, zielonych liści ze srebrzystymi lub fioletowymi plamami, wyrastających z powierzchniowych cebul w kształcie kropli. Najczęściej uprawianym gatunkiem ozdobnym jest Ledebouria socialis (ledeburia kępiasta), ceniona za dekoracyjne ulistnienie i łatwość uprawy w doniczkach.
Ledeburia Coopera
Ledebouria cooperi
Ledebouria cooperi to uroczasta, liściogubiąca, bulwiasta bylina pochodząca z Afryki Południowej. Wytwarza wąskie, lancetowate liście ozdobione charakterystycznymi fioletowymi plamami i paskami na oliwkowozielonym tle, osiągając do 25 cm wysokości. Wiosną i latem tworzy delikatne, zwisające grona drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w odcieniach różu i lawendy. Ta niewymagająca roślina bulwiasta tworzy gęste kolonie za pośrednictwem podziemnych rozłogów i jest ceniona zarówno jako roślina doniczkowa, jak i okaz ogrodowy.
Ledeburia kępiasta
Ledebouria socialis
Ledebouria socialis, znana powszechnie jako ledeburia kępiasta, to urocza roślina cebulowa pochodząca z Prowincji Przylądkowej Wschodniej w RPA. Jej lancetowate liście mają efektowny srebrzysty wzór z ciemnymi plamami na fioletowym spodzie, przypominający skórę lamparta. Cebule w kształcie łez są wyeksponowane nad powierzchnią podłoża, a wiosną i latem roślina wytwarza eleganckie kłosy z drobnymi, zielonkawo-różowymi kwiatami. Jest to roślina bardzo odporna i łatwa w pielęgnacji, idealna dla początkujących.
Bagno zwyczajne
Ledum palustre
Bagno zwyczajne (Ledum palustre, syn. Rhododendron tomentosum) to charakterystyczny, niski, zimozielony krzew torfowisk, bagien i borów szpilkowych półkuli północnej. Jego skórzaste liście z podwiniętymi brzegami mają od spodu gęsty, rdzawobrązowy kutner, co odróżnia go od podobnych gatunków różaneczników. Późną wiosną i wczesnym latem kwitnie drobnymi, białymi kwiatami zebranymi w baldachogrona, wydzielającymi silny, odurzający zapach. Wszystkie części rośliny zawierają trujące diterpeny (ledol) i grayanotoksyny, dlatego spożycie większych ilości może prowadzić do poważnego zatrucia, zawrotów głowy, drgawek i utraty przytomności – jako tradycyjne zioło lecznicze było stosowane jedynie w bardzo małych dawkach i zewnętrznie.
Leea gwinejska
Leea guineensis
Leea guineensis, znana powszechnie jako leea gwinejska lub leea czerwona, to bujny krzew tropikalny należący do rodziny winoroślowatych (Vitaceae), pochodzący z lasów deszczowych Afryki Zachodniej i tropikalnej Azji. Rośnie w sposób zwarty i wyprostowany, osiągając w uprawie do 3 metrów wysokości. Jej gęste i błyszczące ulistnienie często przybiera odcienie brązu, ciemnej zieleni lub głębokiego bordowego, szczególnie w odmianie 'Rubra'. W idealnych warunkach wytwarza charakterystyczne kwiatostany w kształcie parasola (baldachy) z drobnymi kwiatami o barwie od czerwonej przez pomarańczową do żółtej, po których pojawiają się kuliste owoce dojrzewające od fioletu do szkarłatnej czerwieni. Jest to roślina podszytu przystosowana do półcienia lub pełnego cienia, co czyni ją doskonałym wyborem do przestronnych wnętrz, zacienionych ogrodów tropikalnych oraz jako okaz ozdobny w donicach.
Rzęsa drobna
Lemna minor
Rzęsa drobna (Lemna minor) jest jedną z najmniejszych roślin kwitnących na świecie. Swobodnie unosi się na powierzchni spokojnych lub wolno płynących zbiorników słodkowodnych, tworząc gęste zielone kobierce. Występuje kosmopolitycznie — można ją spotkać w stawach, jeziorach i akwariach na całym świecie.
Brodawnik zwyczajny
Leontodon hispidus
Leontodon hispidus, znany powszechnie jako brodawnik zwyczajny, to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), rodzima dla łąk i zboczy Europy i Azji. Wytwarza charakterystyczne żółte kwiaty od czerwca do września, które są bardzo cenione przez zapylacze, takie jak pszczoły i motyle.
