Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3464 roślin
Wyświetlanie 865-900 z 3464
Kordiline krzewowa
Cordyline fruticosa
Cordyline fruticosa, powszechnie znana jako kordiline krzewowa lub hawajska roślina szczęścia, to okazały tropikalny krzew pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej i wysp Pacyfiku. Słynie z wyrazistych, lancetowatych liści występujących w zachwycającej gamie barw — głębokiej czerwieni, różu, fioletu oraz rozmaitych kombinacji pstrokatych wzorów — co czyni ją rośliną równie dekoracyjną, co kulturowo znaczącą. W hawajskiej i polinezyjskiej tradycji kordiline krzewowa uważana jest za roślinę świętą, która przynosi szczęście i odpędza złe duchy.
Kordylina krzewiasta
Cordyline terminalis
Cordyline terminalis, znana powszechnie jako kordylina krzewiasta lub roślina Ti, to efektowna tropikalna roślina ozdobna z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej i wysp Pacyfiku. Jej długie, mieczowate liście przybierają barwy od głębokiej zieleni po winną czerwień, burgund i róż, co czyni ją jedną z najbardziej dekoracyjnych roślin doniczkowych. W kulturze hawajskiej i polinezyjskiej uważana jest za roślinę świętą, symbolizującą szczęście i duchową ochronę. Ostrzeżenie: roślina jest toksyczna dla psów, kotów i ludzi w przypadku spożycia (zawiera saponiny).
Nachyłek
Coreopsis grandiflora
Nachyłek wielkokwiatowy (Coreopsis grandiflora), znany również jako nachyłek, to bylina pochodząca z Ameryki Północnej, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Jego promienne, złociste kwiaty kwitną od późnej wiosny do lata, przyciągając zapylacze, takie jak pszczoły i motyle. Jest to roślina niezwykle odporna, tolerancyjna na suszę i łatwa w uprawie.
Koreopsis preriowa
Coreopsis tinctoria
Koreopsis preriowa (Coreopsis tinctoria) to wesoły jednoroczny dziki kwiat pochodzący z Ameryki Północnej, wytwarzający masy jasnych, stokrotkowatych kwiatów w odcieniach żółtym, czerwonym, burgundowym i złotym od wiosny do jesieni. Będąc podstawowym elementem preriowych łąk, doskonale rośnie w pełnym słońcu przy minimalnej pielęgnacji, co czyni ją ulubienicą ogrodów z dzikimi kwiatami i siedlisk zapylaczy.
Nachyłek okółkowy
Coreopsis verticillata
Nachyłek okółkowy to krzaczasta, odporna na suszę bylina ceniona za swoje delikatne, igiełkowate liście ułożone w okółki oraz obfitość małych, gwiazdkowatych, maślanożółtych kwiatów. Pochodząca z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, tworzy gęste kępy o wysokości i szerokości 60-90 cm, kwitnąc obficie od późnej wiosny do jesieni. Jest to niewymagająca roślina ogrodowa, popularna na rabatach, w ogrodach skalnych i nasadzeniach przyciągających zapylacze.
Kolendra
Coriandrum sativum
Kolendra (Coriandrum sativum) to szybko rosnące jednoroczne zioło z rodziny Apiaceae, pochodzące z basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Zarówno świeże liście (znane jako cilantro), jak i suszone nasiona są powszechnie stosowane w kuchniach na całym świecie. Roślina osiąga wysokość 30–60 cm i wytwarza drobne białe lub różowe kwiaty wiosną i latem, po czym zawiązuje nasiona.
Jarząb domowy
Cormus domestica
Jarząb domowy (Cormus domestica, syn. Sorbus domestica) to liściaste drzewo owocowe z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzące z południowej i środkowej Europy oraz Afryki Północnej, występujące również w Polsce. Jest to gatunek wyjątkowo długowieczny, dorastający do 15 metrów wysokości, który może żyć setki lat, choć owocowanie rozpoczyna dopiero w starszym wieku, zazwyczaj między 15. a 20. rokiem życia. Po białych kwiatach rozkwitających w maju, dojrzewają małe, żółto-czerwone owoce przypominające jabłka lub gruszki. Surowe owoce są cierpkie i garbnikowe, ale po przemrożeniu lub uleżeniu (ulęganiu) zyskują słodko-kwaśny smak.