Brodawnik skalny
Leontodon saxatilis
Leontodon saxatilis, powszechnie znany jako brodawnik skalny lub brodawnik mniejszy, to niskopienna wieloletnia roślina dziko rosnąca z rodziny astrowatych (Asteraceae). Tworzy przyziemną rozetę klapowanych, szorstko owłosionych liści, z których wyrastają smukłe, bezlistne łodygi zwieńczone pojedynczymi, jaskrawożółtymi koszyczkami kwiatowymi, które bardzo przypominają małego mniszka lekarskiego. Pochodzi z Europy i Afryki Północnej, najlepiej rośnie w siedliskach trawiastych na glebach piaszczystych, wapiennych lub dobrze przepuszczalnych, obficie kwitnąc od czerwca do października.
Szarotka alpejska
Leontopodium nivale
Szarotka alpejska (Leontopodium nivale) to alpejska roślina wieloletnia z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z wysokich pasm górskich Europy — Alp, Karpat, Pirenejów, Bałkanów i Apeninów — gdzie rośnie na wapiennych skałach i piargach, na wysokościach 1800-3400 m n.p.m. Kwitnące łodygi, o wysokości 3-20 cm (do 40 cm w uprawie), niosą małe żółte kwiaty zebrane w kształt gwiazdy z 5-6 promieniami, otoczone białymi, gęsto owłosionymi podsadkami, które chronią roślinę przed zimnem, suszą i intensywnym promieniowaniem UV na dużych wysokościach. Jest gatunkiem chronionym prawnie w Rumunii od 1933 roku, uznanym za pomnik przyrody.
Serdecznik pięcioklapowy
Leonurus quinquelobatus
Leonurus quinquelobatus to wieloletnia roślina zielna z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), występująca na większości obszaru Eurazji, od Sachalinu po Europę Środkową i Włochy. Jest blisko spokrewniony z serdecznikiem pospolitym (Leonurus cardiaca), z którym bywa często mylony, jednak wyróżnia się charakterystycznymi, dłoniasto dzielonymi liśćmi o pięciu klapach. Roślina może dorastać do 1-1,5 metra wysokości, jej łodygi są kanciaste i omszone, a od czerwca do sierpnia w kątach liści pojawiają się bladoróżowo-fioletowe kwiaty zebrane w okółki. Najlepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych lub półcienistych, w żyznej, dobrze przepuszczalnej glebie, i może rosnąć w jednym miejscu przez dziesięciolecia. Tradycyjnie znany jako „ziele sercowe”, gdyż jego kwitnące pędy od czasów starożytnych były stosowane w celu łagodzenia kołatania serca i wspierania organizmu kobiety.
Pieprzyca dwunastna
Lepidium didymum
Pieprzyca dwunastna (Lepidium didymum, syn. Coronopus didymus) to jednoroczna lub dwuletnia roślina z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodząca z Ameryki Południowej (Brazylia, Argentyna, Boliwia, Chile, Paragwaj, Peru, Urugwaj i Wenezuela), a obecnie znaturalizowana na prawie całym świecie. Tworzy rozetę przyziemną, z której wyrastają płożące lub wznoszące się, silnie rozgałęzione łodygi, osiągające do 40 cm długości. Liście są naprzemianległe, pierzastodzielne o wąskich odcinkach, a cała roślina po rozgnieceniu wydziela silny, charakterystyczny zapach. Kwiaty są drobne, białawe lub niemal bezpłatkowe, zebrane w grona, dające początek dwupłatowym owocom typowym dla rodzaju Lepidium. Jest pospolita na terenach ruderalnych, przydrożach, w ogrodach, na trawnikach i polach uprawnych, gdzie zachowuje się jak energiczna, szybko rosnąca roślina spontaniczna.
Czubajeczka kasztanowata
Lepiota castanea
Lepiota castanea, znana jako czubajeczka kasztanowata, to mały grzyb saprotroficzny z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae). Charakteryzuje się kapeluszem pokrytym drobnymi, kasztanowobrązowymi łuskami, ułożonymi koncentrycznie na białawym tle. Mimo delikatnego wyglądu, gatunek ten jest niezwykle niebezpieczny, ponieważ zawiera amatoksyny podobne do tych występujących w muchomorze sromotnikowym.
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme, powszechnie znany jako Kaktus Huragan, to efektowny kaktus epifityczny pochodzący z lasów deszczowych Ameryki Południowej. W odróżnieniu od typowych kaktusów pustynnych, rośnie na drzewach i tworzy długie, członowane pędy, które często mają trójkątny lub płaski przekrój. W jasnym świetle ulistnienie może przybrać piękny czerwonawo-fioletowy odcień. Wzdłuż krawędzi pędów wyrastają drobne, delikatne kwiaty, a po nich pojawiają się ozdobne owoce przypominające jagody.
Manuka
Leptospermum scoparium
Leptospermum scoparium, powszechnie znany jako manuka lub nowozelandzkie drzewo herbaciane, to wiecznie zielony krzew pochodzący z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii. Jest szeroko rozpoznawany dzięki delikatnym, pięciopłatkowym kwiatom oraz małym, ostro zakończonym, intensywnie aromatycznym liściom. Roślina ta jest głównym źródłem produkcji słynnego miodu manuka, cenionego na całym świecie za jego wyjątkowe właściwości antybakteryjne.
Łysiczka trująca
Leratiomyces ceres
Leratiomyces ceres, znana jako 'Chip Cherries', to uderzający gatunek grzyba rozpoznawalny po jaskrawoczerwonym lub ceglastoczerwonym kapeluszu. Często pojawia się na ściółce z rębków drzewnych w ogrodach miejskich i parkach. Choć atrakcyjna wizualnie, jest uważana za trującą i nie wolno jej spożywać.
Leukadendron laurolistne
Leucadendron laureolum
Leucadendron laureolum, znany jako leukadendron laurolistny, to wytrzymały, wiecznie zielony krzew pochodzący z formacji fynbos w południowo-zachodniej części Kraju Przylądkowego w RPA. Osiąga wysokość 1-2 m na pojedynczej zdrewniałej łodydze, wytwarzając żywe, żółto-zielone kwiatostany uformowane przez liściaste podsadki, które jaśnieją przez miesiące zimowe. Rośliny męskie i żeńskie różnią się od siebie: samce są zwarte i mają złocisty odcień, natomiast samice są luźniejsze, bardziej zielone i wykształcają zdrewniałe, odporne na ogień szyszki nasienne. Ta adaptacja pozwala roślinie przetrwać pożary buszu powszechne w jej siedlisku, uwalniając zmagazynowane nasiona w celu regeneracji krajobrazu po ustąpieniu ognia.
Leucena
Leucaena leucocephala
Leucaena leucocephala to niezwykle szybko rosnące drzewo strączkowe pochodzące z Meksyku i Ameryki Środkowej. Jest szeroko znane z delikatnego, pierzastego ulistnienia, białych kulistych kwiatostanów oraz długich strąków nasiennych. Jest cennym gatunkiem pionierskim w rekultywacji zdegradowanych gleb dzięki zdolności do wiązania azotu atmosferycznego, choć może stać się gatunkiem inwazyjnym w klimacie tropikalnym, jeśli nie jest odpowiednio kontrolowane.
Złocień Shasta
Leucanthemum
Leucanthemum to rodzaj bylin zielnych z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzący z Europy i Azji. Najczęściej uprawianymi gatunkami są L. × superbum (złocień Shasta) oraz L. vulgare (złocień właściwy). Rośliny te tworzą klasyczne białe kwiaty ze złocistożółtymi środkami, kwitnące od wiosny do lata. Są wytrzymałe, łatwe w pielęgnacji i cenione zarówno w ogrodach, jak i jako kwiaty cięte.
Jastrun wspaniały
Leucanthemum × superbum
Jastrun wspaniały (Leucanthemum × superbum) to hybrydowa bylina zielna, niezwykle popularna w ogrodach wiejskich, znana z dużych, białych kwiatów z żółtym środkiem. Wyhodowana przez ogrodnika Luthera Burbanka, kwitnie obficie od późnej wiosny do wczesnej jesieni i jest stosunkowo łatwa w uprawie.
Jastrun właściwy
Leucanthemum ircutianum
Leucanthemum ircutianum, powszechnie znany jako jastrun właściwy, to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, rodzima dla obszaru Eurazji. Wytwarza charakterystyczne kwiaty o białych płatkach ze złocistożółtym środkiem, kwitnące od wiosny do jesieni. Jest to wytrzymała, niewymagająca roślina polna, niezwykle atrakcyjna dla zapylaczy, takich jak pszczoły, motyle i bzygowate.
Jastrun wspaniały
Leucanthemum maximum
Leucanthemum maximum, znany jako jastrun wspaniały lub złocień wielki, to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, pochodząca z Pirenejów. Charakteryzuje się białymi kwiatami o promienistych płatkach otaczających złocistożółty środek. Jest jednym z gatunków rodzicielskich, które posłużyły do wyhodowania popularnego jastruna większego (margerytki Shasta). Doskonale sprawdza się na rabatach ogrodowych oraz jako kwiat cięty ze względu na swoją trwałość i prostą elegancję.