Dereń
Cornus
Dereń (Cornus) to rodzaj obejmujący około 60 gatunków krzewów i małych drzew liściastych z rodziny dereniowatych (Cornaceae). Pochodzące głównie z półkuli północnej, derenie są bardzo cenione w ogrodnictwie za efektowne wiosenne kwitnienie — ich dekoracyjne „płatki” to w rzeczywistości przekształcone podsadki liściowe — a także za intensywne jesienne barwy liści oraz ozdobne pędy o jaskrawych kolorach zimą. Łatwość uprawy i duża zdolność adaptacyjna sprawiają, że są doskonałym wyborem do ogrodów w klimacie umiarkowanym.
Dereń biały
Cornus alba
Cornus alba, powszechnie znany jako dereń biały, to krzew liściasty pochodzący z Syberii i północno-wschodniej Azji. Jest ceniony za swoje efektowne, jaskrawoczerwone pędy, które zapewniają żywy kolor w ogrodzie zimą, gdy opadną liście. Wiosną wytwarza płaskie baldachogrona drobnych, kremowobiałych kwiatów, po których pojawiają się białe lub niebieskawe owoce przyciągające ptaki. Ciemnozielone liście jesienią przebarwiają się na piękne, czerwonofioletowe odcienie, co czyni ten krzew rośliną atrakcyjną przez wszystkie cztery pory roku.
Dereń kwiecisty
Cornus florida
Cornus florida, powszechnie znany jako dereń kwiecisty, to zachwycające małe drzewo liściaste pochodzące ze wschodniej Ameryki Północnej. Ceniony za spektakularny wiosenny pokaz białych lub różowych przysadek otaczających drobne prawdziwe kwiaty, jesienią zachwyca również jaskrawoczerwonymi jagodami i intensywnie szkarłatnym ulistnieniem. Jest drzewem stanowym Wirginii i Missouri oraz kwiatem stanowym Karoliny Północnej.
Dereń jadalny
Cornus mas
Dereń jadalny (Cornus mas) to krzew lub małe drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, pochodzące z Europy i Azji. Należy do rodziny dereniowatych (Cornaceae) i jest jedną z pierwszych roślin kwitnących wiosną, prezentując małe, złocistożółte kwiaty jeszcze przed pojawieniem się liści. Jego jaskrawoczerwone, jadalne owoce są bardzo cenione w produkcji dżemów, syropów i likierów. Łuszcząca się kora oraz czerwieniejące jesienią liście zapewniają walory dekoracyjne przez cały rok.
Dereń świdwa
Cornus sanguinea
Dereń świdwa (Cornus sanguinea) to europejski krzew liściasty, ceniony za jaskrawoczerwone pędy zimą oraz swoją mrozoodporność. Wiosną i latem wytwarza małe, białe kwiaty, po których pojawiają się ciemne owoce, a owalne liście jesienią przebarwiają się na purpurowoczerwono.
Dereń rozłogowy
Cornus sericea
Dereń rozłogowy to szybko rosnący, wielopędowy krzew liściasty pochodzący z większości obszarów Ameryki Północnej, ceniony przede wszystkim za jaskrawoczerwone pędy zimą. Małe baldachy kremowobiałych kwiatów pojawiają się późną wiosną, a po nich białe owoce, często z niebieskim odcieniem, które dojrzewają późnym latem i stanowią pokarm dla ptaków śpiewających i małych ssaków. Jesienią liście przebarwiają się na odcienie pomarańczu, czerwieni i fioletu, po czym opadają, odsłaniając ognistą korę krzewu. Rozprzestrzenia się za pomocą podziemnych rozłogów i odrostów korzeniowych, tworząc gęste kolonie, co czyni go popularnym wyborem na brzegi strumieni, do ogrodów deszczowych oraz na tereny podmokłe lub bagienne, gdzie niewiele innych krzewów sobie radzi.
Korokia zygzakowata
Corokia cotoneaster
Corokia cotoneaster, znana powszechnie jako korokia zygzakowata lub druciany krzew, to mały, wiecznie zielony krzew endemiczny dla Nowej Zelandii. Ceniona za swój zygzakowaty pokrój — gęstą plątaninę cienkich, przeplatających się gałęzi — wytwarza małe, owalne, srebrzystoszare liście z aksamitnym spodem, który mieni się na wietrze. Wiosną i latem wzdłuż pędów pojawiają się żółte kwiaty w kształcie gwiazdek, a po nich ozdobne czerwone, pomarańczowe lub żółte jagody, które utrzymują się do zimy. Wolno rosnąca i niezwykle odporna, toleruje warunki nadmorskie, wiatr, suszę oraz mróz, dzięki czemu jest chętnie wykorzystywana w żywopłotach, ogrodach skalnych, donicach i jako bonsai.
Corpuscularia lehmannii
Corpuscularia lehmannii
Corpuscularia lehmannii, znana powszechnie jako roślina lodowa, to kompaktowy i wieloletni sukulent z rodziny pryszczyrnicowatych (Aizoaceae), pochodzący z regionu Prowincji Przylądkowej Zachodniej w RPA. Tworzy małe skupiska mięsistych, cylindrycznych i lekko przezroczystych na końcach liści o szarozielonym lub niebieskawym odcieniu, które przypominają „palce” lub zgrupowane guziki. Pod koniec wiosny i na początku lata wytwarza małe, żółte kwiaty przypominające stokrotki, które otwierają się w ciągu dnia pod wpływem światła słonecznego. Jest to roślina o wzroście wolnym do umiarkowanego, bardzo odporna na suszę i łatwa w utrzymaniu, idealna do ogrodów skalnych, płytkich donic i kompozycji sukulentów.
Trawa pampasowa
Cortaderia selloana
Trawa pampasowa (Cortaderia selloana) to duża, ozdobna wieloletnia trawa pochodząca z południowoamerykańskich pampasów. Tworzy imponujące kępy długich, łukowato wygiętych, ostro zakończonych liści i wydaje spektakularne, pierzaste pióropusze w kolorze białym, kremowym lub różowym od lata do jesieni, osiągając wysokość nawet 3 metrów.
zasłonak fioletowy
Cortinarius violaceus
Cortinarius violaceus, znany jako zasłonak fioletowy, to spektakularny grzyb z rodziny zasłonakowatych (Cortinariaceae). Wyróżnia się głębokim, niemal czarnofioletowym kolorem oraz aksamitną strukturą kapelusza i trzonu. Jest to gatunek mikoryzowy, tworzący złożone symbiozy z drzewami liściastymi (np. bukiem) lub iglastymi.
Kokorycz Scoulera
Corydalis scouleri
Corydalis scouleri, znana jako kokorycz Scoulera, to silnie rosnąca bylina leśna pochodząca z nadmorskich lasów stanów Waszyngton i Oregon. Zasiedla tam żyzne, wilgotne tereny zalewowe wzdłuż zacienionych brzegów strumieni. Tworzy szerokie kępy o wysokości do około 90 cm, złożone z piętrowych, koronkowych, niebiesko-zielonych liści. Wiosną i wczesnym latem ponad ulistnieniem pojawiają się wzniesione grona smukłych, rurkowatych kwiatów z ostrogami w kolorze od różowego do fioletowego. Zazwyczaj przechodzi w stan spoczynku pod koniec lata.
Leszczyna pospolita
Corylus avellana
Leszczyna pospolita (Corylus avellana) to krzew liściasty lub małe drzewo, pochodzące z Europy i zachodniej Azji, od Wysp Brytyjskich po Kaukaz i Turcję. Zazwyczaj osiąga wysokość 3–6 metrów, tworząc szeroki, wielopniowy pokrój, formując gęste zarośla i żywopłoty. Liście są okrągłe do jajowatych, z podwójnie piłkowanymi brzegami i charakterystyczną szorstką teksturą; jesienią przebarwiają się na złocistożółto. Kwiaty żeńskie są niezwykle dyskretne – widoczne są jedynie jaskrawoczerwone znamiona wystające z zamkniętych pąków – podczas gdy męskie kotki zwisają w długich, żółtozielonych gronach i są pewnym znakiem wczesnej wiosny. Leszczyna jest jednym z najwcześniej kwitnących krzewów wiosennych w krajobrazie północnej Europy. Kwitnie już od stycznia do kwietnia, zanim rozwiną się liście, i jest zapylana wyłącznie przez wiatr. Owocami są dobrze znane orzechy laskowe, które dojrzewają w gronach z kielichowatą okrywą we wrześniu–październiku. Orzechy są bogate w tłuszcz (do 60%), białko i witaminę E, a od epoki kamienia łupanego stanowiły ważne źródło pożywienia dla ludzi w Europie. Leszczyna rośnie na skrajach lasów, w żywopłotach, zaroślach i wzdłuż cieków wodnych, będąc kluczowym gatunkiem dla bioróżnorodności: jej wczesny pyłek jest niezbędny dla pszczół, a na niej żerują larwy ponad 70 gatunków motyli i ciem. Krzew jest wyjątkowo wytrzymały i adaptacyjny; dobrze rośnie w prawie wszystkich typach gleb, od piaszczystych po gliniaste, i od poziomu morza po góry. Rozprzestrzenia się naturalnie poprzez odrosty korzeniowe i może być skutecznie odmładzany przez odziomkowanie – tradycyjną metodę uprawy, która zarówno przedłuża żywotność krzewu, jak i dostarcza elastycznych pędów nadających się do plecenia (tyczki leszczynowe). W Danii leszczyna jest charakterystycznym elementem lasów dębowych i zarośli w całym kraju.