Złocień właściwy
Leucanthemum vulgare
Leucanthemum vulgare, powszechnie znany jako złocień właściwy, to wytrzymała wieloletnia roślina dziko rosnąca, pochodząca z Europy, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Wytwarza radosne białe kwiaty języczkowe z płaskim żółtym środkiem, osiągając wysokość 30–90 cm. Kwitnie od wiosny przez całe lato, przyciągając zapylacze, w tym pszczoły, motyle i bzygi. Choć prezentuje się uroczo na łąkach z dzikimi kwiatami i w ogrodach wiejskich, może szerzyć się intensywnie i jest uznawana za gatunek inwazyjny w niektórych częściach Ameryki Północnej i Australii.
czubajka amerykańska
Leucoagaricus americanus
Leucoagaricus americanus, powszechnie znany jako czubajka amerykańska, to grzyb saprotroficzny charakteryzujący się białym kapeluszem z czerwonobrązowymi łuskami, który po uszkodzeniu lub z wiekiem przebarwia się na żółto, a następnie na głęboką czerwień. Zazwyczaj rośnie w kępach na zrębkach drzewnych, ściółce lub w pobliżu pniaków. Choć ma efektowny wygląd, nie jest zalecany do spożycia ze względu na ryzyko wystąpienia dolegliwości żołądkowo-jelitowych oraz podobieństwo do gatunków toksycznych.
Paragwajka Doniczkowa
Leucocoprinus birnbaumii
Leucocoprinus birnbaumii to grzyb saprofityczny często spotykany w doniczkach roślin pokojowych i szklarniach. Charakteryzuje się intensywnie żółtą barwą oraz dzwonowatym kapeluszem w młodości, który z czasem rozpostarty przyjmuje płaski kształt. Nie szkodzi roślinom (odżywia się wyłącznie martwą materią organiczną w glebie), a jego obecność wskazuje na żyzne i wilgotne podłoże.
Srebrzysty krzew pustynny
Leucophyllum candidum
Leucophyllum candidum to zwarty, wiecznie zielony krzew o srebrzystych liściach, pochodzący z suchych wapiennych wzgórz pustyni Chihuahuan w Teksasie i północnym Meksyku. Ceniony za gęste, aksamitne liście i lawendowo-purpurowe kwiaty pojawiające się po deszczach, jest odpornym i łatwym w utrzymaniu wyborem do kserofitycznych i pustynnych ogrodów.
Szałwia teksańska
Leucophyllum frutescens
Szałwia teksańska (Leucophyllum frutescens) to zachwycający wiecznie zielony krzew pochodzący z suchych regionów Teksasu i północnego Meksyku. Ceniona za wyjątkową odporność na suszę oraz srebrzystoszare ulistnienie, ta roślina niewymagająca w pielęgnacji zachwyca bujnym kwitnieniem – od intensywnie fioletowych po lawendowe kwiaty, pojawiające się latem i jesienią. Powszechnie zwana „krzewem barometrycznym”, zakwita w odpowiedzi na wysoką wilgotność powietrza i spadek ciśnienia atmosferycznego – często tuż przed deszczem lub po nim. Ulubiony element ogrodów kserofitycznych i ogrodnictwa oszczędzającego wodę.
Kalocefalus Browna
Leucophyta brownii
Kalocefalus Browna (Leucophyta brownii) to zwarty, gęsty, wiecznie zielony krzew pochodzący z przybrzeżnych obszarów południowej Australii. Jest ceniony za swój uderzający srebrzystoniebieski kolor, który nadają mu drobno owłosione, łuskowate pędy i liście. Roślina tworzy okrągłe, półkoliste poduszki, zazwyczaj osiągające wysokość i szerokość 60–100 cm. Latem wytwarza drobne, kuliste kwiatostany w kolorze żółto-kremowym, które przyciągają zapylacze. Kalocefalus jest idealny do ogrodów nadmorskich, skalniaków i suchych ogrodów o niskim zapotrzebowaniu na wodę. Jest odporny na wiatr, sól morską, mróz i suszę.
Quisco
Leucostele chiloensis
Quisco (Leucostele chiloensis, wcześniej Echinopsis chiloensis) to kolumnowy, drzewiasty kaktus endemiczny dla środkowego Chile, osiągający do 8 m wysokości z licznymi żebrowanymi gałęziami wyrastającymi z podstawy. Wytwarza duże, białe, lejkowate kwiaty, które otwierają się w ciągu dnia między listopadem a styczniem, a następnie kuliste, zielone, jadalne owoce zwane guillaves. Jest niezwykle odporny na suszę i przystosowany do skalistych, słonecznych zboczy chilijskiego pasma przybrzeżnego.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.