Leszczyna turecka
Corylus colurna
Corylus colurna, znana jako leszczyna turecka, to duże drzewo liściaste pochodzące z południowo-wschodniej Europy i Azji Mniejszej. Ceniona za symetryczny, piramidalny pokrój oraz wyjątkową odporność na warunki miejskie, upał, mróz i suszę, wytwarza jadalne orzechy laskowe zamknięte w charakterystycznych, silnie powcinanych i owłosionych okrywach.
Leszczyna południowa
Corylus maxima
Corylus maxima, czyli leszczyna południowa, to silnie rosnący krzew liściasty lub małe drzewo pochodzące z Półwyspu Bałkańskiego oraz części południowo-wschodniej Europy i południowo-zachodniej Azji. Blisko spokrewniona z leszczyną pospolitą (Corylus avellana), wyróżnia się jadalnymi orzechami zamkniętymi w długiej, rurkowatej okrywie, która wystaje znacznie poza skorupkę. Uprawiana zarówno dla zbiorów orzechów, jak i jako okaz ozdobny (szczególnie odmiany o purpurowych liściach, takie jak 'Purpurea'), pod koniec zimy wytwarza efektowne, bladożółte kwiatostany męskie (kotki), które są jednymi z pierwszych oznak nadchodzącego sezonu wegetacyjnego.
szczotlicha siwa
Corynephorus canescens
Szczotlicha siwa to wieloletnia, gęstokępkowa trawa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), dorastająca zazwyczaj do 15–30 cm. Posiada wąskie, szczeciniaste, szarozielone do srebrzystoniebieskich liście, a w czerwcu i lipcu wytwarza delikatne, srebrzyste wiechy z purpurowym odcieniem, których ości mają charakterystyczny maczugowaty kształt (stąd czeska nazwa 'paličkovec'). Jest to typowy gatunek pionierski wydm śródlądowych i otwartych muraw piaskowych. Znosi ekstremalną suszę, ubóstwo gleby oraz duże wahania temperatury, dlatego jest ceniona jako niewymagająca trawa ozdobna do ogrodów skalnych, na rabaty żwirowe i do pojemników.
Karaka
Corynocarpus laevigatus
Karaka (Corynocarpus laevigatus) to okazałe wiecznie zielone drzewo endemiczne dla Nowej Zelandii, cenione za błyszczące ciemnozielone liście oraz pomarańczowo-żółte pestkowce. Będąc taonga (skarbem) kultury Māorysów, było uprawiane w pobliżu osad jako kluczowe źródło pożywienia — choć jądra nasion zawierają silną toksynę karakinę i przed spożyciem muszą zostać starannie odtoksycznione. W ogrodach i nadmorskich krajobrazach zapewnia całoroczną strukturę i gęsty cień.
Kosmos podwójnie pierzasty
Cosmos
Kosmos podwójnie pierzasty (Cosmos spp.) to szybko rosnąca, światłolubna roślina jednoroczna pochodząca z Meksyku i południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych, ceniona za ażurowe, koperkowate ulistnienie oraz kwiaty przypominające stokrotki w odcieniach bieli, różu, fioletu, żółci i pomarańczu. Rodzaj ten obejmuje około 20-35 gatunków, jednak uprawa ogrodowa skupia się głównie na kosmosie podwójnie pierzastym (odcienie różu, bieli i fioletu) oraz kosmosie siarkowym (odcienie żółci, pomarańczu i czerwieni). Kosmos najlepiej rośnie na ubogich, przepuszczalnych glebach w pełnym słońcu, kwitnąc nieprzerwanie od lata do jesieni przy minimalnej pielęgnacji.
Kosmos ogrodowy
Cosmos bipinnatus
Cosmos bipinnatus, powszechnie znany jako kosmos ogrodowy, to popularna jednoroczna roślina kwitnąca, pochodząca z Meksyku. Ceniona jest za delikatne, pierzaste ulistnienie oraz duże, przypominające stokrotki kwiaty, kwitnące w odcieniach różu, bieli i fioletu. To roślina odporna, dobrze rozwijająca się w nasłonecznionych miejscach, chętnie sadzona w ogrodach dla owadów zapylających, gdyż przyciąga pszczoły i motyle.
Kosmos siarkowy
Cosmos sulphureus
Kosmos siarkowy to żywa, jednoroczna roślina zielna pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej. Jest powszechnie ceniona za swoje promienne kwiaty w odcieniach żółci, pomarańczu i szkarłatnej czerwieni, które pięknie kontrastują z jasnozielonymi, pierzastymi liśćmi. Gatunek ten jest niezwykle wytrzymały, odporny na upał i suszę, co czyni go popularnym wyborem do ogrodów o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych oraz do przyciągania zapylaczy, takich jak motyle i pszczoły.
Kostowiec
Costus
Kostowiec (Costus) to rodzaj roślin tropikalnych należący do rodziny kostowcowatych (Costaceae), powszechnie znany jako imbir spiralny. Dzięki charakterystycznym spiralnie rosnącym łodygom, helikoidalnym liściom i efektownym kwiatom zebranym w kłosy na szczytach pędów, jest jedną z najbardziej egzotycznych i eleganckich roślin ozdobnych w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych. Pochodzący głównie z tropikalnych obszarów Ameryki, Afryki i Azji, rodzaj Costus obejmuje ponad 150 gatunków o kwiatach w kolorach od białego po intensywny pomarańczowy, czerwony i żółty. Uprawiany zarówno w ogrodach zewnętrznych, jak i jako roślina doniczkowa w jasnych pomieszczeniach, kostowiec jest ceniony nie tylko za swoje wyjątkowe piękno, ale także za właściwości lecznicze uznawane przez tradycyjne społeczności.
Kostowiec arabski
Costus arabicus
Costus arabicus, znany powszechnie jako kostowiec arabski, to tropikalna bylina z rodziny kostowcowatych (Costaceae). Pochodzi z Ameryki Południowej i Środkowej, a ceniony jest za swoje spiralnie skręcone pędy, bujne ulistnienie oraz atrakcyjne białe lub różowe kwiaty. Dobrze rośnie w ciepłym i wilgotnym środowisku; jest szeroko uprawiany jako roślina ozdobna w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych, a także nadaje się do uprawy doniczkowej wewnątrz pomieszczeń.
Imbir spiralny
Costus spiralis
Costus spiralis to roślina tropikalna z rodziny Costaceae, pochodząca z Ameryki Południowej. Wyróżnia się charakterystycznymi spiralnie skręconymi łodygami oraz rurkowatymi kwiatami w kolorze czerwonym lub pomarańczowym. Jest popularna w ogrodach tropikalnych i stosowana w medycynie.
Kostowiec Woodsona
Costus woodsonii
Costus woodsonii, znany powszechnie jako kostowiec Woodsona, to kłączowa bylina zielna pochodząca z wilgotnych lasów i zarośli przybrzeżnych Karaibów, od Nikaragui i Kostaryki po Panamę i Kolumbię. Jego spiralnie skręcone pędy kończą się jaskrawoczerwonymi, zachodzącymi na siebie podsadkami, z których wyrastają małe, rurkowate, czerwono-żółte kwiaty, kwitnące niemal nieprzerwanie w ciepłym i wilgotnym klimacie. Jest ceniony jako tropikalna roślina ozdobna do ogrodów i doniczek, najlepiej rosnąc w jasnym świetle rozproszonym oraz w stale wilgotnym, dobrze przepuszczalnym podłożu bogatym w materię organiczną.
Perukowiec podolski
Cotinus coggygria
Cotinus coggygria, powszechnie znany jako perukowiec podolski lub sumak garbarski, to liściasty krzew ozdobny należący do rodziny nanerczowatych (Anacardiaceae), pochodzący z suchych obszarów górskich Europy Środkowej i Południowej oraz Azji. Nazwę zawdzięcza charakterystycznym, dymnym kwiatostanom, które zdobią roślinę od połowy lata do jesieni srebrzysto-różowymi, puszystymi pióropuszami. Liście są okrągło-jajowate, latem niebiesko-zielone, jesienią zmieniają kolor na spektakularny żółty, czerwony lub fioletowy. Może osiągnąć wysokość 4–5 metrów, z podobną szerokością. Szczególnie lubi dobrze przepuszczalną glebę i pełne słońce, a dzięki odporności na suszę wymaga niewielkiej pielęgnacji.
Irga
Cotoneaster
Irga to obszerny rodzaj krzewów kwitnących z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z regionu palearktycznego, obejmującego umiarkowaną Azję, Europę i Afrykę Północną. Obejmuje ponad 300 gatunków, od płożących roślin okrywowych po wyprostowane krzewy o wysokości do 5 m. Szeroko uprawiana w ogrodach ze względu na walory dekoracyjne przez cały rok: delikatne wiosenne kwiaty, żywe jesienne ulistnienie i ozdobne czerwone owoce zimą, które przyciągają ptaki i zapylacze.
Irga błyszcząca
Cotoneaster acutifolius
Irga błyszcząca to wytrzymały krzew liściasty pochodzący z Syberii, Mongolii i Chin, ceniony za gęsty, wyprostowany pokrój, błyszczące, ciemnozielone liście oraz grona małych, białych kwiatów z różowym nalotem pojawiające się późną wiosną. Jej ciemnoczerwone do czarnych owoce utrzymują się do zimy, stanowiąc pokarm dla ptaków i element dekoracyjny w krajobrazie.
Irga
Cotoneaster coriaceus
Irga (Cotoneaster coriaceus, powszechnie sprzedawana pod synonimem Cotoneaster lacteus) to silnie rosnący krzew zimozielony, pochodzący z chińskich prowincji Kuejczou, Syczuan, Tybet i Junnan. Tworzy gęste, łukowato wygięte kępy skórzastych, ciemnozielonych i błyszczących liści z szarym, omszonym spodem, osiągając od 2,5 do 4 m wysokości i szerokości w ciągu 10 do 20 lat. Małe, białe kwiaty pojawiają się w gronach od późnej wiosny do lata, a po nich następują trwałe czerwone owoce, które utrzymują się do zimy i stanowią pokarm dla ptaków. Jest szeroko stosowana w nieformowanych żywopłotach, osłonach roślinnych i ogrodach przyjaznych naturze, dzięki swojej mrozoodporności oraz tolerancji na słabe gleby, wiatr i warunki nadmorskie.
Irga pozioma
Cotoneaster horizontalis
Cotoneaster horizontalis to nisko rosnący, liściasty krzew pochodzący z zachodnich Chin, ceniony za charakterystyczny jodełkowy (rybia ość) układ gałęzi. Wiosną wydaje drobne różowobiałe kwiaty, po których jesienią pojawiają się intensywnie szkarłatne jagody przyciągające ptaki. Gęsty, poziomy pokrój sprawia, że roślina doskonale nadaje się jako okrywa gleby, do obsadzania murów oraz ogrodów skalnych.
Kotyledon łapka niedźwiedzia
Cotyledon ladismithiensis
Cotyledon ladismithiensis, znana powszechnie jako łapka niedźwiedzia, to kompaktowy sukulent krzewiasty pochodzący z regionu Little Karoo w RPA, w pobliżu Ladismith i Laingsburg. Jej mięsiste, omszone liście kończą się czerwonawymi, ząbkowanymi wypustkami, które przypominają pazury niedźwiadka, co nadało roślinie jej popularną nazwę. Jest to roślina wolno rosnąca, szeroko uprawiana jako ozdobny sukulent domowy oraz ogrodowy w łagodnym klimacie. Należy do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), znanej z gatunków zawierających bufadienolidy (toksyczne związki obronne).
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.